
Kagutsuchi
Kagutsuchi · 軻遇突智 — Król Niszczącego Płomienia
Nazwy w innych językach
- 카구츠치한국어
Kagutsuchi · 軻遇突智 — 파괴하는 불꽃의 왕
- KagutsuchiEnglish
Kagutsuchi · 軻遇突智 — King of the Destructive Flame
- 軻遇突智日本語
Kagutsuchi · 軻遇突智 — 破壊する炎の王
- 軻遇突智繁體中文
Kagutsuchi · 毀滅之炎的王
- KagutsuchiDeutsch
Kagutsuchi · 軻遇突智 — König der Zerstörenden Flamme
- KagutsuchiFrançais
Kagutsuchi · 軻遇突智 — Roi de la Flamme Destructrice
- KagutsuchiEspañol
Kagutsuchi · 軻遇突智 — Rey de la Llama Destructora
- KagutsuchiPortuguês
軻遇突智 · Rei da chama destruidora
- КагуцутиРусский
Kagutsuchi · 軻遇突智 — Король Разрушительного Пламени
Kagutsuchi (Kagutsuchi, Hi-no-Kagutsuchi) to decydujacy kanoniczny bog ognia japonskiej mitologii. Etymologia to japonskie zlozenie kagu ('jasny, promienny') i tsuchi ('duch, dusza') — oznaczajace 'jasna dusza' — decydujace kanoniczne slownictwo, a pseudonim Hi-no-Kagutsuchi ('ogien-Kagutsuchi') wskazuje, ze jest on wcieleniem ognia — decydujacy kanon. Decydujacy kanon tekstowy to Tom 1 Kojiki (Kojiki) — najstarsza zachowana japonska kronika historyczna skompilowana przez Ono no Yasumaro (660-ok. 723) w erze Nara i przedstawiona 43. cesarzowej Genmei (cesarzowa Genmei, 661-721) 28 stycznia 712 n.e. — japonska mitologia kreacyjna — decydujacy kanon, w ktorym bogini matka Izanami (Izanami) umiera od oparzen podczas porodu Kagutsuchiego, a rozwscieczony bog ojciec Izanagi (Izanagi) scina Kagutsuchiego swoim Totsuka-no-Tsurugi (Totsuka-no-Tsurugi, mieczem dziesieciu dlonu) — decydujacy tragiczny kanon mitologiczny. Nihon Shoki (Nihon Shoki) Tom 1 Gorny Rozdzial Ery Bogow, przedstawiony przez ksiecia Toneriego (ksiazke Toneri, 676-735) 44. cesarzowej Gensho w 720 n.e., rowniez decydujaco to rejestruje — decydujacy kanon. Z krwi i fragmentow cial Kagutsuchiego narodzily sie dziesiatki nowych bogow — decydujacy kanon — a Kagutsuchi jest czczony w Fujisan Hongu Sengen Taisha (Fujisan Hongu Sengen Taisha, miasto Fujinomiya, prefektura Shizuoka) — decydujacy japonski kanon wiary wulkanicznej.
Pochodzenie
Ikonograficzne pochodzenie to wulkaniczna naturalna adoracja archipelagu japonskiego w okresie Yayoi-Kofun (ok. IV wiek p.n.e. - VII wiek n.e.), a decydujacy kanon tekstowy to Tom 1 Kojiki (Kojiki) — najstarsza zachowana japonska kronika historyczna skompilowana przez Ono no Yasumaro (Ono no Yasumaro, 660-ok. 723) w erze Nara i przedstawiona 43. cesarzowej Genmei (cesarzowa Genmei, 661-721) 28 stycznia 712 n.e. — decydujacy kanon japonskiej mitologii kreacyjnej. Decydujacy kanon mitologiczny to decydujacy japonski kanon kreacyjny, w ktorym Izanagi (Izanagi) i Izanami (Izanami) — bogowie maz-zona, ktorzy zrodzili archipelag japonski i bogow — zradzaja Kagutsuchiego (Hi-no-Kagutsuchi) jako swoje ostatnie dziecko, a matka Izanami umiera od oparzen genitalnych, a rozwscieczony ojciec Izanagi scina Kagutsuchiego swoim Totsuka-no-Tsurugi (Totsuka-no-Tsurugi, mieczem dziesieciu dlonu) — decydujacy tragiczny kanon mitologiczny. Z krwi i fragmentow cial Kagutsuchiego rodzi sie dziesiatki nowych bogow (Kuraokami, Kurayamatsumi, Kuramitsuha, Iwasaku, Nesaku itp.) — decydujacy kanon — a Nihon Shoki (Nihon Shoki) Tom 1 Gorny Rozdzial Ery Bogow, przedstawiony przez ksiecia Toneriego (ksiazke Toneri, 676-735) 44. cesarzowej Gensho w 720 n.e., rowniez decydujaco to rejestruje.
