Epic

Viola da Gamba · Smyczkowy instrument strunowy — Ważny dla muzyki średniowiecznej i renesansowej

Viola da gamba to smyczkowy instrument strunowy popularny od średniowiecza do okresu baroku. Gra się na nim trzymając go między kolanami, zazwyczaj posiada sześć lub siedem strun oraz progi. Ma łagodny, ciepły dźwięk, ceniony w muzyce kameralnej i solowej.

Geomungo · Sześciostrunowa cytra — Tradycyjny koreański instrument strunowy

Geomungo to tradycyjny koreański instrument strunowy o sześciu strunach. Charakteryzuje się długim, drewnianym pudłem rezonansowym i głębokim, aksamitnym brzmieniem. Gra się na nim palcami oraz bambusowym pałeczkiem (suldae).

Viola · Altowy instrument smyczkowy — Między skrzypcami a wiolonczelą

Altówka to instrument smyczkowy podobny do skrzypiec, lecz większy i o niższym, ciepłym brzmieniu. W kwartetach oraz orkiestrach odpowiada za partie środkowe i harmonie.

Shapa · Tradycyjny instrument strunowy — Starożytna koreańska cytra

Shapa to tradycyjny koreański instrument strunowy z rodziny cytr. Składa się z drewnianego pudła i wielu strun, na których gra się palcami lub plektronem. Odgrywała ważną rolę w muzyce dworskiej i rytualnej.

Lira · Starożytny instrument strunowy — Symbol muzyki greckiej

Lira to instrument strunowy szarpany, popularny w starożytnej Grecji. Charakteryzuje się ramą w kształcie litery U i kilkoma strunami; towarzyszyła recytacjom, rytuałom i nauce muzyki. Jej niewielki rozmiar ułatwiał przenoszenie.

Woodrans · Tradycyjny instrument strunowy — Górski instrument z drewna

Woodrans to tradycyjny instrument strunowy pochodzący z północnych górskich regionów Korei. Ma wydłużone drewniane pudło i 2–4 struny, które gra się ręką lub smyczkiem. Cechuje się ciepłym i głębokim brzmieniem, popularnym w muzyce ludowej.

Gadu · Starożytny koreański instrument strunowy

Gadu to starożytny koreański instrument strunowy, używany w okresie Trzech Królestw i Goryeo. Posiadał pudło rezonansowe pokryte skórą oraz kilka strun, na których grało się palcami lub plektronem. Stosowany był głównie w muzyce dworskiej i rytualnej.

劍聖 · Sword Saint — Legendarny poziom osiągnięty na absolutnej granicy władania mieczem

Klasa bojowa najwyższego rzędu, która doszlifowała sztukę fechtunku do granic możliwości, swobodnie posługując się qi miecza (劍氣) i aurą miecza (劍罡). Bez używania jakiejkolwiek magii wyzwala ataki na poziomie maga wyłącznie przez czystą energię miecza, zdobywając tytuł żywej legendy. Niezwykle rzadkie osiągnięcie — w dowolnej erze istnieje tylko jeden lub dwóch.

聖騎士 · Paladin — Wojownik światła pobłogosławiony boską łaską

Klasa hybrydowa, która jednocześnie posługuje się świętą magią i walką wręcz. Łącząc siłę bojową wojownika z leczeniem i świętą magią kapłana, paladyn pełni najbardziej wszechstronną rolę w każdej drużynie. Ceni sprawiedliwość, wiarę i przysięgi — złamanie przysięgi może przemienić go w 'Upadłego Paladyna', który traci boskie zdolności.

守護者 · Guardian — Żelazna ściana powstrzymująca świat za pomocą jednej tarczy

Klasa bojowa w pełni specjalizująca się w obronie i ochronie drużyny. Choć słaba w ataku, nieporównywalna obrona i zdolność generowania zagrożenia pozwalają pochłaniać wszystkie ataki wroga i osłaniać sojuszników. Kontry tarczą i parady obronne — konwertujące obronę w atak — to ich charakterystyczne techniki.

槍騎士 · Lancer — Specjalista od szarż i przebijających ciosów

Klasa bojowa specjalizująca się we włóczniach i walce konno. Siła przebicia generowana przez konną szarżę może przebić każdą zbroję, a długi zasięg pozwala na precyzyjne celowanie w punkty żywotne dużych wrogów. Lancerzy specjalizujący się w polowaniu na smoki są czasem nazywani 'Zabójcami Smoków'.

