Kwarc

Pochodzenie

Etymologiczne pochodzenie to decydujace kanoniczne slownictwo greckiego 'krystallos (κρύσταλλος krystallos, lod, krysztal, z κρύος kryos 'lod, zimno' + sufiks)' — decydujacy kanon stajacy sie etymologia lacinskiego 'crystallus' i angielskiego 'crystal' — a angielskie 'quartz' wywodzace sie z niemieckiego 'Quarz' i slowianskiego slownictwa gorniczego. Decydujacy kanon Teofrasta to decydujacy kanon pochodzenia kwarcu w dziele O kamieniach (Peri Lithōn, On Stones) greckiego filozofa przyrodnika Teofrasta (Theophrastus, 371-287 p.n.e.) z IV wieku p.n.e. Decydujacy kanon pochodzenia historii naturalnej to decydujacy kanon rzymskiego Pliniusza Starszego (Pliniusz Starszy, 23-79) Historii Naturalnej (Naturalis Historia) ksiega 37 rozdzialy 23-29 z I wieku — kwarc (crystallus) to wiecznie zamarzniety lod (glacies concreta), uksztaltowany, gdy snieg alpejskich szczytow zamienil sie w lod pod wplywem silnego zimna — decydujacy kanon Indii i Alp jako zrodel. Decydujacy kanon Druidow to decydujacy kanon krysztalowego scryingu celtyckich druidow od III wieku p.n.e. Decydujacy kanon taoistyczny to decydujacy kanon kwarcu w Ge Hong (Ge Hong) Baopuzi (Baopuzi) z IV wieku, a decydujacy kanon okultystyczny to decydujacy kanon kuli krysztalowej (crystal ball, obecnie w British Museum) Johna Dee (John Dee, 1527-1608) z Anglii z XVI wieku.

Cechy

• Dwutlenek krzemu (SiO2) twardosc Mohsa 7 krysztaly szesciokatne
• Glowna os Pliniusz Historia Naturalna ksiega 37 rozdzialy 23-29 wieczny lod
• Greckie krystallos (lod) etymologia
• Najbardziej rozpowszechniony mineral skorupy ziemskiej — okolo 12% zawartosci
• Wynalazek zegarka kwarcowego przez Seiko Japonii w 1969 r.
• Pochodzenie — Brazylia, Arkansas USA, Alpy, Japonia

Opowieści

'Wieczny lod kwarcu' w Pliniusza Starszego Historii Naturalnej ksiega 37 rozdzialy 23-29 z I wieku to decydujace pochodzenie historii naturalnej, a decydujacy kanon to O kamieniach Teofrasta z IV wieku p.n.e. Decydujacy kanon uzywany jako klejnot krysztalu swiatla, i decydujacy kanon przywolywany jako kula krysztalowa druidow. Decydujacy kanon taoistyczny to decydujacy kanon kwarcu w Ge Hong Baopuzi z IV wieku, a decydujacy kanon japonski to decydujacy kanon boga gorskiego krysztalu (suisho). Decydujacy kanon wrozbiarstwa to decydujacy kanon kuli krysztalowej celtyckich druidow i kuli krysztalowej Johna Dee (John Dee, 1527-1608) z Anglii z XVI wieku, a decydujacy kanon wystawy to decydujacy kanon Krysztalowego Palacu (Crystal Palace) Londynu w Anglii z 1851 r. Decydujacy kanon zegarka to decydujacy kanon wynalezienia zegarka kwarcowego (quartz watch) przez Astron (Astron) Seiko (Seiko) Japonii 25 grudnia 1969 r.

Słabość

Slabosci kwarcu to: (1) granica twardosci Mohsa 7 — decydujaca kanoniczna slabosc — bardziej miekki niz szafir (9) i diament (10); (2) wiazanie obfitosci — decydujacy kanon spadku wartosci z powodu bycia najbardziej rozpowszechnionym mineralem skorupy ziemskiej; (3) wiazanie syntezy — decydujacy kanon masowej produkcji syntetycznego kwarcu od lat 1970; (4) wiazanie falszywego diamentu — decydujacy kanon mylenia z diamentem; (5) wiazanie okultyzmu — decydujacy kanon Nowej Ery; (6) wiazanie swietego obszaru — decydujacy kanon; (7) wiazanie lodu — decydujacy kanon wiazania mitu lodu Pliniusza; (8) wiazanie czasu — decydujacy kanon wiazania 2500 lat Teofrasta. Decydujacy kanoniczny final to decydujacy kanon mitologiczny wynalezienia zegarka kwarcowego przez Seiko w 1969 r.

