LoreArc
oni
1 / 1
Oni Zobacz wszystko

Oni

Oni · Japoński demon — rogaty, kolosalny ludożerczy ogr

Oni (japonskie oni) to gigantyczny i okrutny demon japonskiej tradycji, kanoniczna ikonograficzna postac japonskiego yokai wyrozniajaca sie czerwona lub niebieska skora, rogami na glowie, ostrymi klami, przepaska z tygrysiej skory i wladajacym zelaznym maczuga, kanabo. Etymologia laczy chinski ideogram 'gui' (dusza zmarlych) z japonskim rdzennym rdzeniem 'on' ('ukryc'), zgodnie z kanoniczna hipoteza japonskiego slownika Wakun no Shiori z XVIII wieku skompilowanego przez Tanigawe Kotosuge. Ikonograficzne pochodzenie to zlozenie (1) chinskiej wiary w 'gui', (2) straznikow piekla indyjskiego buddyzmu (naraka-pala z glowami wola i konia), oraz (3) rdzennej japonskiej wiary w gorskie duchy. Najbardziej decydujacym tekstem japonskim jest przedstawienie gorskich duchow w VIII-wiecznym Kojiki (712) i Nihon Shoki (720), a kanoniczna heroiczna narracja to historia Shuten-doji w Konjaku Monogatarishu z XI i XII wieku — w ktorej Minamoto no Yorimitsu (948-1021) prowadzi Czterech Niebianskich Krolow, w tym Watanabe no Tsuna, aby zabic oni Shuten-doji z Gory Oe w prowincji Tanba i przedstawic jego glowe cesarskiemu dworowi. Japonska manga Demon Slayer (Kimetsu no Yaiba) z lat 2016-2020 autorstwa Koyoharu Gotouge ustanowila globalny kanon ikonografii oni XXI wieku.

Pochodzenie

Ikonograficzne pochodzenie to zlozenie (1) chinskiej wiary w ideogram 'gui' (dusza zmarlych), (2) straznikow piekla indyjskiego buddyzmu (naraka-pala), oraz (3) rdzennej japonskiej wiary w gorskie duchy. Najwczesniejsze japonskie zrodla to przedstawienia gorskich duchow (yama no rei) we wczesnym VIII-wiecznym Kojiki (712) i Nihon Shoki (720), a podczas okresu Heian (794-1185) wprowadzona przez Chinczykow buddyjska wiara w krainy piekla polaczyla sie z rdzennym kultem gorskich duchow, aby wytworzyc nowoczesna ikonografie oni — z rogami, klami i wladajacego zelazna maczuga. Decydujacym kanonem Heian jest historia Shuten-doji w Konjaku Monogatarishu z XI i XII wieku, w ktorej Minamoto no Yorimitsu (948-1021) prowadzi Czterech Niebianskich Krolow, w tym Watanabe no Tsuna, aby zabic oni Shuten-doji z Gory Oe w prowincji Tanba i przedstawic jego glowe cesarskiemu dworowi: decydujacy kanon heroicznej narracji zabijajacego oni. Warianty oni — Ushioni, Onibaba, Hashihime — zostaly usystematyzowane w zbiorach krotkich opowiadan Otogizoshi okresu Muromachi (1336-1573) i w Gazu Hyakki Yagyo (1776) Toriyamy Sekiena (1712-1788) okresu Edo. Kanoniczne japonskie podanie ludowe Momotaro — w ktorym chlopiec Momotaro, urodzony z brzoskwini, pokonuje oni z Onigashimy z towarzyszami psem, malpa i bazantem — ustanowilo sie w ustnej tradycji okresu Edo.

Cechy

  • Czerwona lub niebieska skora i rogi na glowie
  • Ostre kly i ogromna sila olbrzymiego ciala
  • Przepaska z tygrysiej skory i zelazna maczuga (kanabo)
  • Zamieszkuje gory i pieklo, pozerajac ludzi
  • Ikonografia jako straznik piekla, ktory karze grzesznikow
  • Prosty i arogancki, latwo oszukiwany przez chytroscia

Opowieści

Decydujacy kanon ikonografii oni jest dwojaki: historia Shuten-doji w Konjaku Monogatarishu z XI i XII wieku, oraz podanie ludowe Momotaro z okresu Edo, w ktorym chlopiec Momotaro, urodzony z brzoskwini, pokonuje oni z Onigashimy z towarzyszami psem, malpa i bazantem. Te staly sie prototypami wszystkich nastepujacych japonskich reprezentacji oni. W krotkim opowiadaniu Otogizoshi okresu Muromachi Issun-boshi, w ktorym maleńki bohater Issun-boshi chwyta spelniajacy zyczenia mlot (uchide no kozuchi) oni i staje sie olbrzymem, narracja zabijajacego oni jest takze kanoniczna. Gazu Hyakki Yagyo Toriyamy Sekiena (1776) okresu Edo — katalogujace warianty oni, takie jak Ushioni, Onibaba i Hashihime — ustanowilo wizualny kanon. W lutym 2016 r. Demon Slayer (Kimetsu no Yaiba) autorstwa Koyoharu Gotouge rozpoczal serializacje w Weekly Shonen Jump, konczac sie w maju 2020 r. z dwudziestoma trzema tomami i stu piecdziesiecioma milionami wydrukowanych kopii; eponimiczne anime telewizyjne Ufotable, wyrezyserowane przez Haruo Sotozakiego, rozpoczelo sie w kwietniu 2019 r.; film kinowy Demon Slayer: Mugen Train, wydany 16 pazdziernika 2020 r., ustanowil rekord japonskiego box office kinowego (40,4 miliarda jenow) i globalnego box office 507 milionow dolarow amerykanskich, najwyzej zarabiajacy japonski film w historii. Franczyza rozszerzyla sie o Sezon 2 Lukasz Dzielnicy Rozrywki (grudzien 2021), Lukasz Treningu Hashira (kwiecien 2024) i filmy z Trylogii Zamku Nieskonczonosci od 2025 r.

