Mistyczny

野獸調鍊師 · Treser Bestii — Ten, kto zamienia dzikie bestie w towarzyszy

Klasa, która oswaja zwierzęta, magiczne bestie i potwory, aby uczynić z nich partnerów bojowych. Tam gdzie zwiadowca komunuje się z naturą ogólnie, treser bestii jest intensywnie wyspecjalizowany w konkretnych zwierzętach. Styl walki zmienia się całkowicie w zależności od rodzaju zwierzęcia-towarzysza.

封印師 · Sealer — Strażnik równowagi pieczętujący niebezpieczeństwo i zamykający moc

Klasa magiczna specjalizująca się w pieczętowaniu potężnych magicznych bestii, bogów, klątw i zakazanych mocy. Ich główną rolą jest neutralizacja, pieczętowanie i oczyszczanie zamiast ataku — niezbędna klasa, gdy staje się przed ekstrymalnymi istotami takimi jak władcy demonów i starożytni bogowie. Mogą również odwrócić ten proces, wyzwalając zapieczętowaną moc jako siłę bojową.

魔道工學者 · Inżynier Magitechniczny — Twórca łączący magię z maszynerią

Klasa, która stosuje magiczne zasady do maszyn, urządzeń i struktur, aby tworzyć przedmioty magitechniczne (魔道具). Tworząc przedmioty magitechniczne, z których mogą korzystać nawet zwykli ludzie bez magii, rewolucjonizują poziom technologiczny świata. Tradycyjni magowie potępiają ich jako 'heretyków', ale postęp inżynierii magitechnicznej nie może być powstrzymany.

魔劍士 · Magic Swordsman — Rzadki podwójny ekspert kanalizujący magię przez ostrze

Rzadka klasa, która jednocześnie opanowała zarówno władanie mieczem, jak i magię. Charakteryzuje się wlewaniem magii w ostrze w celu ataków żywiołowych lub walką przy jednoczesnym utrzymywaniu magicznych barier. Wymaga znacznej biegłości zarówno w magii, jak i w sztuce fechtunku, co czyni ją niezwykle trudną do opanowania.

魔法師 · Mage / Wizard — Specjalista od wiedzy zgłębiający zasady magii

Najbardziej podstawowa klasa magiczna, która studiuje teorię magii i zapamiętuje zaklęcia, by posługiwać się magią. Specjalizuje się w potężnej magii ataku na dystans i rozgałęzia się na różne zaawansowane klasy w zależności od specjalności (żywiołowa, przywoływanie, wiązanie, czas itp.). Najniższe HP spośród wszystkich klas, zrównoważone największą siłą ognia magicznego.

精靈師 · Elementalist — Mag walczący u boku elementarnych duchów natury

Klasa magiczna zawierająca kontrakty z elementarnymi duchami natury — ognia, wody, wiatru, ziemi, błyskawicy, światła i ciemności — lub bezpośrednio manipulująca samymi żywiołami. W przeciwieństwie do przywoływacza, elementalista tworzy równorzędne partnerstwo z duchami, pożyczając ich moc, by posługiwać się ostateczną magią danego żywiołu.

治癒師 · Uzdrowiciel — Serce drużyny, które przywraca życie

Klasa specjalizująca się w magii leczniczej. Przywraca obrażenia członków drużyny i usuwa negatywne stany; uzdrowiciele najwyższego szczebla posiadają także zdolność wskrzeszania poległych. Niska zdolność ataku, ale dopóki drużyna żyje, walka trwa — mówi się, że z uzdrowicielem w drużynie nie można przegrać.

召喚士 · Summoner — Mag-dowódca przywołujący istoty do walki

Klasa magiczna przywołująca istoty z innych wymiarów lub natury (duchy, magiczne bestie, anioły, demony, nieumarłe duchy itp.) i rozmieszczająca je w walce. Przywoływacz dowodzi z tyłu, podczas gdy jego przywołania walczą. Liczba i jakość przywoływań bezpośrednio przekłada się na siłę bojową przywoływacza.

道士 · Taoista — Wschodni czarnoksiężnik rządzący światem zasadami Tao

Główna klasa magiczna wschodniej fantasy, posługująca się talizmanami, sztukami taoistycznymi i niebiańskimi technikami opartymi na zasadach taoizmu (道敎). Tam gdzie zachodni magowie posługują się magią przez teorię i formuły, taoista pojmuje naturalny porządek ciałem i wyraża go poprzez sztuki taoistyczne. Trenują z ostatecznym celem nieśmiertelności i transcendencji (羽化登仙).

