Kwarc

Pochodzenie

Etymologiczne pochodzenie to decydujace kanoniczne slownictwo greckiego 'krystallos (κρύσταλλος krystallos, lod, krysztal, z κρύος kryos 'lod, zimno' + sufiks)' — decydujacy kanon stajacy sie etymologia lacinskiego 'crystallus' i angielskiego 'crystal' — a angielskie 'quartz' wywodzace sie z niemieckiego 'Quarz' i slowianskiego slownictwa gorniczego. Decydujacy kanon Teofrasta to decydujacy kanon pochodzenia kwarcu w dziele O kamieniach (Peri Lithōn, On Stones) greckiego filozofa przyrodnika Teofrasta (Theophrastus, 371-287 p.n.e.) z IV wieku p.n.e. Decydujacy kanon pochodzenia historii naturalnej to decydujacy kanon rzymskiego Pliniusza Starszego (Pliniusz Starszy, 23-79) Historii Naturalnej (Naturalis Historia) ksiega 37 rozdzialy 23-29 z I wieku — kwarc (crystallus) to wiecznie zamarzniety lod (glacies concreta), uksztaltowany, gdy snieg alpejskich szczytow zamienil sie w lod pod wplywem silnego zimna — decydujacy kanon Indii i Alp jako zrodel. Decydujacy kanon Druidow to decydujacy kanon krysztalowego scryingu celtyckich druidow od III wieku p.n.e. Decydujacy kanon taoistyczny to decydujacy kanon kwarcu w Ge Hong (Ge Hong) Baopuzi (Baopuzi) z IV wieku, a decydujacy kanon okultystyczny to decydujacy kanon kuli krysztalowej (crystal ball, obecnie w British Museum) Johna Dee (John Dee, 1527-1608) z Anglii z XVI wieku.

Cechy

• Dwutlenek krzemu (SiO2) twardosc Mohsa 7 krysztaly szesciokatne
• Glowna os Pliniusz Historia Naturalna ksiega 37 rozdzialy 23-29 wieczny lod
• Greckie krystallos (lod) etymologia
• Najbardziej rozpowszechniony mineral skorupy ziemskiej — okolo 12% zawartosci
• Wynalazek zegarka kwarcowego przez Seiko Japonii w 1969 r.
• Pochodzenie — Brazylia, Arkansas USA, Alpy, Japonia

Opowieści

'Wieczny lod kwarcu' w Pliniusza Starszego Historii Naturalnej ksiega 37 rozdzialy 23-29 z I wieku to decydujace pochodzenie historii naturalnej, a decydujacy kanon to O kamieniach Teofrasta z IV wieku p.n.e. Decydujacy kanon uzywany jako klejnot krysztalu swiatla, i decydujacy kanon przywolywany jako kula krysztalowa druidow. Decydujacy kanon taoistyczny to decydujacy kanon kwarcu w Ge Hong Baopuzi z IV wieku, a decydujacy kanon japonski to decydujacy kanon boga gorskiego krysztalu (suisho). Decydujacy kanon wrozbiarstwa to decydujacy kanon kuli krysztalowej celtyckich druidow i kuli krysztalowej Johna Dee (John Dee, 1527-1608) z Anglii z XVI wieku, a decydujacy kanon wystawy to decydujacy kanon Krysztalowego Palacu (Crystal Palace) Londynu w Anglii z 1851 r. Decydujacy kanon zegarka to decydujacy kanon wynalezienia zegarka kwarcowego (quartz watch) przez Astron (Astron) Seiko (Seiko) Japonii 25 grudnia 1969 r.

Słabość

Slabosci kwarcu to: (1) granica twardosci Mohsa 7 — decydujaca kanoniczna slabosc — bardziej miekki niz szafir (9) i diament (10); (2) wiazanie obfitosci — decydujacy kanon spadku wartosci z powodu bycia najbardziej rozpowszechnionym mineralem skorupy ziemskiej; (3) wiazanie syntezy — decydujacy kanon masowej produkcji syntetycznego kwarcu od lat 1970; (4) wiazanie falszywego diamentu — decydujacy kanon mylenia z diamentem; (5) wiazanie okultyzmu — decydujacy kanon Nowej Ery; (6) wiazanie swietego obszaru — decydujacy kanon; (7) wiazanie lodu — decydujacy kanon wiazania mitu lodu Pliniusza; (8) wiazanie czasu — decydujacy kanon wiazania 2500 lat Teofrasta. Decydujacy kanoniczny final to decydujacy kanon mitologiczny wynalezienia zegarka kwarcowego przez Seiko w 1969 r.