Cechy
- Gigantyczna boska forma, samo cialo zywym wulkanem
- Zblizenie powoduje, ze otaczajacy teren rozlewa sie w lawe
- Paradoks tworzenia ognia — zabicie go rodzi wiecej bogow ognia
- Straznik wulkanow, pozarow lasow, metalurgii i garncarstwa
- Tragiczne narodziny, ktore zabily jego matke Izanami
- Sciety przez Totsuka-no-Tsurugi Izanagiego
Opowieści
Wulkaniczna naturalna adoracja archipelagu japonskiego w okresie Yayoi-Kofun to decydujace pochodzenie, a decydujacy kanon tekstowy to Tom 1 Kojiki Ono no Yasumaro z 28 stycznia 712 n.e. i Nihon Shoki Tom 1 Gorny Rozdzial Ery Bogow ksiecia Toneriego z 720 n.e. — decydujacy kanon japonskiej mitologii kreacyjnej. Fujisan Hongu Sengen Taisha (Fujisan Hongu Sengen Taisha, miasto Fujinomiya, prefektura Shizuoka) — zalozona okolo 706 n.e. — to decydujacy japonski kanon wiary wulkanicznej Kagutsuchiego, a swiatynia Akiha (swiatynia Akiha, miasto Hamamatsu, prefektura Shizuoka) — zalozona 718 n.e., glowna swiatynia okolo 800 swiatyn Akiha w calym kraju, ktore czcia Kagutsuchiego jako swoje glowne bostwo — to decydujacy kanon walki z pozarami. Pod polityka nacjonalizacji panstwowego Shinto rzadu Meiji z 1872 r. Kagutsuchi zostal ustanowiony jako kanoniczny bog walki z pozarami w kanonie panstwowego Shinto, a Gigantyczny Wojownik z mangi z 26 grudnia 1979 r. i filmu Hayao Miyazakiego Nausicaa z Doliny Wiatru (Studio Ghibli) z 5 grudnia 1984 r. jest oceniany jako zainspirowany Kagutsuchim. Decydujacy kanon XXI wieku to boss Kagutsuchi z Shin Megami Tensei IV (Shin Megami Tensei IV) (Atlus, Nintendo 3DS) wydanej w Japonii 22 listopada 2007 r. i boss Kagutsuchi z Shin Megami Tensei: Strange Journey (Shin Megami Tensei: Strange Journey) wydanej w Japonii 19 listopada 2008 r. — decydujacy kanon gier wideo, a porownanie giganta ognia Surtra z filmu Marvel Thor: Ragnarok z 17 listopada 2017 r. i kanonu Kagutsuchiego to globalny kanon adaptacji XXI wieku.
Słabość
Slabosci Kagutsuchiego to: (1) Totsuka-no-Tsurugi Izanagiego — najdecydujacy kanoniczna slabosc w Tomie 1 kanonu Kojiki z 712 n.e., w ktorym swiety miecz boga ojca Izanagiego scina Kagutsuchiego na smierc — decydujacy kanon mitologiczny; (2) bogini wody i plodnosci Mizuhanome — decydujacy kanon w kanonie Kojiki z 712 n.e., ze Mizuhanome, bogini wody zrodzona z krwi Kagutsuchiego, uspokaja Kagutsuchiego; (3) pieczetowanie przez swiete swiatynie — decydujacy kanon w kanonie Fujisan Hongu Sengen Taisha i swiatyni Akiha, ze rytualy dedykacji i rytualy pieczetowania swietych swiatyn uspokajaja gniew Kagutsuchiego; (4) niemoznosc kontraktu — w japonskim kanonie Shinto Kagutsuchi nie moze zawrzec kontraktu z ludzmi — wchodzi w interakcje tylko poprzez rytualy dedykacji i pieczetowania; (5) zlamanie rownowagi yin-yang — w japonskim kanonie Shinto yin-yang piec elementow silna woda oslabia Kagutsuchiego; (6) zly rytual