自然祭司 · Druid — Starożytny kapłan, który stał się jednością z naturą

Starożytna klasa kapłańska, która traktuje zjawiska naturalne i cykl życia jako swoją wiarę, posługując się magią natury. Obsługuje całą magię związaną z naturą — od leczenia, przemiany kształtu i przywoływania roślin i zwierząt po wywoływanie klęsk żywiołowych. Absolutny autorytet w lasach, górach i nadmorskich regionach przyrodniczych.

鍊金術師 · Alchemist — Granica między nauką a magią, która transformuje materię

Klasa wspierająca walkę i codzienne życie poprzez transformację materiałów, wytwarzanie leków i tworzenie magicznych narzędzi. Specjalizuje się bardziej w tworzeniu i wspieraniu niż w walce, choć alchemicy najwyższego poziomu mogą też walczyć używając materiałów jako broni. Kamień Filozoficzny i dążenie do nieśmiertelności są odwiecznymi celami alchemika.

侍女 · Dama Dworu — Kobieta Służąca Szlachetnym Damom

Żeńska towarzyszka, która służy wyłącznie wysokorodnej kobiecie — królowej, księżniczce lub szlachciance. W przeciwieństwie do zwykłych służących, damy dworu są często wywodzone z samych domów szlacheckich, co daje im unikalną podwójną tożsamość jako 'służąca, która jest jednocześnie szlachcianką.' Liczba towarzyszek i prestiż ich domów służyły jako miara statusu pani. Pierwsza Dama Dworu królowej wywierała potężny wpływ na dworze.

遊擊手 · Ranger — Tropiciel, który stał się jednością z dziką przyrodą

Klasa integrująca przetrwanie, tropienie i walkę w naturalnych środowiskach, takich jak lasy, pustkowia i pola śnieżne. Klasa hybrydowa łącząca zdolności dystansowe łucznika z magią natury, empatią do zwierząt i stawianiem pułapek. Najsilniejsza istota poza cywilizacją.

幻術師 · Illusionist — Mag wymazujący granicę między rzeczywistością a iluzją

Klasa magiczna tworząca halucynacje i iluzje w celu manipulowania percepcją wroga. Zamiast zadawać bezpośrednie obrażenia, są specjalistami od walki pośredniej — sprawiając, że wrogowie atakują siebie nawzajem, ukrywając sojuszników lub zamieniając przestrzeń w labirynt. Ponieważ magia działa bezpośrednio na mózg, trudno jej się oprzeć.

忍者 · Ninja — Japoński wojownik szpiegowski walczący przez ciemność i oszustwo

Klasa specjalizująca się w szpiegostwie, infiltracji i zabójstwach, rozwinięta w japonii w Okresie Walczących Państw. Wyróżnia się dodaniem ninjutsu (忍術), unikalnego zestawu umiejętności magicznych, do technik łotra i zabójcy. Posługują się różnymi ninjutsu, takimi jak Technika Cienia Klonu, Technika Ucieczki Ogiem i Technika Przemiany.

盧恩術師 · Runemaster — Mag zapisujący prawa świata w starożytne pismo

Klasa magiczna infuzująca magiczną energię w znaki runiczne (Runa) i wygrawerowanie ich na broni, zbroi i środowiskach. Wolniejsza niż tradycyjne rzucanie zaklęć, ale raz wygrawerowana runa wywiera trwałe efekty — definiująca cecha trwałości. Odin z nordyckiej mitologii jest pierwszym mistrzem run.

使用人 — Ci, którzy służą szlacheckim dworom

Klasa zatrudniona przez szlacheckie lub zamożne kupieckie domostwa do pomocy w codziennym życiu. W przeciwieństwie do chłopów pańszczyźnianych, służący otrzymują wynagrodzenie i zakwaterowanie na podstawie umowy o pracę, a ich pozycja społeczna zmienia się stosownie do prestiżu pana. Główny kamerdyner dużej posiadłości może mieć więcej praktycznego wpływu niż drobny szlachcic. Role są podzielone na lokai, kamerdynerów, kucharzy, stajennych, ochroniarzy i innych.

