Logi

Pochodzenie

Ikonograficzne pochodzenie to wierzenie w naturalny duch ognia mitologii nordyckiej wikingow z IX-XI wieku, a decydujacy kanon tekstowy to decydujacy kanoniczny epizod w rozdzialach 46-47 Gylfaginning (Gylfaginning) Eddy Prozaicznej (Prose Edda) z wczesnego XIII wieku — okolo 1220 r. — islandzkiego — Reykholt — poety-historyka Snorriego Sturlusona (Snorri Sturluson, 1179-1241). Decydujacy kanon mitologiczny to decydujacy kanon, w ktorym Thor (Thorr), jego sluga Thjalfi (Thjalfi) i Loki (Loki) — trzej razem — sa wystawieni na probe w palacu (Utgardr) krola olbrzymow Utgarda-Lokiego (Utgarda-Loki) — w Jotunheimr (Jotunheimr) ziemi olbrzymow — a gdy Loki chwalil sie swoja zarlocznoscia, Utgarda-Loki kazal mu rywalizowac ze swoim sluga Logim (Logi) w konkursie jedzenia z duzego trogu miesa — gdy Loki zjadl cale mieso miesa, Logi polknal nie tylko mieso, ale tez kosci i sam drewniany trog — Logi zwyciezyl decydujacy kanon. Na koncu Utgarda-Loki objawil, ze to, co widzieli, bylo iluzja, a Logi byl 'dzikim ogniem (villieldr)' — czyli dzika naturalna plomien — decydujacy kanon, a fragmentaryczne wiersze Eddy Poetyckiej (Poetic Edda) rekopisu Codex Regius (Codex Regius) z okolo 1270 r. takze potwierdzaja kanon olbrzymow ognia.

Cechy

• Gigantyczne humanoidalne cialo olbrzyma
• Wydziela niebiesko-biale wysokotemperaturowe plomienie z calego ciala
• Szybko zamienia wszelka dotknieta materie organiczna w popiol
• Calkowicie spala nawet kosci i naczynia
• Tworzy pole ciepla naturalnego zaplonu podczas ruchu
• Slabnie w terenie wodnym i blotnistym

Opowieści

Wierzenie w naturalny duch ognia mitologii nordyckiej wikingow z IX-XI wieku to decydujace pochodzenie, a decydujacy kanon tekstowy to kanon proby Utgarda-Lokiego Thora, Lokiego i Thjalfiego oraz konkursu jedzenia Lokiego i Logiego w rozdzialach 46-47 Gylfaginning (Gylfaginning) Eddy Prozaicznej (Prose Edda) z wczesnego XIII wieku — okolo 1220 r. — islandzkiego Snorriego Sturlusona (Snorri Sturluson, 1179-1241). Fragmentaryczne wiersze Eddy Poetyckiej (Poetic Edda) rekopisu Codex Regius (Codex Regius) z okolo 1270 r. takze potwierdzaja kanon olbrzymow ognia, a XIX-wieczne odrodzenie germanskiego nacjonalizmu — 1855 r. Bogowie i Bohaterowie Nordycko-Germanscy (Nordisch-Germanische Goetter und Helden) niemieckiego uczonego Wilhelma Wagnera i 1856 r. niemieckie tlumaczenie prozaiczne Eddy niemieckiego uczonego Karla Simrocka — to decydujacy XIX-wieczny kanon naukowy. Decydujacy nowoczesny kanon to Logi z 1986 r. D&D Legends & Lore (Legends & Lore) TSR w USA, a krotka proza The Sandman: World's End amerykanskiego pisarza Neila Gaimana (Neil Gaiman, ur. 1960) z 1995 r. — epizod Utgarda-Lokiego i Logiego — to globalne odrodzenie kanoniczne XXI wieku. Amerykanska publikacja z 2017 r. Norse Mythology (Norse Mythology) Neila Gaimana — bestseller New York Times — i rozdzial proby Utgarda-Lokiego Thora i Lokiego to decydujacy amerykanski kanon XXI wieku, a film Marvel Studios z 2017 r. Thor: Ragnarok (Thor: Ragnarok) (w rezyserii Taika Waititi, swiatowy box office okolo 854 milionow dolarow) — decydujace mitologiczne polaczenie olbrzyma ognia Ragnaroku Surtra (Surtr) i Logiego — to decydujacy kanon filmowy XXI wieku.

