Szkieletowy Wojownik

Pochodzenie

Ikonograficzne pochodzenie to tradycja Spartoi Kadmusa w mitologii greckiej starozytnej. Decydujacy kanon znajduje sie w Katalogu Kobiet greckiego poety Hezjoda z VIII wieku p.n.e. i w Ksiedze 3 Argonautyki aleksandryjskiego Apolloniosa Rodyjskiego (295-215 p.n.e.) z III wieku p.n.e.: fenicki ksiaze Kadmus, przybywajac do Beocji, na polecenie bogini Ateny zabil smoka i posial jego zeby, z ktorych wyrosli uzbrojeni wojownicy z ziemi; gdy Kadmus rzucil kamien miedzy nich, zabili sie nawzajem w bitwie, a tylko pieciu przezylo, ktorzy stali sie zalozycielami szlacheckich rodow Teb. Epizod w Argonautyce Apolloniosa Rodyjskiego, w ktorym grecki bohater Jazon, aby otrzymac Zlote Runo od Krola Ajetesa z Kolchidy, przywoluje Spartoi przez posianie tych samych zebow smoka, i z pomoca Medei sprawia, ze walcza miedzy soba, jest decydujacym kanonem. Ikonografia Dance Macabre (Taniec Smierci) XII-XIV wiecznej chrzescijanskiej Europy — fresk Tanca Smierci na Cmentarzu Swietych Mlodzionkow (Cimetiere des Saints-Innocents) w Paryzu okolo 1424 r. — skanonizowala szkielet jako symbol ludzkiego losu w europejskim malarstwie po Czarnej Smierci XIV wieku. Czterominutowa polminutowa scena siedmiu wojownikow szkieletow w animacji poklatkowej Raya Harryhausena w filmie Jazon i Argonauci Dona Chaffey'a z 19 lipca 1963 r. — cztery i pol miesiaca pracy przy 24 klatkach na sekunde animacji poklatkowej — jest decydujacym kanonem nowoczesnej ikonografii wojownika szkieletu.

Cechy

• Cialo zlozone tylko z kosci i pustych oczodolow
• Brak duszy lub slaba dusza
• Uzycie mieczy, wloczni, tarczy i zbroi
• Kontrola przez magie Nekromanty
• Brak oryginalnej osobowosci lub woli
• Regeneracja: ponowne wstawanie po rozbiciu

Opowieści

Spartoi Kadmusa i Spartoi Jazona w Kolchidzie w mitologii greckiej starozytnej sa mitycznym archetypem, a Argonautyka Apolloniosa Rodyjskiego z III wieku p.n.e. jest decydujacym kanonem literackim. Decydujacy nowoczesny kanon kinowy to czterominutowa polminutowa scena siedmiu wojownikow szkieletow w animacji poklatkowej Raya Harryhausena w filmie Jazon i Argonauci Dona Chaffey'a z 19 lipca 1963 r. — cztery i pol miesiaca pracy nad czterominutowa polminutowa scena — decydujacy kanon kinowy nowoczesnej ikonografii wojownika szkieletu. Potwor Szkielet z RPG stolowego Dungeons & Dragons (D&D) z 1974 r. autorstwa Gary'ego Gygaxa i Dave'a Arnesona (1947-2009), w pierwszym wydaniu Monster Manual z 1977 r., ustanowil kanon nowoczesnego fantasy RPG. Tomb Kings Wojownik Szkielet z gry figurkowej Warhammer Fantasy Battle (1985-1990) brytyjskiego Games Workshop jest kanonem szkieletu gry figurkowej, a wrog szkielet w japonskiej grze wideo Konami Castlevania z 1986 r. jest pochodzeniem szkieletu z gier wideo. Wrog Wojownik Szkielet z gry PC Diablo, wydanej przez Blizzard Entertainment w Stanach Zjednoczonych 31 grudnia 1996 r. — i skanonizowanego w Diablo II z 7 listopada 1997 r. jako przywolany potwor klasy Nekromanta — ustanowil globalny kanon szkieletu gry wideo XXI wieku. Wrogowie szkielety regionu Katakumby w grze PC i konsolowej Dark Souls japonskiego FromSoftware, wydanej 22 wrzesnia 2011 r., sa decydujacym kanonem dark fantasy XXI wieku.