巫師 · Szaman — Komunikator duchów przemierzający między światem duchów a rzeczywistością

Prymitywna, ale potężna klasa, która bezpośrednio komunikuje się z duchami, bogami przodków i bóstwami natury, aby pożyczać ich moc. W przeciwieństwie do ucywilizowanych magów, posługują się magią przez instynkt i duchową empatię, a nie teorię. Wszechstronny magiczny przywódca społeczności plemiennej, który jednakowo radzi sobie z leczeniem, wróżbiarstwem, klątwami i przywoływaniem duchów.

巫女 · Kapłanka Sanktuarium — Święta Kobieta Łącząca Boga i Ludzkość

Żeńska postać religijna, która odbiera boską wolę, wygłasza proroctwa, wykonuje rytuały oczyszczenia i pośredniczy między bogami a ludzkością. We wschodnim fantasy kapłanka sanktuarium jest świętą istotą służącą w sanktuarium i jest też potężną wojowniczką samą w sobie, władającą potężną energią duchową. W koreańskim szamanizmie manifestuje się jako Mudang (szamanka), a w zachodnim fantasy jako Wyrocznia lub Sybilla. Proroctwa kapłanki sanktuarium niosą absolutny autorytet zdolny do zmiany losu królów.

賢者 · Mędrzec — Ten, kto stoi na końcu wszelkiej wiedzy

Intelektualna klasa najwyższego szczebla opanowująca wszystkie dziedziny, w tym magię, walkę, historię i naukę. Nie jest specjalistą w żadnej jednej dziedzinie, lecz skrajnością generalisty, który wie wszystko. Jedno słowo rady od mędrca może zmienić los królestwa, a posiadanie jednego mędrca w grupie podbijającej pana demonów całkowicie zmienia strategię.

占術師 · Wyrocznia — Ciężkie oczy tego, kto widzi przyszłość

Klasa, która wróży wydarzenia w przyszłości, przeszłości i teraźniejszości przez wróżbiarstwo. Otrzymują proroctwa przez różne media — konstelacje, tarot, kule kryształowe, kości, wnętrzności i sny. Proroctwa zawsze się spełniają, ale błędna interpretacja często powoduje katastrofę — paradoks proroctwa.

聖女 · Święta / Święta Dziewica — Najwyższa Religijna Kobieta, Pobłogosławiona przez Boskie

Kobieta oficjalnie uznana przez kościół lub instytucję religijną za obdarzoną boską łaską. Powszechne jest, że kobieta, która za życia czyniła cuda lub poniosła śmierć męczeńską, jest kanonizowana pośmiertnie, ale w fantasy żywa Święta Dziewica jest często przedstawiana jako potężna istota, która przejawia magię światła, leczenie i zdolności egzorcyzmu w obecnym świecie. Jej autorytetu nie można łatwo zbagatelizować nawet przez władzy królewskiej, a ona odgrywa symboliczną rolę w podnoszeniu morale żołnierzy na polu bitwy.

時間術師 · Chronomancer — Zakazane ekstremum tego, kto używa samego czasu jako broni

Niezwykle rzadka klasa magiczna manipulująca przepływem czasu. Posługuje się spowolnieniem, przyspieszeniem, odwróceniem i zatrzymaniem czasu i choć teoretycznie jest najpotężniejszą klasą magiczną, skutki uboczne magii czasu (paradoksy, pęknięcia równoległych światów) są tak poważne, że jest zakazana w większości światów.

祭司長 · Arcykapłan — Najwyższy autorytet religijny łączący bogów i ludzkość

Najwyższa pozycja religijna, która przewodniczy rytom świątynnym i otrzymuje boskie objawienia, by przekazywać je wiernym. Bezpośrednia walka jest rzadsza niż dla uzdrowicieli czy kleryków, ale dzięki bezpośredniej łasce bóstwa skala i moc ich świętej magii jest nieporównywalnie większa. Szczyt autorytetu religijnego rywalizujący z władzą królewską.

Will-o'-the-Wisp — Pośredni duch światła

Pośrednia ranga duchów światła. Tajemnicze światło obserwowane na bagnach i pustkowiach; legenda głosi, że ci, którzy je bezpośrednio ujrzą, zyskują zdolność postrzegania prawdy. Posiada podwójne zdolności — tworzenie iluzji, by zwieść przeciwników, i ujawnianie kłamstw. Emocjonalny i introwertyczny, kocha piękno i gardzi fałszem.