Słabość

Slabosci Logiego to: (1) srodowisko bez niczego do spalenia — decydujaca kanoniczna slabosc, ze Logi, ktorego specjalnoscia jest pelne spalanie, widzi gwaltowny spadek energii, gdy nie ma materii organicznej do spalenia w poblizu; (2) magia wody na duza skale, morze, rzeka — w kanonie Eddy Prozaicznej Snorriego XIII wieku i nordyckim kanonie naturalnego ognia, male zrodla wody sa bezsilne, ale magia wody na duza skale to decydujaca slabosc; (3) blotnisty teren — bloto jest naturalnym wrogiem plomienia — decydujaca kanoniczna slabosc; (4) koniec Ragnaroku — w nordyckim kanonie mitologicznym IX-XIII wieku, w Ragnaroku (Ragnarok) olbrzymy ognia przynosza koniec wszystkiego, ale oni rowniez znikaja — decydujaca mitologiczna kanoniczna slabosc; (5) kanon iluzji — decydujaca kanoniczna slabosc na koncu rozdzialow 46-47 Gylfaginning Snorriego XIII wieku, w ktorych Utgarda-Loki objawia, ze konkurs z Logim byl iluzja; (6) natura dzikiego ognia — niekontrolowana natura dzikiego plomienia w decydujacym kanonie, w ktorym Utgarda-Loki nazwal Logiego 'dzikim ogniem (villieldr)'; (7) Mjolnir (Mjolnir) Thora — swiety mlot Thora w kanonie Eddy Prozaicznej XIII wieku — decydujacy kanon; (8) swiete pieczetowanie — slaby wobec pieczetowania swietych bogow w kanonie bogow nordyckich. Decydujacy kanoniczny final to rozdzial 47 Gylfaginning Snorriego XIII wieku — w ktorym Utgarda-Loki sprawia, ze jego palac znika jako iluzja po odejsciu grupy Thora — decydujacy kanon mitologiczny.

Znaczenie kulturowe

Logi nie jest po prostu ikona olbrzyma ognia, lecz kanoniczna ikonograficzna postacia decydujacego nordyckiego kanonu ognia, ktora przekracza Edde Prozaiczna Snorriego Sturlusona z okolo 1220 r., Edde Poetycka rekopisu Codex Regius z okolo 1270 r., niemieckie tlumaczenie Karla Simrocka z 1856 r., 1986 D&D Legends & Lore, 1995 The Sandman Neila Gaimana, 2017 Norse Mythology Neila Gaimana i film Marvela z 2017 r. Thor: Ragnarok. W wierzeniu w naturalny duch ognia mitologii nordyckiej wikingow z IX-XI wieku — decydujacy kanon ducha samego naturalnego plomienia — ustanowil sie jako decydujacy kanon w rozdzialach 46-47 Gylfaginning (Gylfaginning) Eddy Prozaicznej (Prose Edda) z okolo 1220 r. wczesnego XIII-wiecznego islandzkiego — Reykholt — poety-historyka Snorriego Sturlusona (Snorri Sturluson, urodzonego okolo 1179 r. w Hvammur, Islandia, zamordowanego 23 wrzesnia 1241 r. w Reykholt, Islandia). Decydujacy kanon mitologiczny to decydujacy kanon, w ktorym Thor (Thorr), jego sluga Thjalfi (Thjalfi) i Loki (Loki) — trzej razem — sa wystawieni na probe w palacu krola olbrzymow Utgarda-Lokiego (Utgarda-Loki) — w Jotunheimr (Jotunheimr) ziemi olbrzymow — a w konkursie jedzenia miedzy Lokim a Logim, Logi polknal nie tylko mieso, ale tez kosci i sam trog i zwyciezyl — decydujacy kanon mitologiczny — stal sie decydujaca mitologiczna alegoria prawa naturalnego 'ogien plonie wszystko (loginn brann ut)'. Powiesc graficzna The Sandman: World's End (Vertigo) amerykanskiego pisarza Neila Gaimana (Neil Gaiman, urodzonego 10 listopada 1960 r. w Portchester, Hampshire, Anglia) z lipca 1995 r. — epizod Utgarda-Lokiego i Logiego — i Norse Mythology (Norse Mythology) (W. W. Norton, bestseller New York Times) Neila Gaimana opublikowana w USA 7 lutego 2017 r. to decydujace amerykanskie kanony XXI wieku, a film Marvel Studios Thor: Ragnarok (Thor: Ragnarok) (w rezyserii Taika Waititi, swiatowy box office okolo 854 milionow dolarow) wydany w USA 3 listopada 2017 r. — decydujace mitologiczne polaczenie olbrzyma ognia Ragnaroku Surtra (Surtr) i Logiego — to decydujacy globalny kanon filmowy XXI wieku.

W popkulturze

Snorri Sturluson, Edda Prozaiczna, Gylfaginning rozdzialy 46-47 (okolo 1220) — decydujacy kanon pochodzeniaEdda Poetycka rekopis Codex Regius (okolo 1270) — decydujacy kanon poetyckiWilhelm Wagner, Bogowie i Bohaterowie Nordycko-Germanscy (1855) — XIX-wieczny kanon naukowyKarl Simrock niemieckie tlumaczenie Eddy Prozaicznej (1856) — decydujacy XIX-wieczny kanon tlumaczeniowyWagner opera Pierscien Nibelunga (1876) — XIX-wieczny kanon muzycznyTSR D&D Legends & Lore, Logi (1986) — decydujacy kanon fantasy RPGNeil Gaiman, The Sandman: World's End (1995) — decydujacy kanon powiesci graficznejNeil Gaiman, Norse Mythology (2017) — decydujacy literacki kanon XXI wiekuFilm Marvel Thor: Ragnarok (2017) — decydujacy globalny kanon filmowy XXI wieku