戰士 · Warrior — Podstawowa klasa walki wręcz, walcząca siłą i wytrzymałością

Najbardziej podstawowa klasa bojowa, prowadząca walkę wręcz przy użyciu broni fizycznej, takiej jak miecze, topory i broń obuchowa. Znany z wysokiego HP i obrony, wojownik stoi na czele każdej drużyny. W zależności od specjalizacji dzieli się na buildy defensywne (tank) lub ofensywne (DPS).

聖職者 · Kleryk — Kapłan-wojownik walczący i leczący mocą boską

Klasa, która modli się do bóstwa i otrzymuje świętą magię do użytku w walce. Bardziej ofensywny niż uzdrowiciel, łącząc świętą magię ataku i leczenie w hybrydową rolę bojowo-wspomagającą. Szczególnie niszczycielski przeciwko nieumarłym i demonom. Styl walki i dostępna magia zmieniają się całkowicie w zależności od czczonego bóstwa.

武士 · Samuraj — Japoński wojownik jednoczący sztuki walki i Drogę

Japońska tradycyjna klasa bojowa, szkoląca się w szermierczce, łucznictwie i jeździectwie, przyjmując Bushido (武士道) jako filozofię życia. Nie jest to jedynie zestaw technik walki, ale kompletny sposób życia z honorem, lojalnością i samopośwęceniem jako podstawowymi wartościami. Ponieważ nie boją się śmierci, paradoksalnie stają się najsilniejszymi wojownikami.

龍騎士 · Rycerz Smoka — Niebiański wojownik, który zawarł pakt ze smokiem

Niezwykle rzadka klasa bojowa, która zawarła kontrakt lub więź ze smokiem i walczy u jego boku. Nawet sam rycerz smoka jest na szczycie siły bojowej, ale sparowany ze smokiem, żadna armia nie może im sprostać. Więź ze smokiem wzmacnia się, im czystsze serce rycerza.

勇者 · Bohater — Wybrańiec przeznaczony do ocalenia świata

Specjalna klasa wybrana przez bóstwo lub sam świat, aby pokonać pana demonów. Od chwili wybrania wszystkie statystyki rosną w niezwykłym tempie, mogą posługiwać się każdą bronią na najwyższym poziomie i mogą uczyć się każdej magii. Najsilniejsza klasa na świecie, ale ciężar tego brzemienia jest zbyt duży, by nosić go samotnie.

弓手 · Archer — Specjalista od precyzyjnych ataków na długim dystansie

Klasa atakująca wrogów z odległości przy użyciu łuku jako głównej broni. Znana z szybkiej prędkości strzału i wysokiej mobilności, adaptuje się do różnych sytuacji używając specjalnych strzał (truciznowych, ognistych, wybuchowych). Wzrok i koncentracja liczą się bardziej niż jakikolwiek inny atrybut w tej klasie.

俠客 · Wędrowny Szermierz — Ten, kto przemierza świat walki ze sprawiedliwością i ostrzem

Szermierz wędrujący po świecie walki (江湖) wuxia, walczący przeciwko niesprawiedliwości. Działają zgodnie z własnym osobistym kodeksem honorowym (義俠精神), nie związani z żadną konkretną rodziną ani narodem. 'Okazywać łaskę światu walki i odpłacać wrogom' — życie wędrownego szermierza to nieskończona sukcesja połączeń i karmicznych przyczyn i skutków.

Baga · Tradycyjna kareta — Słynny dwukołowy pojazd z epoki Joseon

Baga to dwukołowa kareta używana w Korei za panowania dynastii Joseon, głównie przez arystokrację i urzędników. Lekka, prosta w budowie i ciągnięta przez jednego konia, umożliwiała szybkie przemieszczanie się po miastach oraz na równinach.

Piazziola · Powóz arystokratyczny — Luksusowy powóz używany przez włoską arystokrację

Piazziola to luksusowy powóz, który powstał we Włoszech w XVIII wieku i był użytkowany przez arystokrację i wyższe sfery. Cechuje go bogato zdobiona karoseria, eleganckie krzywizny oraz wykończone aksamitem wnętrze. Służył głównie do podróży podczas oficjalnych uroczystości i wydarzeń towarzyskich w miastach.