貴婦人 · Szlachcianka / Dama — Ogólny Tytuł dla Szlachetnych Kobiet

Zbiorowy tytuł obejmujący wszystkie kobiety, które posiadają lub są związane z tytułem szlacheckim. Konkretna forma tytułowania różni się w zależności od rangi małżonka — Baronessa, Wicehrabina, Hrabina, Księżna i tak dalej. W niektórych settingach kobiety mogą dziedziczyć tytuły na własne prawo, stając się niezależnymi szlachciankami domeny we własnych imionach. W fantasy szlachcianka jest często przedstawiana jako postać ukrywająca ostry polityczny umysł za wdzięcznym wyglądem.

令愛 · Młoda Szlachcianka — Niezamężna Córka Szlacheckiego Domu

Tytuł honorowy dla niezamężnej córki szlacheckiego domu. 'Young Lady' (令愛) pierwotnie oznacza 'twoja droga córka' — szanobliwy termin używany przy odwoływaniu się do córki innego. Jest to najczęściej pojawiający się żeński status w romance fantasy, używany obok tytułu rodzinnego jako 'Młoda Szlachcianka Domu Barona' lub 'Młoda Szlachcianka Domu Księcia.' Pozycja społeczna młodej szlachcianki zależy całkowicie od rangi jej ojca i jest to również tymczasowy status trwający tylko do zamążpójścia.

子爵 · Viscount — Szlachcic Środkowy Między Hrabią a Baronem

Tytuł środkowej rangi, powyżej barona i poniżej hrabiego. Historycznie rozwinięty z roli zastępcy hrabiego, wicehrabia rządzi kilkoma domenami i miastami. To ranga, od której zaczyna się prawdziwy udział w polityce dworskiej; wicehrabiowie i wyższe tytuły mają często prawo do uczestnictwa w królewskich ceremoniach i sesjach parlamentarnych. W fantasy ta ranga często pojawia się jako postać emanująca intrygą i politycznymi manewrami.

Phoenix · Ognisty ptak — Legendarny ptak odradzający się z popiołów

Feniks to mityczny ptak będący symbolem nieśmiertelności i odrodzenia. Według legendy umiera w płomieniach i odradza się z własnych popiołów. Występuje zarówno w mitologii wschodniej, jak i zachodniej jako symbol wiecznego życia i nadziei.

Naga · Ludzie-węże — Mityczne półludzkie, półwężowe istoty

Naga (sanskryckie nāga, waz) to poldyboski waz indyjskiej i poludniowo-wschodnio-azjatyckiej mitologii, przedstawiany jako hybryda czlowieka i kobry: ludzki tulow u gory, ogromny wezowy korpus zwiniety u dolu, czesto zwienczony kilkoma kapturami. Nagowie strzega rzek, jezior, studni i podziemnej krainy Patala, sprowadzaja monsuny i gromadza skarby w wysadzanych klejnotami podziemnych palacach. W hinduizmie Wisznu spi na kosmicznym wezu Szeszy posrodku oceanu mleka; Sziwa nosi Wasukiego owinietego wokol szyi. W buddyzmie krol nagow Muczalinda oslonil swiezo oswieconego Bude przez siedem dni swoimi siedmioma kapturami. W dzajnizmie dwudziesty trzeci Tirthankara Parsiwanatha zawsze pojawia sie z nagowa aureola o siedmiu glowach. W Kambodzy, Tajlandii i Laosie wielogluowe balustrady nagow flankuja kazda swiatynna schodow.

Sfinks · Strażnik zagadek — Hybryda człowieka i lwa

Sfinks (greckie Sphinx, egipskie shesep-ankh) to mityczne stworzenie hybrydowe o ludzkiej glowie i ciele lwa, rozwiniete w dwoch rownoleglych tradycjach. Sfinks egipski to zwykle bezskrzydly mezczyzna z glowa faraona, sluzacy jako straznik swiatyn i grobowcow; najslynniejszy to Wielki Sfinks z Gizy (73 m dlugosci, 20 m wysokosci), wykuty z jednolitego wapiennego wychodu za panowania faraona Chefrena okolo 2530 r. p.n.e. Sfinks grecki natomiast to skrzydlate kobiece stworzenie o dzikim temperamencie, ktore stalo przed Tebami w Beocji i pozeralo podroznikow, ktorzy nie potrafili rozwiazac jego zagadki. Gdy Edyp rozwiazal zagadke 'co chodzi rankiem na czterech, w poludnie na dwoch, wieczorem na trzech?' odpowiedzia 'czlowiek', sfinks rzucil sie z urwiska. Z tej egipsko-greckiej syntezy sfinks stal sie archetypem straznika-egzaminatora, w ktorym madrosc i grozba, ochrona i niebezpieczenstwo lacza sie w jednym ciele hybrydowym.