Słabość

Slabosci oni to: (1) rzucanie fasoli (mamemaki) — japonski kanoniczny rytual ludowy z 3 lutego setsubun rzucania prazonej soi podczas spiewania 'Oni wa soto, fuku wa uchi' ('Demony precz, fortuna do srodka') jest najbardziej decydujaca ikonografia wypedzenia oni; (2) glowa sardynki i ostrokrzew — talizman setsubun hiiragi iwashi (glowa sardynki nadziana na galaz ostrokrzewu) zawieszony u drzwi, aby trzymac oni z dala, jest kanoniczny; (3) buddyjska Dharma — w heianskiej legendzie Shuten-doji kanon, ze Minamoto no Yorimitsu mogl zabic Shuten-doji tylko dzieki ochronie Yakushi Nyorai (Buddy Medycyny) i Hachimana; (4) chytrosc i boskie narzedzia bohaterow — kanon pokonywania oni z towarzyszami i narzedziami, takimi jak pierogi prosa kibidango Momotara i miecz-igla Issun-boshi; (5) prostota i arogancja — kanon japonskiego podania ludowego, ze proste oni sa latwo oszukiwane przez chytrosc bohaterow. W Demon Slayerze z lat 2016-2020 slabosci oni zostaly zmodernizowane — swiatlo sloneczne, kwiaty wisterii i nichirinto (miecz ze stali pochlaniajacej swiatlo sloneczne) — a kulminacyjna narracja, w ktorej koncowy boss Muzan Kibutsuji uciekal przed swiatlem slonecznym przez tysiac lat i zostaje unicestwiony przez ekspozycje na swiatlo sloneczne z rak korpusu nichirinto, stala sie kanonem XXI wieku.

Znaczenie kulturowe

Oni nie jest po prostu japonskim yokai, lecz centralna ikonograficzna postacia japonskiej religii, folkloru i tozsamosci narodowej. Ikonografia straznikow piekla z heianskiej buddyjskiej wiary w krainy piekla, poprzez kanonizacje folklorystyczna Muromachi i Edo, ustanowila sie jako reprezentacja granicy 'wewnatrz i na zewnatrz' japonskiego etnosu. Zwyczaj rzucania fasoli mamemaki japonskiego rytu setsubun — wykonywany kazdego 3 lutego w Senso-ji w Asakusie, Tokio, Heian Jingu w Kioto, Kasuga Taisha w Narze i w okolo osiemdziesieciu tysiacach swiatyn i klasztorow w calym kraju, oraz wpisany jako Niematerialne Dziedzictwo Kulturowe Japonii — jest zywym rytualem ludowym wiary w oni. Demon Slayer z lat 2016-2020 autorstwa Koyoharu Gotouge byl decydujacym wydarzeniem box-office w historii japonskiej mangi, anime i kina: japonskie box office 40,4 miliarda jenow filmu kinowego Mugen Train z 2020 r. (przewyzszajace po dwudziestu trzech latach rekord japonskiego box office 26,2 miliarda jenow Titanica), globalne box office 507 milionow dolarow amerykanskich i nominacja do Zlotego Globu 2021 dla Najlepszego Filmu Nieanglojezycznego — pierwsza dla japonskiego filmu animowanego — ustanowily ikonografie oni jako globalny kanon tresci XXI wieku. Wystawa specjalna z 2017 r. Przemiana Oni Tokyo National Museum i wystawa specjalna ilustracji Demon Slayer z 2023 r. w Metropolitan Museum of Art w Nowym Jorku umiescily ikonografie oni jako globalny kanon wystawienniczy.

W popkulturze

Kojiki i Nihon Shoki (712-720) — etymologiczne pochodzenie japonskiego rdzennego gorskiego duchaKonjaku Monogatarishu, Shuten-doji (XI-XII w.) — decydujacy kanon heroicznej narracji zabijajacego oniIssun-boshi, Muromachi Otogizoshi — kanon oni OtogizoshiMomotaro, ustna tradycja Edo — decydujacy kanon oni japonskiego podania ludowegoToriyama Sekien, Gazu Hyakki Yagyo (1776) — katalog ikonografii oni z okresu EdoRytual mamemaki setsubun — zywy japonski ludowy rytual oniKoyoharu Gotouge, Demon Slayer (2016-2020) — globalny kanon oni XXI wiekuUfotable, anime Demon Slayer (od 2019) — japonski animacyjny kanon oniFilm kinowy Demon Slayer: Mugen Train (2020) — rekord box office japonskiego kina

Related