Spehti · Czterokołowa kareta — Pojazd arystokracji koreańskiej

Spehti to czterokołowa kareta używana przez arystokrację i rodzinę królewską pod koniec dynastii Joseon oraz w Cesarstwie Koreańskim. Wzorowana na zachodnich konstrukcjach, stała się głównym środkiem transportu dla urzędników i dyplomatów. Łączyła bogate zdobienia z praktycznością i prestiżem.

公主 · Księżniczka — Córka Króla, Najcenniejszy Atut Negocjacyjny

Córka króla lub cesarza. Status nadany przez linię krwi, a nie tytuł dziedziczny; jej prawa do sukcesji są często bardziej ograniczone niż prawa księcia. Jednak w fantasy księżniczka była zdecydowanie reinterpretowana nie jako pasywny obiekt ratunku, ale jako aktywna postać, która chwyta miecz, włada magią lub samodzielnie organizuje polityczne intrygi. Małżeństwo księżniczki pieczętowało sojusze między królestwami — czyniąc samą księżniczkę 'żywym politycznym aktywem.'

大公 · Wielki Książę / Arcyksiążę — Najwyższy Szlachcic, Bliski Rodziny Królewskiej

Najwyższy tytuł szlachecki, powyżej księcia ale poniżej króla. Często posiadany przez władców małych państw lub bocznych gałęzi królewskiej krwi, wielki książę rządzi terytorium faktycznie równoważnym niezależnemu narodowi. Habsburscy arcyksiążęta Austrii są głównym historycznym przykładem; w fantasy wielki książę jest często przedstawiany jako cesarski krewny rządzący centralną prowincją imperium.

皇太子 · Następca Tronu — Jedyny Dziedzic Imperium

Oficjalny następca cesarza. Posiadając drugą najwyższą władzę w całym imperium, następca tronu musi być gotowy do przejęcia rządów w każdej chwili, gdyby cesarz został unieszkodliwiony. Od dzieciństwa jest szkolony w sztuce rządzenia, strategii militarnej, dyplomacji i — w zależności od fantasy — magii. Napięcie między zwolennikami następcy tronu a jego przeciwnikami jest wiecznym tematem polityki imperialnej.

皇帝 · Cesarz — Najwyższy Szczyt Imperium, Żywe Prawo Samo w Sobie

Absolutny szczyt świeckiej władzy. Jako Król Królów cesarz rządzi wieloma królestwami, a jego wola staje się prawem imperium. Autorytet cesarski uważany jest za bosko nadany — Boskie Prawo Cesarzy — a bunt przeciwko cesarzowi był utożsamiany z buntem przeciwko bogom. W światach fantasy cesarz jest często istotą absolutnej mocy, lub odwrotnie, kolosalnym symbolem władzy, którą protagonista musi obalić.

女騎士 · Dama Rycerka — Kobieta Wojownik, która Zdobyła Tytuł Mieczem i Przysięgą

Kobieta, która została formalnie pasowana na rycerza przez rycerską przysięgę. Historycznie rzadka, ale w światach fantasy jest powszechną postacią w świętych zakonach, królewskich strażach i korpusach magicznych rycerzy. 'Dame' to oficjalny tytuł przyznawany kobietom rycerzom w brytyjskim systemie rycerskim; we wschodnim fantasy pojawia się jako generałka, wędrująca szermierka lub wojowniczka Hwarang. Dama Rycerka jest często przedstawiana jako postać uwikłana między kodeksami rycerskości a oczekiwaniami społecznymi wobec kobiet.

女王 · Królowa Panująca — Żeńska Monarchini, która Wstąpiła na Tron na Własne Prawo

Niezależna żeńska monarchini, która wstąpiła na tron na własne prawo — nie jako małżonka. Odróżniana od Królowej Małżonki, jest nazywana Królową Panującą. Historyczne przykłady to Kleopatra, Elżbieta I i Królowa Wiktoria. W fantasy Królowa Panująca jest często przedstawiana jako nadrzędny charakter łączący zdolności magiczne z wyjątkowym talentem strategicznym — absolutna władczyni królestwa i szczyt całej szlachty.