Niebieski Smok to jeden z pieciu chromatycznych (zlych) smokow Dungeons & Dragons. Gary Gygax i Dave Arneson wprowadzili go juz w oryginalnym pudelku z 1974 roku jako wladce pustyni, a od Monster Manuala AD&D z 1977 roku jego charakter zostal ustalony jako praworzadny zly. Rozpoznawalny po lazurowych luskach i jednym masywnym rogu na pysku, jego oddech to liniowy piorun o dlugosci 18 metrow zadajacy 12d10 obrazen w piatej edycji (2014). Wsrod smokow chromatycznych jest najbardziej terytorialny i metodyczny: rzadzi pustynnymi plemionami i koczownikami za pomoca halucynacji, fatamorgany i kontroli umyslu, az do wynoszenia siebie do rangi bostwa — cecha stala od AD&D do piatej edycji. Ta sama istota pojawia sie w 'In Search of the Unknown' Mike a Carra (1979), w Kronikach Smoczej Lancy autorstwa Tracy Hickmana i Margaret Weis oraz w pustynnych spotkaniach Baldur's Gate 3 (2023).

Yong koreanski to rodzimy smok Korei, zyczliwa bostwo wodne zajmujace odrebne miejsce w tradycji smoka Dalekiego Wschodu. Przedstawiany jest z dlugim, wezowatym cialem, rozgalezionym porozem jelenia, luskami karpia, szponami jastrzebia, podeszwami tygrysa i — co najbardziej rozstrzygajace — czterema palcami na kazdej lapie, oznakowaniem koreanskiej rangi pomiedzy pieciopalczastym chinskim cesarskim longiem a trzypalczastym japonskim ryu. Najwczesniejsze zapisy to fragmenty o bostwach-smokach w 'Samguk Yusa' (1281) mnicha Iryeona, ksiega I 'Dziwne sprawy', zwlaszcza wpisy o Dongmyeongu, krolu Suro i krolu Munmu, oraz ikonografia smoka na konskach dachowek z Baekje i Silla z V-VI wieku. W micie koreanskim yong to postac, ktora imugi przyjmuje po tysiacu lat ascezy, gdy wreszcie zdobywa perle spelnienia zyczen (yeouiju). Obraz przewija sie w krolewskim plaszczu smoka (gollyongpo) krola Jeongjo (panowal 1776-1800, Narodowe Muzeum Palacowe Korei) i w dwoch zlotych smokach na suficie tronowym sali Geunjeongjeon palacu Gyeongbokgung (zalozony 1395, odbudowany 1865); jest antyteza zlosliwego smoka zachodniego — dobry, hojny i przynoszacy deszcz dla pol.

Ryū to smok japonski, potomek chinskiego longa sprowadzonego w VI wieku wraz z buddyzmem i stopionego z rodzimymi kultami wezowymi i wodnymi. Jego najbardziej widocznym znakiem jest liczba palcow u stop: trzy, czyli najnizszy stopien w hierarchii smokow dalekowschodnich, w przeciwienstwie do pieciu palcow chinskiego smoka cesarskiego i czterech smoka koreanskiego. Najslawniejszy ryū to Yamata-no-Orochi, osmiogłowy i osmiogonny olbrzymi waz zapisany w Kojiki (712, zredagowanym przez Ō no Yasumaro) i Nihon Shoki (720); pokonuje go bog burzy Susanoo-no-Mikoto, upiwszy go sake, a z jego ogona wydobywa miecz Kusanagi-no-Tsurugi, jedno z trzech cesarskich regaliow. Krol-smok Ryūjin wlada morzem i burza oraz zasiada na tronie podwodnego palacu Ryūgū-jō, do ktorego prowadzony jest rybak Urashima Tarō. Ryū jest stalym motywem malowidel sufitowych swiatyn i sanktuariow — 'Naki-Ryū' Kanō Tan'yū (lata czterdzieste XVII w.) w Nikkō Tōshō-gū jest jego ikona — i drzeworytow ukiyo-e takich jak 'Sto widokow gory Fuji' Hokusaia (1834).