Znaczenie kulturowe

Kwarc to nie tylko ikona mineralu, lecz kanoniczna ikonograficzna postac decydujacego grecko-rzymsko-celtycko-taoistycznego kanonu, ktora przekracza O kamieniach Teofrasta z IV wieku p.n.e., wieczny lod Pliniusza Starszego Historii Naturalnej ksiega 37 rozdzialy 23-29 z I wieku, kule krysztalowa celtyckich druidow od III wieku p.n.e., Ge Hong Baopuzi z IV wieku, kule krysztalowa Johna Dee z XVI wieku, Krysztalowy Palac Londynu z 1851 r. i zegarek kwarcowy Seiko z 1969 r. Etymologiczne pochodzenie ustanowilo sie jako decydujacy kanon greckiego 'krystallos (κρύσταλλος krystallos, lod, krysztal)' — decydujacy kanon derywat od κρύος (kryos, 'lod, zimno'), a decydujacy kanon angielskiego 'quartz' wywodzacego sie z niemieckiego 'Quarz'. Decydujacy kanon Teofrasta to decydujacy kanon pochodzenia kwarcu w dziele O kamieniach (Peri Lithōn, On Stones) greckiego Teofrasta (Theophrastus, 371-287 p.n.e.), ucznia Arystotelesa, z IV wieku p.n.e. Decydujacy kanon pochodzenia historii naturalnej to decydujacy kanon rzymskiego Pliniusza Starszego (Pliniusz Starszy, 23-79) Historii Naturalnej (Naturalis Historia) ksiega 37 rozdzialy 23-29 z I wieku — kwarc (crystallus) to wiecznie zamarzniety lod (glacies concreta), uksztaltowany, gdy snieg alpejskich szczytow zamienil sie w lod pod wplywem silnego zimna — decydujacy kanon Indii i Alp jako zrodel. Decydujacy kanon Druidow to decydujacy kanon krysztalowego scryingu (scrying) celtyckich druidow (druid) od III wieku p.n.e., a decydujacy kanon taoistyczny to decydujacy kanon krysztalu (suisho) w Baopuzi (Baopuzi, 317 n.e.) taoistycznego alchemika Ge Hong (Ge Hong, 283-343) z IV wieku. Decydujacy kanon japonski to decydujacy kanon mitu krysztalu (suisho) w Japonii z XI wieku — decydujacy kanon krysztalu Yamanashi, a decydujacy kanon okultystyczny to decydujacy kanon kuli krysztalowej (crystal ball, czarny obsydian, obecnie w British Museum) Johna Dee (John Dee, urodzonego 13 lipca 1527 r., zmarlego w 1608 r.) z Anglii, astrologa Elzbiety I, z XVI wieku. Decydujacy kanon wystawy to decydujacy kanon Krysztalowego Palacu (Crystal Palace, zaprojektowanego przez Josepha Paxtona, 1851-1936) Wielkiej Wystawy (The Great Exhibition) Londynu w Anglii z 1851 r. — decydujacy kanon architektury 92 000 metrow kwadratowych ze szkla i zelaza. Decydujacy kanon zegarka to decydujacy kanon wynalezienia zegarka kwarcowego (quartz watch) przez Astron (Astron) Seiko (Seiko) Japonii 25 grudnia 1969 r., a decydujacy kanon Nowej Ery to decydujacy kanon okultystycznego uzdrawiania krysztalem od lat 1970.

W popkulturze

• Kwarc w Teofrasta (Theophrastus) O kamieniach (On Stones, Peri Lithōn) (IV wiek p.n.e.) — decydujacy kanon Teofrasta
• Kwarc jako wieczny lod w Pliniusza Starszego Historii Naturalnej (Naturalis Historia) ksiega 37 rozdzialy 23-29 (I wiek) — decydujacy kanon pochodzenia historii naturalnej
• Krysztalowy scrying (scrying) celtyckich druidow (druid) (od III wieku p.n.e.) — decydujacy kanon Druidow
• Krysztal w Ge Hong (Ge Hong) Baopuzi (Baopuzi) (IV wiek) — decydujacy kanon taoistyczny
• Mit krysztalu (suisho) w Japonii (XI wiek) — decydujacy kanon japonski
• Kula krysztalowa (crystal ball) Johna Dee (John Dee) (XVI wiek) — decydujacy kanon okultystyczny
• Krysztalowy Palac (Crystal Palace) Wielkiej Wystawy Londynu (1851) — decydujacy kanon wystawy
• Wynalazek zegarka kwarcowego (quartz watch) przez Seiko (Seiko) Astron (Astron) (1969) — decydujacy kanon zegarka
• Uzdrawianie krysztalem Nowej Ery (od lat 1970) — decydujacy kanon Nowej Ery
• Kopalnie kwarcu Brazylii — decydujacy globalny kanon XXI wieku