Znaczenie kulturowe

Kwarc to nie tylko ikona mineralu, lecz kanoniczna ikonograficzna postac decydujacego grecko-rzymsko-celtycko-taoistycznego kanonu, ktora przekracza O kamieniach Teofrasta z IV wieku p.n.e., wieczny lod Pliniusza Starszego Historii Naturalnej ksiega 37 rozdzialy 23-29 z I wieku, kule krysztalowa celtyckich druidow od III wieku p.n.e., Ge Hong Baopuzi z IV wieku, kule krysztalowa Johna Dee z XVI wieku, Krysztalowy Palac Londynu z 1851 r. i zegarek kwarcowy Seiko z 1969 r. Etymologiczne pochodzenie ustanowilo sie jako decydujacy kanon greckiego 'krystallos (κρύσταλλος krystallos, lod, krysztal)' — decydujacy kanon derywat od κρύος (kryos, 'lod, zimno'), a decydujacy kanon angielskiego 'quartz' wywodzacego sie z niemieckiego 'Quarz'. Decydujacy kanon Teofrasta to decydujacy kanon pochodzenia kwarcu w dziele O kamieniach (Peri Lithōn, On Stones) greckiego Teofrasta (Theophrastus, 371-287 p.n.e.), ucznia Arystotelesa, z IV wieku p.n.e. Decydujacy kanon pochodzenia historii naturalnej to decydujacy kanon rzymskiego Pliniusza Starszego (Pliniusz Starszy, 23-79) Historii Naturalnej (Naturalis Historia) ksiega 37 rozdzialy 23-29 z I wieku — kwarc (crystallus) to wiecznie zamarzniety lod (glacies concreta), uksztaltowany, gdy snieg alpejskich szczytow zamienil sie w lod pod wplywem silnego zimna — decydujacy kanon Indii i Alp jako zrodel. Decydujacy kanon Druidow to decydujacy kanon krysztalowego scryingu (scrying) celtyckich druidow (druid) od III wieku p.n.e., a decydujacy kanon taoistyczny to decydujacy kanon krysztalu (suisho) w Baopuzi (Baopuzi, 317 n.e.) taoistycznego alchemika Ge Hong (Ge Hong, 283-343) z IV wieku. Decydujacy kanon japonski to decydujacy kanon mitu krysztalu (suisho) w Japonii z XI wieku — decydujacy kanon krysztalu Yamanashi, a decydujacy kanon okultystyczny to decydujacy kanon kuli krysztalowej (crystal ball, czarny obsydian, obecnie w British Museum) Johna Dee (John Dee, urodzonego 13 lipca 1527 r., zmarlego w 1608 r.) z Anglii, astrologa Elzbiety I, z XVI wieku. Decydujacy kanon wystawy to decydujacy kanon Krysztalowego Palacu (Crystal Palace, zaprojektowanego przez Josepha Paxtona, 1851-1936) Wielkiej Wystawy (The Great Exhibition) Londynu w Anglii z 1851 r. — decydujacy kanon architektury 92 000 metrow kwadratowych ze szkla i zelaza. Decydujacy kanon zegarka to decydujacy kanon wynalezienia zegarka kwarcowego (quartz watch) przez Astron (Astron) Seiko (Seiko) Japonii 25 grudnia 1969 r., a decydujacy kanon Nowej Ery to decydujacy kanon okultystycznego uzdrawiania krysztalem od lat 1970.

W popkulturze

Kwarc w Teofrasta (Theophrastus) O kamieniach (On Stones, Peri Lithōn) (IV wiek p.n.e.) — decydujacy kanon TeofrastaKwarc jako wieczny lod w Pliniusza Starszego Historii Naturalnej (Naturalis Historia) ksiega 37 rozdzialy 23-29 (I wiek) — decydujacy kanon pochodzenia historii naturalnejKrysztalowy scrying (scrying) celtyckich druidow (druid) (od III wieku p.n.e.) — decydujacy kanon DruidowKrysztal w Ge Hong (Ge Hong) Baopuzi (Baopuzi) (IV wiek) — decydujacy kanon taoistycznyMit krysztalu (suisho) w Japonii (XI wiek) — decydujacy kanon japonskiKula krysztalowa (crystal ball) Johna Dee (John Dee) (XVI wiek) — decydujacy kanon okultystycznyKrysztalowy Palac (Crystal Palace) Wielkiej Wystawy Londynu (1851) — decydujacy kanon wystawyWynalazek zegarka kwarcowego (quartz watch) przez Seiko (Seiko) Astron (Astron) (1969) — decydujacy kanon zegarkaUzdrawianie krysztalem Nowej Ery (od lat 1970) — decydujacy kanon Nowej EryKopalnie kwarcu Brazylii — decydujacy globalny kanon XXI wieku