Słabość

Slabosci Wojownika Szkieletu to: (1) fizyczne uderzenie — decydujaca slabosc, ze cialo, zlozone tylko z kosci bez ciala czy miesni, jest wrazliwe na bron obuchowa (maczuga, mlot) i silne uderzenie i pek a sie; decydujaca scena kinowa w kanonie Jazona i Argonautow z 1963 r., w ktorej Jazon i bohaterowie rozbijaja wojownikow szkieletow mieczem i tarcza; (2) boska moc i swieta laska (Odpedzanie Nieumarlych) — kanoniczna slabosc zasady 'Odpedzanie Nieumarlych' klasy Kleryk, w ktorej boska moc odpycha nieumarlych, w kanonie systemu D&D z 1974 r. (Player's Handbook D&D z 1977 r.); (3) ogien — decydujaca slabosc, ze suche kosci dobrze pala sie w ogniu, kanoniczny kanon broni ogniowej z Diablo z 1996 r. i Dark Souls z 2011 r.; (4) zabicie Nekromanty — kanon D&D i Diablo, ze gdy Nekromanta, ktory przywolal i kontroluje Wojownikow Szkieletow, zostaje zabity, magia jest cofnieta, a wojownicy upadaja jednoczesnie; (5) swiete bronie — kanon, ze swiecona woda, Blogoslawiony Miecz i bronie srebrne zadaja decydujace obrazenia Wojownikowi Szkieletowi; (6) zapieczetowanie nieczystego szkieletu — kanoniczna slabosc w Diablo z 1996 r. polegajaca na dwukrotnym unicestwieniu Wojownika Szkieletu, najpierw przez zdarcie ciala, a po drugie przez rozbicie szkieletu; (7) bronie obuchowe i mlotki — kanoniczna slabosc typu obrazen z D&D, ze kosci sa twarde wobec mieczy, ale rozbijaja sie wobec broni obuchowych; (8) samozniszczenie Spartoi — mityczna decydujaca slabosc w Jazonie i Argonautach z 1963 r. i w mitycznym kanonie, w ktorej bohater rzuca kamien, aby zmusic Wojownikow Szkieletow do walki miedzy soba.

Znaczenie kulturowe

Wojownik Szkielet nie jest po prostu ikona grozy, lecz kanoniczna ikonograficzna postacia zachodniego kanonu fantasy, przekraczajaca starozytna mitologie grecka, sredniowieczna ikonografie makabre, film animacji poklatkowej Raya Harryhausena z 1963 r., D&D Gygaxa z 1974 r., Diablo Blizzarda z 1996 r. i Dark Souls FromSoftware z 2011 r. Czterominutowa polminutowa scena siedmiu wojownikow szkieletow w filmie z 1963 r. Jazon i Argonauci Dona Chaffey'a — Ray Harryhausen pracowal od wrzesnia 1962 r. do stycznia 1963 r. przez cztery i pol miesiaca — jest decydujacym kanonem historii filmowych efektow specjalnych, a dziedzictwo kanonu animacji poklatkowej Harryhausena przez amerykanskich rezyserow filmowych George'a Lucasa (ur. 1944) i Stevena Spielberga (ur. 1946) w 1977 r. (filmowanie kontroli ruchu w Gwiezdnych Wojnach) jest decydujacym wydarzeniem. Dungeons & Dragons (D&D) Gary'ego Gygaxa i Dave'a Arnesona, wydane w styczniu 1974 r. przez TSR w Lake Geneva, Wisconsin, USA, jest decydujacym pochodzeniem nowoczesnego fantasy RPG, a potwor Szkielet z Monster Manual z 1977 r. — konsekwentny az do 5e (5. edycji) z 2014 r., przez 40 lat — jest kanonem szkieletu fantasy RPG. Wojownik Szkielet z Diablo Blizzarda z 31 grudnia 1996 r. (25 milionow sprzedanych egzemplarzy na swiecie) i Diablo II z 2000 r. (40 milionow sprzedanych egzemplarzy na swiecie) oraz seria Dark Souls FromSoftware z 2011 r. (50 milionow sprzedanych egzemplarzy na swiecie) — Wojownicy Szkielety z gier wideo — stali sie decydujacym kanonem globalnego rynku gier wideo XXI wieku. Zloczynca Skeletor z amerykanskich figurek akcji Mattela Masters of the Universe z 1985 r. — czaszka glowa wewnatrz helmu — jest kanonem szkieletu amerykanskiej dzieciecej kultury popularnej lat 80. XX wieku.

W popkulturze

Hezjod, Katalog Kobiet (VIII wiek p.n.e.) — pochodzenie mitu Kadmus SpartoiApolloniios Rodyjski, Argonautyka (III wiek p.n.e.) — decydujacy kanon Kolchidzkich SpartoiSredniowieczna europejska ikonografia makabre (XIV wiek) — ikonografia szkieletu Tanca SmierciDon Chaffey i Ray Harryhausen, Jazon i Argonauci (1963) — decydujacy kanon kinowy wojownika szkieletuGygax, Monster Manual D&D, Szkielet (1977) — kanon szkieletu fantasy RPGMattel, Masters of the Universe, Skeletor (1985) — kanon kultury popularnej dla dzieci lat 80.Konami, Castlevania, Szkielet (1986) — pochodzenie szkieletu z gier wideoBlizzard, Diablo, Wojownik Szkielet (1996) — decydujacy kanon gier wideo XXI wiekuFromSoftware, Dark Souls, szkielet Katakumb (2011) — decydujacy kanon dark fantasy XXI wiekuGames Workshop, Warhammer Fantasy Battle, Tomb Kings (1985-1990) — kanon szkieletu gry figurkowej