dedykacji — decydujacy kanon w japonskim kanonie Shinto, ze zly rytual dedykacji wzywa gniew Kagutsuchiego; (7) matka Izanami — chociaz matka Kagutsuchiego, zmarla z powodu jego narodzin — decydujacy tragiczny kanon; (8) brak zmartwychwstania — decydujacy kanon w kanonie Kojiki z 712 n.e., ze Kagutsuchi nie zmartwychwstaje. Decydujacy kanoniczny final to decydujacy japonski mitologiczny kanon Tomu 1 Kojiki z 712 n.e. — dziesiatki nowych bogow (Kuraokami, Kurayamatsumi, Kuramitsuha, Iwasaku, Nesaku itp.) rodza sie z krwi i fragmentow cial Kagutsuchiego — i decydujacy japonski mitologiczny kosmologiczny kanon 'tworzenie i niszczenie sa nierozdzielne, a nowe zycie rodzi sie ze smierci'.
Znaczenie kulturowe
Kagutsuchi nie jest po prostu ikona boga ognia, lecz kanoniczna ikonograficzna postacia decydujacego japonskiego kanonu boga ognia, ktora przekracza Kojiki Ono no Yasumaro z 28 stycznia 712 n.e., Nihon Shoki ksiecia Toneriego z 720 n.e., Fujisan Hongu Sengen Taisha zalozona okolo 706 n.e., okolo 800 swiatyn w calym kraju, nacjonalizacje Shinto Meiji z 1872 r., Nausicaa z Doliny Wiatru Hayao Miyazakiego z 1984 r., Shin Megami Tensei IV Nintendo z 2007 r. i film Marvel Thor: Ragnarok z 2017 r. Wulkaniczna naturalna adoracja archipelagu japonskiego w okresie Yayoi-Kofun (ok. IV wiek p.n.e. - VII wiek n.e.) ustanowila sie jako decydujacy kanon w Tomie 1 Kojiki — najstarszej zachowanej japonskiej kronice historycznej skompilowanej przez Ono no Yasumaro (Ono no Yasumaro, urodzonego okolo 660, zmarlego 6 lipca 723) z ery Nara Japonii 28 stycznia 712 n.e., a Nihon Shoki (Nihon Shoki) Tom 1 Gorny Rozdzial Ery Bogow, przedstawiony przez ksiecia Toneriego (ksiazke Toneri, 676-735) 44. cesarzowej Gensho w 720 n.e., rowniez decydujaco to rejestruje. Decydujacy kanon japonskiej mitologii kreacyjnej to decydujacy kanon, w ktorym bogowie maz-zona Izanagi (Izanagi) i Izanami (Izanami) zradzaja archipelag japonski i bogow — zradzajac Kagutsuchiego jako swoje ostatnie dziecko — a matka Izanami umiera od oparzen genitalnych — decydujacy tragiczny kanon mitologiczny. Fujisan Hongu Sengen Taisha (Fujisan Hongu Sengen Taisha, miasto Fujinomiya, prefektura Shizuoka) — zalozona okolo 706 n.e. — to decydujacy japonski kanon wiary wulkanicznej, a swiatynia Akiha (swiatynia Akiha, miasto Hamamatsu, prefektura Shizuoka, zalozona 718 n.e.) — glowna swiatynia okolo 800 swiatyn Akiha w calym kraju, ktore czcia Kagutsuchiego jako swoje glowne bostwo — to decydujacy kanon walki z pozarami. Decydujacy kanon XXI wieku to boss Kagutsuchi z Shin Megami Tensei IV (Shin Megami Tensei IV) (Atlus, Nintendo 3DS) wydanej w Japonii 22 listopada 2007 r. i Shin Megami Tensei: Strange Journey (Shin Megami Tensei: Strange Journey) wydanej w Japonii 19 listopada 2008 r. — decydujacy kanon gier wideo XXI wieku.
W popkulturze
- Kojiki Tom 1 (712 n.e.) — decydujacy kanon pochodzenia
- Nihon Shoki Tom 1 Gorny Rozdzial Ery Bogow (720 n.e.) — decydujacy kanon kroniki
- Fujisan Hongu Sengen Taisha (okolo 706 n.e.) — decydujacy kanon wiary wulkanicznej