王妃 · Królowa Małżonka — Prawowitaa Żona Króla, Matka Królestwa

Prawowita żona króla. Choć klasyfikuje się poniżej cesarzowej, zajmuje oficjalną pozycję drugą tylko po królu w królestwie. Królowa Małżonka jest znacznie więcej niż małżonką — współprzewodniczy królewskim ceremoniom, ponosi odpowiedzialność za edukację następcy tronu i administruje hierarchią małżonek, sprawując realną władzę wewnętrzną. Gdy król jest nieobecny z powodu wojny lub podróży, może służyć jako regentka z pełnymi królewskimi uprawnieniami. W fantasy Królowa Małżonka jest różnie interpretowana jako kochana matka, bezwzględna polityk lub złowrogi broker władzy, który handluje trucizną.

皇后 · Cesarzowa — Inne Słońce Imperium

Małżonka cesarza (Cesarzowa Małżonka) lub kobieta rządząca imperium na własne prawo (Cesarzowa Panująca). Na wschodnich dworach cesarzowa dowodzi całym dworem wewnętrznym i tworzy jeden z dwóch filarów imperium u boku cesarza. Historyczne postacie takie jak Wu Zetian z Chin Tang i Katarzyna Wielka z Rosji sprawowały władzę, która w praktyce przewyższała władzę samego cesarza. W fantasy cesarzowa jest często przedstawiana jako absolutna władczyni, która porusza całym imperium zza wdzięcznej fasady.

公爵 · Książę — Najwyższy Szlachcic, Drugi Tylko po Królu

Najwyższy tytuł szlachecki poza rodziną królewską. Książę kontroluje znaczną część terytorium całego królestwa i stanowi pół-niezależną potęgę z własną armią, administracją i sądownictwem. Choć nominalnie w stosunku pan-wasal z królem, w praktyce często są prawie równymi przy stole negocjacyjnym. W sporach o sukcesję lojalność księcia decyduje o wyniku wojen.

侯爵 · Marquess / Margrave — Szlachetny Strażnik Pogranicza

Wysoki tytuł szlachecki, klasyfikowany tuż poniżej księcia. Pierwotnie zrodzony z militarnej roli ochrony terytoriów granicznych — znany również jako Markgraf — markiz dowodzi ogromną władzą militarną jako dowódca linii frontu obrony królestwa przed obcą inwazją. W królestwie markiz liczy się wśród pięciu najpotężniejszych osób.

平民 — Wolni ludzie tworzący większość społeczeństwa

Wolna klasa usytuowana między szlachtą a wygnańcami. Obejmuje rolników, rzemieślników, kupców i rybaków, wśród wielu innych. Pospólstwo może posiadać lub dzierżawić ziemię i korzysta z podstawowych praw, obok obowiązku płacenia podatków. Światy fantasy często przedstawiają pospólitych urodzonych przygodników i magów, którzy wznoszą się, by stanąć obok szlachty — świadectwo tego, jak często bohaterowie wywodzą się z tej klasy.

騎士 · Knight — Wojownik Niższej Szlachty

Najniższy szczebel hierarchii szlacheckiej, klasa wojowników, których ranga jest zdobywana poprzez złożenie przysięgi wierności seniorowi. W przeciwieństwie do innych tytułów szlacheckich, które są dziedziczone, tytuł rycerski może zostać nadany pospolitemu za czyny waleczności lub uznanie pana — co czyni go najbardziej dostępną ścieżką awansu społecznego. W światach fantasy istnieje wiele klas pochodnych, w tym Paladyn, Czarny Rycerz i Rycerz Magiczny.

貢女 · Córka Księcia / Dama Trybutu — Tytuł o Dwóch Obliczach

Termin niesie dwa zupełnie różne znaczenia. ①**Córka Księcia**: Córka księcia — kobieta najwyższej szlacheckiej krwi, bliska rodzinie królewskiej w pozycji. Najwyższa ze wszystkich Młodych Szlachcianek, jest kandydatką do małżeństwa z księciem lub następcą tronu. ②**Dama Trybutu**: Kobieta wysłana przez państwo wasalne do wielkiego mocarstwa jako zakładnik, postać pocieszenia lub dyplomatyczna oferta. Diametralnie przeciwne znaczenie — w tym przypadku Gongnye jest polityczną ofiarą. W fantasy dwa znaczenia są często przeplatane, by stworzyć charakterystyczne dramatyczne napięcie.

