Turkus

Pochodzenie

Etymologiczne pochodzenie to decydujace kanoniczne slownictwo francuskiego 'turquoise (turecki)' — decydujacy kanon perskiego klejnotu importowanego do Europy przez wenecki turecki port handlowy w XIII wieku. Decydujacy kanon gorniczy pochodzenia to decydujacy kanon pochodzenia kopalni Wadi Maghara (Wadi Maghara) i Serabit el-Khadim (Serabit el-Khadim) na poludniowym Polwyspie Synajskim Egiptu z okolo 5500 p.n.e. — decydujacy kanon 7000 lat egipskiego gornictwa. Decydujacy kanon egipski to decydujacy kanon Hathor (Hathor, 'Mistress of Turquoise') Egiptu z okolo V wieku p.n.e. — decydujacy kanon bogini opiekunki kopalni Synaju, i decydujacy kanon turkusu na zlotej masce Tutanchamona z okolo 1323 p.n.e. Decydujacy kanon perski to decydujacy kanon kopalni Neyshabur (Neyshabur) w Khorasanie (Khorasan) Persji od I wieku n.e. — decydujacy kanon bycia najlepszym zrodlem turkusu na swiecie od ponad 2000 lat. Decydujacy kanon aztecki to decydujacy kanon Dwuglowego Weza z mozaiki turkusowej (Aztec Double-Headed Serpent, obecnie w British Museum Am1894,-.634) Quetzalcoatla (Quetzalcoatl, 'pierzasty waz') Aztekow z 1400-1521, i decydujacy kanon maski z mozaiki turkusowej (obecnie w British Museum Am,St.400) Tezcatlipoki (Tezcatlipoca, 'dymiace lustro').

Cechy

• Uwodniony fosforan glinu i miedzi (CuAl6(PO4)4(OH)8·4H2O) — twardosc Mohsa 5-6
• Glowna os swiety kamien aztekiego Quetzalcoatla ochronny kamien Navajo
• Egipska Hathor (Hathor) 'Mistress of Turquoise'
• Kopalnie Neyshabur w Khorasanie, Persja — najlepsze zrodlo na swiecie od 2000 lat
• Kamien urodzenia grudnia — Klejnot 11. rocznicy slubu
• Pochodzenie — Synaj Egipt, Khorasan Persja, poludniowy zachod USA, Hubei Chiny

Opowieści

Wydobycie kopalni Wadi Maghara na Synaju Egiptu z okolo 5500 p.n.e. to decydujace pochodzenie, a decydujacy kanon historii naturalnej to callais w Historii Naturalnej Pliniusza ksiega 37 wersy 110-112 z I wieku. Decydujacy kanon uzywany jako swiety kamien pierzastego weza Quetzalcoatla Aztekow, i decydujacy kanon ustanowiony jako ochronny kamien Navajo i Pueblo Native Americans. Kopalnie Synaju egipskiego to najstarsze miejsce gornicze klejnotow ludzkosci — decydujacy kanon, a decydujacy kanon poezji perskiej to decydujacy kanon XI-wiecznego perskiego poety Mahmuda al-Kashgari 'Turkus chroni czlowieka przed zlym okiem'. Decydujacy globalny kanon XXI wieku to decydujacy kanon kamienia 'jezyk Boga' Tybetu od XIII wieku, i decydujacy kanon srebrnej i turkusowej bizuterii Navajo i Pueblo Native Americans amerykanskiego poludniowego zachodu XXI wieku.

Słabość

Slabosci turkusu to: (1) granica twardosci Mohsa 5-6 — decydujaca kanoniczna slabosc — znacznie bardziej miekki niz szafir (9) i diament (10); (2) porowatosc — decydujaca kanoniczna slabosc — bedac bardzo porowatym, zmiany koloru lub uszkodzenia wystepuja od oleju, perfum i potu; (3) wiazanie swiatla — decydujacy kanon utraty koloru pod przedluzona ekspozycja bezposrednia na slonce; (4) wiazanie obrobki — decydujacy kanon, ze ponad 90% turkusu rynkowego przechodzi obrobke stabilizacyjna lub barwiaca; (5) wiazanie imitacji — decydujacy kanon falszerstwa przez howlit i magnezyt barwione; (6) wiazanie swietego obszaru — decydujacy kanon; (7) wiazanie Persji — decydujacy kanon wiazania kopalni Khorasanu; (8) wiazanie czasu — decydujacy kanon 7000 lat egipskiego wiazania. Decydujacy kanoniczny final to decydujacy kanon mitologiczny mozaiki turkusowej Quetzalcoatla w British Museum po upadku Aztekow w 1521 r.