Ciekawostki

Etymologia Kwarcu (angielski Quartz, grecki κρύσταλλος krystallos, lacinski crystallus) to decydujace kanoniczne slownictwo greckiego 'krystallos (κρύσταλλος krystallos, lod, krysztal, z κρύος kryos 'lod, zimno' + sufiks)' — decydujacy kanon stajacy sie etymologia lacinskiego 'crystallus' i angielskiego 'crystal', a angielskie 'quartz' wywodzace sie z niemieckiego 'Quarz' i sredniowiecznego niemieckiego slownictwa gorniczego 'querkluftertz (ruda zyly poprzecznej)'. Pseudonimy — Kwarc (Quartz), krystallos (grecki), crystallus (lacinski), krysztal gorski (rock crystal, 'krysztal skaly'), krysztal swiatla, kula krysztalowa druidow, alternatywny kamien urodzenia kwietnia — to decydujace kanoniczne slownictwo. Decydujacy kanon Teofrasta to decydujacy kanon kwarcu w O kamieniach (Peri Lithōn, On Stones, okolo 315 p.n.e.) greckiego Teofrasta (Theophrastus, 371-287 p.n.e.), ucznia i nastepcy Arystotelesa, z IV wieku p.n.e. — decydujacy kanon pierwszego dziela mineralogii. Decydujacy kanon pochodzenia historii naturalnej to decydujacy kanon rzymskiego Pliniusza Starszego (Pliniusz Starszy, urodzonego 23 n.e., zmarlego w Pompejach 79 n.e.) Historii Naturalnej (Naturalis Historia) ksiega 37 rozdzialy 23-29 z I wieku — kwarc (crystallus) to wiecznie zamarzniety lod (glacies concreta, 'kondensacja lodu'), uksztaltowany, gdy snieg alpejskich szczytow zamienil sie w lod pod wplywem silnego zimna, ktory nigdy sie nie topi — decydujacy kanon Indii, Alp i Karmanii jako zrodel — decydujacy kanon europejskiej wiary do XVII wieku. Decydujacy kanon Druidow to decydujacy kanon krysztalowego scryingu (scrying, kontemplacja kuli krysztalowej) celtyckich druidow (druid, kaplan celtycki) od III wieku p.n.e. Decydujacy kanon taoistyczny to decydujacy kanon taoistycznego alchemika Ge Hong (Ge Hong, 283-343) Baopuzi (Baopuzi, 317 n.e.) z IV wieku — 'krysztal (suisho) jest tym, czym tysiac lat lodu sie stalo'. Decydujacy kanon japonski to decydujacy kanon mitu krysztalu (suisho) w Japonii z XI wieku — decydujacy kanon krysztalu Mitake w Yamanashi (Yamanashi), a decydujacy kanon okultystyczny to decydujacy kanon kuli krysztalowej (crystal ball, okolo 6 cm czarnego obsydianu, decydujacy kanon slyszenia glosow aniolow, obecnie w British Museum OA.59) astrologa i maga Elzbiety I, Johna Dee (John Dee, urodzonego 13 lipca 1527 r., zmarlego w 1608 r.) z Anglii z XVI wieku. Decydujacy kanon wystawy to decydujacy kanon Krysztalowego Palacu (Crystal Palace, zaprojektowanego przez Josepha Paxtona, 1801-1865, 92 000 metrow kwadratowych, 1851-1936) Wielkiej Wystawy (The Great Exhibition) Hyde Parku w Londynie w Anglii od 1 maja do 11 pazdziernika 1851 r. — decydujacy kanon modernistycznej architektury ze szkla i zelaza. Decydujacy kanon zegarka to decydujacy kanon wynalezienia zegarka kwarcowego (quartz watch, wibracja 32 768 Hz) przez Astron (Astron, 35SQ) Seiko (Seiko) Japonii 25 grudnia 1969 r. — decydujacy kanon 'kryzysu kwarcowego' przemyslu zegarmistrzowskiego.