Gargoyle · Kamienny potwór — Legendarny stróż średniowiecznej architektury

Gargulce to groteskowe kamienne rzeźby widoczne na średniowiecznych budowlach Europy, zwłaszcza na katedrach i kościołach. W legendach uważane były za istoty odstraszające złe moce i chroniące budynki. W rzeczywistości pełniły funkcję rynien odprowadzających wodę deszczową.

Gryf · Legendarny lew-orzeł — Mityczne stworzenie z cechami orła i lwa

Gryf to mityczne stworzenie z głową, skrzydłami i szponami orła oraz ciałem, tylnymi łapami i ogonem lwa. Symbolizuje siłę, odwagę i opiekę w średniowiecznych mitach europejskich. Często przedstawiany w heraldyce i architekturze.

Centaur · Półczłowiek, półkoń — Legendarna istota z mitologii greckiej

Centaur to mityczna istota z tułowiem człowieka i ciałem konia. Opisywany bywa jako dziki i nieokiełznany. Często pełni rolę mędrca lub wojownika.

Taurus · Bycza Bestia — Gigantyczne stworzenie bycze

Taurus to mityczne, ogromne stworzenie przypominające byka, pojawiające się w starożytnych legendach i mitach. Postrzegane jest jako symbol siły i odwagi, często ukazywane jako dzikie zwierzę przemierzające góry i równiny.

Cassoulet · Francuski gulasz — Syta potrawa z fasoli i różnych mięs

Cassoulet to tradycyjny gulasz z południowo-zachodniej Francji, przygotowywany z różnych mięs (kaczka, wieprzowina, kiełbasa), białej fasoli i warzyw. Danie gotuje się długo, co nadaje mu głęboki smak i gęstą konsystencję.

Katedra w Bayeux · Historyczna katedra romańska

Katedra w Bayeux to romańska świątynia położona w Bayeux, Normandia, Francja. Konsekrowana w 1077 roku, stanowi wybitny przykład średniowiecznej architektury XI wieku. Jest ściśle związana z książętami Normandii, Wilhelmem Zdobywcą oraz słynną tkaniną z Bayeux.

Hipodrom · Tor wyścigowy — Wielki stadion wyścigowy starożytnej Grecji i Rzymu

Hipodrom to duży stadion budowany w starożytnej Grecji i Rzymie, przeznaczony głównie do wyścigów rydwanów i koni. Miał prostokątny kształt i centralną barierę, mieścił dziesiątki tysięcy widzów. Często pełnił też funkcję centrum wydarzeń politycznych i religijnych.

Mury Teodozjusza · Fortyfikacje bizantyjskie — Średniowieczny cud obronny Cesarstwa Wschodniorzymskiego

Bizantyjskie mury Konstantynopola to masywne kamienne fortyfikacje zbudowane w celu ochrony stolicy Cesarstwa Wschodniorzymskiego. Przez wieki rozbudowywane i naprawiane skutecznie broniły miasta przed niezliczonymi oblężeniami. Szczególnie znana jest podwójna linia murów ukończona za panowania Teodozjusza II.

Edo Castle · Pałac Cesarski — Ikoniczna forteca okresu Edo

Zamek Edo to rozległa forteca zbudowana w okresie Edo w Japonii, będąca centrum politycznym siogunatu Tokugawa. Do dziś zachowały się fosy, mury kamienne i bramy, obecnie będące częścią Pałacu Cesarskiego w Tokio.

Notre-Dame · Symbol Paryża — Gotycka perła architektury

Katedra Notre-Dame to średniowieczna świątynia gotycka położona nad Sekwaną w Paryżu. Budowana przez prawie 180 lat od końca XII do początku XIV wieku, słynie z wież, witraży oraz rzeźbionych gargulców.

Baths of Caracalla · Monumentalne rzymskie łaźnie publiczne — Ikoniczny kompleks kąpielisk Cesarstwa Rzymskiego

Termy Karakalli to ogromny kompleks łaźni publicznych zbudowany w starożytnym Rzymie. Były centrum życia towarzyskiego, odpoczynku i aktywności fizycznej Rzymian. Zachwycały monumentalną architekturą i zaawansowaną techniką, mieszcząc tysiące osób.

Colosseum · Amfiteatr — Ikoniczna budowla starożytnego Rzymu

Koloseum to ogromny amfiteatr zbudowany w czasach Cesarstwa Rzymskiego. Odbywały się tam walki gladiatorów, polowania na zwierzęta oraz przedstawienia teatralne. Do dziś pozostaje symbolem rzymskiej architektury i kultury.