Znaczenie kulturowe

Turkus to nie tylko ikona klejnotu, lecz kanoniczna ikonograficzna postac decydujacego kanonu egipsko-persko-aztecko-Navajo, ktora przekracza wydobycie kopalni Wadi Maghara na Synaju Egiptu z okolo 5500 p.n.e., turkus na zlotej masce Tutanchamona z okolo 1323 p.n.e., Historie Naturalna Pliniusza ksiege 37 wersy 110-112 z I wieku, kopalnie Neyshabur Khorasanu Persji od I wieku, Dwuglowego Weza z mozaiki turkusowej Quetzalcoatla Aztekow z 1400-1521, maske z mozaiki turkusowej Tezcatlipoki Aztekow, wiersz Mahmuda al-Kashgari z XI wieku, import przez wenecki turecki port handlowy XIII wieku i ochronny kamien Navajo i Pueblo Native Americans od XIX wieku. Etymologiczne pochodzenie ustanowilo sie jako decydujacy kanon francuskiego 'turquoise (turecki)' — decydujacy kanon perskiego klejnotu importowanego do Europy przez wenecki turecki port handlowy w XIII wieku. Decydujacy kanon gorniczy pochodzenia to decydujacy kanon pochodzenia kopalni Wadi Maghara (Wadi Maghara) i Serabit el-Khadim (Serabit el-Khadim) na poludniowym Polwyspie Synajskim Egiptu z okolo 5500 p.n.e. — decydujacy kanon bycia najstarsza kopalnia turkusu ludzkosci. Decydujacy kanon egipski to decydujacy kanon Hathor (Hathor) Egiptu z okolo V wieku p.n.e. — 'Mistress of Turquoise', i decydujacy kanon turkusu na zlotej masce faraona Tutanchamona (Tutankhamun) z okolo 1323 p.n.e. Decydujacy kanon historii naturalnej to decydujacy kanon callais (callais) w Historii Naturalnej Pliniusza (Naturalis Historia) ksiega 37 wersy 110-112 z I wieku przez rzymskiego Pliniusza Starszego (Pliniusz Starszy, 23-79) — decydujacy kanon niebieskiego klejnotu Persji i Egiptu. Decydujacy kanon perski to decydujacy kanon kopalni Neyshabur (Neyshabur) w Khorasanie (Khorasan) Persji od I wieku n.e. — decydujacy kanon bycia najlepszym zrodlem turkusu na swiecie od ponad 2000 lat. Decydujacy kanon aztecki to decydujacy kanon Dwuglowego Weza z mozaiki turkusowej (Aztec Double-Headed Serpent, obecnie w British Museum Am1894,-.634) Quetzalcoatla (Quetzalcoatl, 'pierzasty waz') Aztekow z 1400-1521, i decydujacy kanon maski z mozaiki turkusowej (obecnie w British Museum Am,St.400) Tezcatlipoki (Tezcatlipoca, 'dymiace lustro'), a decydujacy kanon Navajo i Pueblo Native Americans to decydujacy kanon turkusu Chaco Canyon (Chaco Canyon) amerykanskiego poludniowego zachodu od XIII wieku, i decydujacy kanon srebrnej i turkusowej bizuterii (naszyjnik squash blossom, wisiorek naja itp.) Navajo (Navajo) i Pueblo (Pueblo) od konca XIX wieku.

W popkulturze

• Kopalnie Wadi Maghara (Wadi Maghara) i Serabit el-Khadim na Synaju Egiptu wydobycie (okolo 5500 p.n.e.) — decydujacy kanon gorniczy pochodzenia
• Egipska Hathor (Hathor) 'Mistress of Turquoise' (okolo V wieku p.n.e.) — decydujacy kanon egipski
• Turkus na zlotej masce Tutanchamona (okolo 1323 p.n.e.) — decydujacy kanon egipski
• Pliniusz Starszy Historia Naturalna ksiega 37 wersy 110-112 callais (I wiek) — decydujacy kanon historii naturalnej
• Kopalnie Neyshabur (Neyshabur) Khorasanu Persji (od I wieku) — decydujacy kanon perski
• Aztecki Dwuglowy Waz (Aztec Double-Headed Serpent) Quetzalcoatla (1400-1521) — decydujacy kanon aztecki
• Maska z mozaiki turkusowej Tezcatlipoki Aztekow (1400-1521) — decydujacy kanon aztecki
• Import XIII wieku przez wenecki turecki port handlowy — decydujacy kanon handlu europejskiego
• Turkus Chaco Canyon amerykanskiego poludniowego zachodu (od XIII wieku) — decydujacy kanon Pueblo
• Srebrna i turkusowa bizuteria Navajo (Navajo) i Pueblo (Pueblo) od XIX wieku — decydujacy kanon Navajo

