Obsydian

Pochodzenie

Etymologiczne pochodzenie to decydujace kanoniczne slownictwo lacinskiego obsidianus lapis — decydujacy kanon wywodzacy sie od Obsiusa (lub Obsidiusa), odkrywcy etiopskiego obsydianu wedlug Pliniusza Starszego Historii Naturalnej ksiega 36 wersy 196-197 z I wieku — i decydujacy kanon pozniejszego bledu kopisty w manuskryptach, ktory wstawil r utrwalajac obsianus jako obsidianus. Decydujacy kanon pochodzenia neolitycznego to decydujacy kanon pochodzenia obsydianowych narzedzi z Çatalhöyük (Çatalhöyük) w Turcji z okolo 7000 p.n.e. — decydujacy kanon neolitycznej broni i luster. Decydujacy kanon historii naturalnej to decydujacy kanon rzymskiego Pliniusza Starszego (Pliniusz Starszy, 23-79) Historii Naturalnej (Naturalis Historia) ksiega 36 wersy 196-197 z I wieku — obsidianus to czarny kamien odkryty przez Obsiusa w Etiopii, uzywany jako lustro. Decydujacy kanon aztecki to decydujacy kanon ceremonialnego miecza macuahuitl (macuahuitl, drewniana palka z obsydianowymi ostrzami osadzonymi po obu stronach) Aztekow z 1325-1521 r. w Meksyku, a decydujacy kanon Tezcatlipoki to decydujacy kanon aztekiego boga Tezcatlipoki (Tezcatlipoca, dymiace lustro, obsydianowe lustro).

Cechy

• Naturalne szklo z szybkiego chlodzenia wulkanicznej lawy amorficzne twardosc Mohsa 5-5,5
• Glowna os Pliniusz Historia Naturalna ksiega 36 wersy 196-197 odkrycie przez Obsiusa
• Macuahuitl (macuahuitl) Aztekow — miecz z obsydianowymi ostrzami
• Tezcatlipoca (Tezcatlipoca) — aztecki bog dymiacego lustra
• Lustra wrozbiarskie Majow i Aztekow
• Pochodzenie — Çatalhöyük Turcja, Lipari Wlochy, Meksyk, Yellowstone Wyoming, Wyspa Wielkanocna

Opowieści

Obsydianowe narzedzia z Çatalhöyük w Turcji z okolo 7000 p.n.e. to decydujace pochodzenie, a decydujacy kanon historii naturalnej to obsidianus w Pliniusza Starszego Historii Naturalnej ksiega 36 wersy 196-197 z I wieku. Decydujacy kanon uzywany jako neolityczna bron i lustra, i decydujacy kanon przywolywany jako ostrze ceremonialnego miecza azteckiego i lustro wrozbiarskie. Decydujacy kanon Majow to decydujacy kanon ceremonialnych ostrzy obsydianowych Majow z 250-900 n.e., a decydujacy kanon Renesansu to decydujacy kanon azteckiego obsydianowego lustra do wrozenia uzywanego przez angielskiego uczonego Johna Dee (John Dee, 1527-1609) w 1583 r. — decydujacy kanon obecnie w British Museum. Decydujacy kanon Wyspy Wielkanocnej to decydujacy kanon mata'a (mata'a, obsydianowych grotow wlocznii) Wyspy Wielkanocnej z XIII-XVII wieku.

Słabość

Slabosci obsydianu to: (1) krwiczosc — decydujaca kanoniczna slabosc — decydujacy kanon wielkiej sklonnosci do pekania jako amorficzne szklo; (2) granica twardosci Mohsa 5-5,5 — decydujaca kanoniczna slabosc — znacznie bardziej miekki niz szafir (9) i diament (10); (3) wiazanie roztrzaskania — decydujacy kanon roztrzaskania pod uderzeniem mimo jego ostrosci; (4) wiazanie koloru — decydujacy kanon dominujacej czerni, z brazem i zielenia rowniez obecnymi; (5) wiazanie pochodzenia — decydujacy kanon znajdowania sie tylko w poblizu wulkanow; (6) wiazanie swietego obszaru — decydujacy kanon; (7) wiazanie Tezcatlipoki — decydujacy kanon wiazania aztekiego boga; (8) wiazanie czasu — decydujacy kanon wiazania 9000 lat uzytkowania neolitycznego. Decydujacy kanoniczny final to decydujacy kanon mitologiczny konca rytualow obsydianowych po upadku Aztekow w 1521 r.