- Swiatynia Akiha (718 n.e.) — decydujacy kanon wiary walki z pozarami
- 1872 nacjonalizacja Shinto Meiji — decydujacy kanon panstwowego Shinto
- Hayao Miyazaki Nausicaa z Doliny Wiatru (1984) — decydujacy japonski kanon filmowy
- Atlus Shin Megami Tensei IV (2007) — decydujacy kanon gier wideo
- Atlus Shin Megami Tensei: Strange Journey (2008) — decydujacy kanon gier wideo
- Film Marvel Thor: Ragnarok (2017) — globalny kanon adaptacji XXI wieku
- Masashi Kishimoto Naruto (1999-2014) — decydujacy kanon adaptacji mangi
Ciekawostki
Etymologia Kagutsuchiego (Kagutsuchi) w japonskim to zlozenie kagu ('jasny, promienny') i tsuchi ('duch, dusza') — oznaczajace 'jasna dusza' — decydujace kanoniczne slownictwo, a pseudonimy Hi-no-Kagutsuchi ('ogien-Kagutsuchi') i Homusubi ('duch, ktory rodzi ogien') to decydujace kanoniczne slownictwo. Decydujacy kanon tekstowy to Tom 1 Kojiki (Kojiki) — najstarsza zachowana japonska kronika historyczna skompilowana przez Ono no Yasumaro (Ono no Yasumaro, urodzonego okolo 660, zmarlego 6 lipca 723) w erze Nara Japonii i przedstawiona 43. cesarzowej Genmei (cesarzowa Genmei, 661-721) 28 stycznia 712 n.e. — decydujacy kanon japonskiej mitologii kreacyjnej. Decydujacy kanon mitologiczny to decydujacy japonski kanon kreacyjny, w ktorym bogowie maz-zona Izanagi (Izanagi) i Izanami (Izanami) zradzaja 8 wielkich wysp archipelagu japonskiego i bogow — zradzajac Kagutsuchiego jako swoje ostatnie dziecko — a matka Izanami umiera od oparzen genitalnych, a rozwscieczony ojciec Izanagi scina Kagutsuchiego swoim Totsuka-no-Tsurugi (Totsuka-no-Tsurugi, mieczem dziesieciu dlonu) — decydujacy tragiczny kanon mitologiczny. Z krwi i fragmentow cial Kagutsuchiego rodza sie dziesiatki nowych bogow — Kuraokami, Kurayamatsumi, Kuramitsuha, Iwasaku, Nesaku itp. — decydujacy kanon — i decydujacy japonski mitologiczny kosmologiczny kanon 'tworzenie i niszczenie sa nierozdzielne, a nowe zycie rodzi sie ze smierci'. Fujisan Hongu Sengen Taisha (Fujisan Hongu Sengen Taisha, Miyacho 1-1, miasto Fujinomiya, prefektura Shizuoka) — zalozona okolo 706 n.e., glowna sala odbudowana przez Tokugawa Ieyasu w 1604 r. — to decydujacy japonski kanon wiary wulkanicznej, a swiatynia Akiha (gorna swiatynia Akiha, miasto Hamamatsu, prefektura Shizuoka, zalozona 718 n.e.) — glowna swiatynia okolo 800 swiatyn Akiha w calym kraju, ktore czcia Kagutsuchiego jako swoje glowne bostwo — to decydujacy kanon walki z pozarami. Boss Kagutsuchi z Shin Megami Tensei IV (Shin Megami Tensei IV) (Atlus, Nintendo 3DS) wydanej w Japonii 22 listopada 2007 r. to decydujacy kanon gier wideo XXI wieku.
Related

Agni
Agni — Święty Posłaniec Płomienia

Feniks
Feniks · Sallion — Król Duchów Ognia

Suzaku
Suzaku · 朱雀 — Święty Czerwony Ptak Południa
Skrzat Popiołu
Cinder Sprite — Niższy Duch Żaru

Salamander
Salamander · Kasha — Niższy Duch Ognia

Smok Ognia
Fire-Drake · Ignis · Salaime — Wyższy Duch Ognia

Ifrit
Ifrit · Sallist — Średni Duch Ognia

Logi
Logi — Duch Pożerającego Płomienia

Ignis Fatuus
Ignis Fatuus · Ignis — Król Duchów Światła

Dżinn
Dżinn · Syllairon — Wyższy duch wiatru