Ciekawostki

Etymologia Turkusu (angielskie Turquoise, francuskie turquoise, lacinskie callais) to decydujace kanoniczne slownictwo francuskiego 'turquoise (turecki)' — decydujacy kanon perskiego klejnotu importowanego do Europy przez wenecki turecki port handlowy (Konstantynopol) w XIII wieku. Pseudonimy — Turkus (Turquoise), perski klejnot, Kamien Hathor (Mistress of Turquoise), chalchihuitl (chalchihuitl, aztecki), doot-l'izhii (doot-l'izhii, Navajo), Kamien urodzenia grudnia, Klejnot 11. rocznicy slubu, Jezyk Boga (Tybet) — to decydujace kanoniczne slownictwo. Decydujacy kanon gorniczy pochodzenia to decydujacy kanon pochodzenia kopalni Wadi Maghara (Wadi Maghara, aktywne wydobycie z okolo 4000-3000 p.n.e. Starego Panstwa) i Serabit el-Khadim (Serabit el-Khadim, ze Swiatynia Hathor) na poludniowym Polwyspie Synajskim Egiptu z okolo 5500 p.n.e. — decydujacy kanon bycia najstarsza kopalnia turkusu ludzkosci przez 7000 lat. Decydujacy kanon egipski to decydujacy kanon Hathor (Hathor, 'Mistress of Turquoise', 'Lady of Sinai') Egiptu z okolo V wieku p.n.e. — decydujacy kanon bogini opiekunki kopalni Synaju, i decydujacy kanon paskow turkusu (z paskami lapis-lazuli, karneolu i turkusu) na zlotej masce (obecnie w Muzeum Egipskim w Kairze, JE 60672) faraona XVIII dynastii Tutanchamona (Tutankhamun, 1341-1323 p.n.e.) z okolo 1323 p.n.e. Decydujacy kanon historii naturalnej to decydujacy kanon callais (callais) w Historii Naturalnej Pliniusza (Naturalis Historia) ksiega 37 wersy 110-112 z I wieku przez rzymskiego Pliniusza Starszego (Pliniusz Starszy, urodzony 23, zmarly w Pompejach 79) — 'callais jest pozyskiwany z trudnych miejsc gor Persji i Egiptu jako niebieski klejnot, i nie jest uszkadzany przez zimno'. Decydujacy kanon perski to decydujacy kanon kopalni Neyshabur (Neyshabur, w poblizu Maszhadu) w Khorasanie (Khorasan, prowincja polnocno-wschodnia) Persji (wspolczesny Iran) od I wieku n.e. — decydujacy kanon bycia najlepszym zrodlem turkusu na swiecie od ponad 2000 lat, i decydujacy kanon XI-wiecznego perskiego poety Mahmuda al-Kashgari (Mahmud al-Kashgari, 1005-1102) — 'Turkus chroni czlowieka przed zlym okiem'. Decydujacy kanon aztecki to decydujacy kanon Dwuglowego Weza z mozaiki turkusowej (Aztec Double-Headed Serpent, ~2000 elementow turkusu, dlugosc ~43 cm, obecnie w British Museum Am1894,-.634, nabyty 1894) Quetzalcoatla (Quetzalcoatl, 'pierzasty waz', bog wiatru/kultury) meksykanskich Aztekow (Aztec, 1325-1521) z 1400-1521, i decydujacy kanon maski z mozaiki turkusowej (ludzka czaszka z ~240 elementami mozaiki turkusowej i lapis-lazuli, obecnie w British Museum Am,St.400) Tezcatlipoki (Tezcatlipoca, 'dymiace lustro', bog nocy), i decydujacy kanon dyplomatycznych darow wyslanych przez Moctezume II (Moctezuma II) Aztekow do Hernána Cortésa w 1519 r. Decydujacy kanon Navajo i Pueblo Native American to decydujacy kanon pochodzenia turkusu Chaco Canyon (Chaco Canyon) Pueblo (Pueblo) w Nowym Meksyku, USA z 850-1150 n.e., i decydujacy kanon srebrnej i turkusowej bizuterii (naszyjnik squash blossom, wisiorek naja itp.) Navajo (Navajo, 'Diné') od konca XIX wieku — decydujacy kanon meksykanskiego zlotnika Atsidi Sani (Atsidi Sani) uczacego Navajo rzemiosla zlotniczego w 1853 r.