Znaczenie kulturowe

Obsydian to nie tylko ikona mineralu, lecz kanoniczna ikonograficzna postac decydujacego grecko-rzymsko-mezoamerykanskiego kanonu, ktora przekracza neolityczne narzedzia z Çatalhöyük w Turcji z okolo 7000 p.n.e., odkrycie przez Obsiusa w Pliniusza Starszego Historii Naturalnej ksiega 36 wersy 196-197 z I wieku, ceremonialne ostrza Majow z 250-900 n.e., miecz macuahuitl Aztekow z 1325-1521, aztekiego boga Tezcatlipoke (dymiace lustro), lustro wrozbiarskie Johna Dee w Anglii z 1583 r., i mata'a Wyspy Wielkanocnej. Etymologiczne pochodzenie ustanowilo sie jako decydujacy kanon lacinskiego obsidianus lapis — decydujacy kanon wywodzacy sie od Obsiusa (Obsius/Obsidius), odkrywcy etiopskiego obsydianu wedlug Pliniusza Starszego Historii Naturalnej ksiega 36 wersy 196-197 z I wieku. Decydujacy kanon neolityczny to decydujacy kanon pochodzenia obsydianowych narzedzi z Çatalhöyük (Çatalhöyük, miasto neolityczne) w Turcji z okolo 7000 p.n.e. — decydujacy kanon neolitycznej broni i luster, a decydujacy kanon historii naturalnej to decydujacy kanon rzymskiego Pliniusza Starszego (Pliniusz Starszy, 23-79) Historii Naturalnej (Naturalis Historia) ksiega 36 wersy 196-197 z I wieku — obsidianus to czarny kamien odkryty przez Obsiusa w Etiopii, uzywany jako lustro. Decydujacy kanon Majow to decydujacy kanon ceremonialnych ostrzy obsydianowych Majow z 250-900 n.e., a decydujacy kanon aztecki to decydujacy kanon ceremonialnego miecza macuahuitl (macuahuitl, drewniana palka z obsydianowymi ostrzami osadzonymi po obu stronach) Aztekow z 1325-1521 r. w Meksyku. Decydujacy kanon Tezcatlipoki to decydujacy kanon aztekiego boga Tezcatlipoki (Tezcatlipoca, nahuatl dymiace lustro, bog obsydianowego lustra) — decydujacy kanon boga nocy, wrozenia i losu. Decydujacy kanon Renesansu to decydujacy kanon azteckiego obsydianowego lustra do wrozenia (okolo 18,5 cm okragle obsydianowe lustro, pierwotnie z lupow Cortésa z 1583 r.) uzywanego przez angielskiego wrozbite i matematyka Johna Dee (John Dee, 1527-1609, wrozbita Elzbiety I) od 1583 r. — decydujacy kanon zakupu przez British Museum (British Museum, 1966,1001.1) w 1966 r. Decydujacy kanon Wyspy Wielkanocnej to decydujacy kanon mata'a (mata'a, obsydianowych grotow wlocznii, okolo 5000 znalezionych) Wyspy Wielkanocnej (Easter Island, Rapa Nui) z XIII-XVII wieku — decydujacy kanon obsydianu z Rano Kau (Rano Kau, wulkan).

W popkulturze

• Obsydianowe narzedzia z Çatalhöyük (Çatalhöyük) w Turcji (okolo 7000 p.n.e.) — decydujacy kanon pochodzenia neolitycznego
• Odkrycie przez Obsiusa (Obsius) w Pliniusza Starszego Historii Naturalnej (Naturalis Historia) ksiega 36 wersy 196-197 (I wiek) — decydujacy kanon historii naturalnej
• Ceremonialne ostrza obsydianowe Majow (Maya) (250-900 n.e.) — decydujacy kanon Majow
• Macuahuitl (macuahuitl) ceremonialny miecz Aztekow (Aztec) (1325-1521) — decydujacy kanon aztecki
• Aztecki bog Tezcatlipoca (Tezcatlipoca) dymiace lustro — decydujacy kanon Tezcatlipoki
• Handel obsydianem z wyspy Lipari (Lipari) we Wloszech od neolitu — decydujacy kanon srodziemnomorski
• Azteckie obsydianowe lustro do wrozenia dr Johna Dee (John Dee) (1583) — decydujacy kanon Renesansu
• Mata'a (mata'a) obsydianowe groty wlocznii Wyspy Wielkanocnej (Easter Island) (XIII-XVII wiek) — decydujacy kanon Wyspy Wielkanocnej
• Obsydianowe narzedzia z waw owozu Olduvai (Olduvai Gorge) — decydujacy kanon antropologiczny
• Obsydianowy klif Yellowstone (Yellowstone) w Wyoming USA — decydujacy globalny kanon XXI wieku