Hagia Sophia · Symbol Świętej Mądrości — Ikona architektury bizantyjskiej

Hagia Sophia to monumentalna katedra ukończona w 537 roku, będąca szczytowym osiągnięciem architektury bizantyjskiej. Początkowo służyła jako cerkiew prawosławna, następnie meczet, a dziś pełni funkcję muzeum i meczetu. Imponuje wielką kopułą i bogatymi mozaikami.

Temple of Zeus · Starożytna grecka świątynia — Monumentalna świątynia Zeusa

Świątynia Zeusa w Olimpii była okazałą budowlą poświęconą najważniejszemu bogu greckiemu. Wzniesiona w V wieku p.n.e., uznawana była za jeden z siedmiu cudów świata starożytnego. W jej wnętrzu znajdował się ogromny posąg Zeusa autorstwa Fidiasza.

Frankijski Pałac Królewski · Centrum dworu — Polityczne i kulturalne serce państwa Franków

Pałac Królewski Franków był rezydencją i centrum administracyjnym królów frankijskich w średniowieczu. Służył jako ośrodek zarządzania, dyplomacji i planowania wojskowego. Najsłynniejszym przykładem jest pałac w Akwizgranie, gdzie gromadziła się elita kraju.

Koloseum · Amfiteatr Flawiuszów — Monumentalna arena Cesarstwa Rzymskiego

Rzymski amfiteatr, szczególnie słynne Koloseum, to ogromna owalna arena zbudowana dla rozrywki publicznej i demonstracji władzy cesarskiej. Odbywały się tam walki gladiatorów oraz polowania na dzikie zwierzęta.

Twierdza · Bastion — Symbol obrony i władzy

Średniowieczny zamek europejski to monumentalna kamienna budowla wznoszona w celach obronnych i jako oznaka władzy feudała. Charakteryzuje się grubymi murami, wieżami i fosami, będąc centrum lokalnej społeczności.

Bagpipe · Instrument dęty — Tradycyjny instrument ze zbiornikiem powietrza

Dudy to instrument, w którym powietrze gromadzi się w worku i przepuszcza przez kilka piszczałek z języczkami. Najbardziej znane są szkockie odmiany, słynące z donośnego i majestatycznego brzmienia.

Krummhorn · Zakrzywiony stroik — Charakterystyczny instrument dęty podwójnostroikowy renesansu

Renaissance krummhorn to drewniany instrument dęty popularny w Europie w XV–XVII wieku. Charakteryzuje się zakrzywionym korpusem i zamkniętym podwójnym stroikiem, zapewniając miękkie, brzęczące brzmienie. Wykorzystywany był w zespołach, muzyce dworskiej i kościelnej.

Shehnai · Podwójny instrument dęty drewniany — Tradycyjny instrument Indii i Azji Środkowej

Shehnai to tradycyjny, podwójny instrument dęty z Indii i Azji Środkowej. Charakteryzuje się jasnym i przenikliwym dźwiękiem, często używanym podczas wesel, ceremonii religijnych i procesji. Wykonana jest z drewna z metalowym dzwonkiem na końcu.

Surnai · Tradycyjny instrument dęty z podwójnym stroikiem — Używany w muzyce ludowej Azji Centralnej i Korei

Surnai to instrument dęty z podwójnym stroikiem, wyróżniający się ostrym i donośnym brzmieniem. Najczęściej wykorzystywany jest podczas wesel i świąt ludowych jako instrument akompaniujący. W Korei używany jest głównie w muzyce farmerskiej oraz na wydarzeniach folklorystycznych.

Obój · Instrument z podwójnym stroikiem — Czyste i wyraziste brzmienie

Obój to drewniany instrument dęty z podwójnym stroikiem, który wyróżnia się czystym, przenikliwym tonem. Często prowadzi melodię w orkiestrach i zespołach kameralnych. Historycznie używany był także w muzyce wojskowej i dworskiej.

Houppelande · Długa szata średniowieczna — Symbol europejskiej arystokracji

Houppelande to obszerne, długie okrycie wierzchnie modne w średniowiecznej Europie. Charakteryzowały ją szerokie rękawy i luźny krój, noszone były przez kobiety i mężczyzn. Wykonywano je z luksusowych tkanin, podkreślając wysoki status społeczny.