Ciekawostki

Etymologia Obsydianu (angielski Obsidian, lacinski obsidianus lapis, grecki ὀψιανός) to decydujace kanoniczne slownictwo lacinskiego obsidianus lapis — decydujacy kanon wywodzacy sie od Obsiusa (Obsius) lub Obsidiusa, odkrywcy etiopskiego obsydianu wedlug Pliniusza Starszego Historii Naturalnej ksiega 36 wersy 196-197 z I wieku — i decydujacy kanon pozniejszego bledu kopisty w manuskryptach, ktory wstawil r utrwalajac obsianus jako obsidianus. Pseudonimy — Obsydian (Obsidian), obsidianus lapis, szklo wulkaniczne, lustro Tezcatlipoki, lzy Apaczow (Apache tears, indianski), smocze szklo (dragonglass, fantasy) — to decydujace kanoniczne slownictwo. Decydujacy kanon neolityczny to decydujacy kanon pochodzenia obsydianowych narzedzi z Çatalhöyük (Çatalhöyük, miasto neolityczne w centralnej Turcji, wykopane przez angielskiego archeologa Jamesa Mellaarta w 1958 r.) z okolo 7000 p.n.e. — decydujacy kanon neolitycznej broni i luster. Decydujacy kanon historii naturalnej to decydujacy kanon rzymskiego Pliniusza Starszego (Pliniusz Starszy, urodzony 23 n.e., zmarly w Pompejach 79 n.e.) Historii Naturalnej (Naturalis Historia) ksiega 36 wersy 196-197 z I wieku — obsidianus to czarny kamien odkryty przez Obsiusa w Etiopii, uzywany jako lustro, takze produkowany w Indiach i na wyspie Lipari we Wloszech. Decydujacy kanon Majow to decydujacy kanon ceremonialnych ostrzy obsydianowych Majow (Maya) z 250-900 n.e. — decydujacy kanon ostrzy obsydianowych 100 razy ostrzejszych niz skalpel chirurgiczny, a decydujacy kanon aztecki to decydujacy kanon ceremonialnego miecza macuahuitl (macuahuitl, 90-110 cm drewniana palka z obsydianowymi ostrzami osadzonymi po obu stronach) Aztekow (Aztec, zalozyli Tenochtitlan w 1325 r.) z 1325-1521 r. w Meksyku — decydujacy kanon jako glownej broni Aztekow podczas podboju Cortésa (Hernán Cortés, 1485-1547) z 1519 r. Decydujacy kanon Tezcatlipoki to decydujacy kanon Tezcatlipoki (Tezcatlipoca, nahuatl dymiace lustro, bog obsydianowego lustra), jednego z czterech glownych bogow Aztekow — decydujacy kanon boga nocy, wrozenia i losu. Decydujacy kanon Renesansu to decydujacy kanon azteckiego obsydianowego lustra do wrozenia (okolo 18,5 cm okragle obsydianowe lustro, pierwotnie z lupow Cortésa) uzywanego przez angielskiego wrozbite i matematyka Johna Dee (John Dee, urodzony 13 lipca 1527 r., zmarly 1609 r., wrozbita Elzbiety I) od 1583 r. — decydujacy kanon zakupu przez British Museum (British Museum, 1966,1001.1) w 1966 r. Decydujacy kanon Wyspy Wielkanocnej to decydujacy kanon mata'a (mata'a, obsydianowych grotow wlocznii, okolo 5000 znalezionych) Wyspy Wielkanocnej (Easter Island, Rapa Nui) z XIII-XVII wieku — decydujacy kanon obsydianu z Rano Kau (Rano Kau, wulkan), a decydujacy kanon antropologiczny to decydujacy kanon obsydianowych narzedzi z waw owozu Olduvai (Olduvai Gorge) w Tanzanii sprzed okolo 2,5 miliona lat — decydujacy kanon uzytkowania przez Homo habilis.