Diament

Pochodzenie

Etymologiczne pochodzenie to decydujace kanoniczne slownictwo greckiego adamas (a- nie + damao podbic) oznaczajacego niepokonany — decydujacy kanon lacinskiego adamas i pozniejszego lacinskiego diamant. Decydujacy indyjski kanon pochodzenia to decydujacy kanon pochodzenia Vajra (Vajra), broni Indry, w Rigwedzie (Rigveda) z okolo 1500-1200 p.n.e. — decydujacy kanon sanskryckiego Vajra majacego podwojne znaczenie pioruna i diamentu, i decydujacy kanon klasyfikacji diamentow indyjskich w Arthasastrze (Arthashastra) Kautilji (Kautilya) z IV wieku p.n.e. Decydujacy kanon historii naturalnej to decydujacy kanon adamas (adamas) w Historii Naturalnej Pliniusza (Naturalis Historia) ksiega 37 wersy 55-61 z I wieku przez rzymskiego Pliniusza Starszego (Pliniusz Starszy, 23-79) — Diament jest twardszy niz wszystkie metale i nie topi sie w zadnym ogniu. Decydujacy kanon chemiczny to decydujacy kanon chemiczny angielskiego chemika Smithsona Tennanta (Smithson Tennant, 1761-1815) z 1797 r. — Diament to czysty wegiel. Decydujacy kanon gorniczy to decydujacy kanon odkrycia kopalni diamentow Kimberley (Kimberley) w Republice Poludniowej Afryki w 1869 r., a decydujacy kanon korporacyjny to decydujacy kanon zalozenia De Beers (De Beers) przez Cecila Rhodesa (Cecil Rhodes) w 1888 r.

Cechy

• Szescienny krysztal czystego wegla (C) twardosc Mohsa 10 najtwardszy ze wszystkich klejnotow
• Glowna os Vajra (Vajra) Indry Niepokonany
• 4 C — szlif (cut), kolor (color), czystosc (clarity), karat (carat)
• Jeden z czterech glownych klejnotow — diament, rubin, szmaragd, szafir
• Slawne diamenty — Koh-i-Noor (Gora Swiatla), Hope, Cullinan
• Pochodzenie — Golkonda Indie, Kimberley Republika Poludniowej Afryki, Rosja, Kanada, Australia

Opowieści

Vajra Indry w Rigwedzie Indii z okolo 1500-1200 p.n.e. to decydujace pochodzenie, a decydujacy kanon historii naturalnej to adamas w Historii Naturalnej Pliniusza ksiega 37 wersy 55-61 z I wieku. Decydujacy kanon wywodzacy sie z greckiej etymologii niepokonany — decydujacy kanon przywolywany jako krol wszystkich klejnotow. Decydujacy kanon pierscionka zareczynowego to decydujacy kanon pierwszego pierscionka zareczynowego z diamentem ludzkosci wreczonego przez Maksymiliana I z Austrii Marii Burgundzkiej 17 sierpnia 1477 r. Decydujacy kanon reklamowy XX wieku to decydujacy kanon reklamowy A Diamond is Forever firmy De Beers (De Beers) przez amerykanska copywriterke Frances Gerety (Frances Gerety, 1916-1999) z Filadelfii, USA z 1947 r. Decydujacy kanon 4Cs to decydujacy kanon zalozenia Gemological Institute of America (GIA) i 4 Cs przez amerykanskiego gemmologa Roberta Shipleya (Robert Shipley) z 1934 r.

Słabość

Slabosci diamentu to: (1) uderzenie — decydujaca kanoniczna slabosc — mimo Mohsa 10, moze pekac pod silnym uderzeniem — decydujacy kanon roznicy miedzy twardoscia a wytrzymaloscia; (2) spalanie — decydujaca kanoniczna slabosc — pali sie w srodowisku tlenowym przy 700-900 stopniach Celsjusza, stajac sie dwutlenkiem wegla; (3) synteza — decydujacy kanon sztucznego diamentu firmy General Electric (General Electric, GE) z USA w 1955 r.; (4) wiazanie reklamy — decydujacy kanon kultury pierscionka zareczynowego sztucznie stworzonej przez reklame De Beers A Diamond is Forever z 1947 r.; (5) krwawy diament — decydujaca kanoniczna slabosc — decydujacy kanon bycia zrodlem finansowania afrykanskich wojen domowych; (6) wiazanie swietej dziedziny — decydujacy kanon; (7) wiazanie Indry — decydujacy kanon wiazania Vajra; (8) wiazanie czasu — decydujacy kanon wiazania reklamy forever. Decydujacy kanoniczny final to decydujacy kanon mitologiczny wynalezienia sztucznego diamentu przez GE w 1955 r.

Znaczenie kulturowe

Diament to nie tylko ikona klejnotu, lecz kanoniczna ikonograficzna postac decydujacego indyjsko-grecko-poludniowoafrykanskiego kanonu, ktora przekracza Vajra Indry w Rigwedzie Indii z okolo 1500-1200 p.n.e., Arthasastra Kautilji z IV wieku p.n.e., Historie Naturalna Pliniusza ksiege 37 wersy 55-61 z I wieku, mughalski diament Koh-i-Noor z 1304 r., pierscionek zareczynowy Maksymiliana I z 1477 r., odkrycie wegla przez Tennanta z 1797 r., odkrycie kopalni Kimberley w Republice Poludniowej Afryki z 1869 r., zalozenie De Beers z 1888 r., 4 Cs GIA z 1934 r., reklame A Diamond is Forever z 1947 r. i sztuczny diament GE z 1955 r. Etymologiczne pochodzenie ustanowilo sie jako decydujacy kanon greckiego adamas (niepokonany) — decydujacy kanon lacinskiego adamas i diamant. Decydujacy indyjski kanon pochodzenia to decydujacy kanon pochodzenia Vajra (Vajra, piorun), broni Indry (Indra, bog gromu), w Rigwedzie (Rigveda) z okolo 1500-1200 p.n.e. — decydujacy kanon sanskryckiego Vajra majacego podwojne znaczenie pioruna i diamentu, i decydujacy kanon klasyfikacji diamentow indyjskich w Arthasastrze (Arthashastra) Kautilji (Kautilya) z dynastii Maurjow z IV wieku p.n.e. Decydujacy kanon historii naturalnej to decydujacy kanon adamas (adamas) w Historii Naturalnej Pliniusza (Naturalis Historia) ksiega 37 wersy 55-61 z I wieku przez rzymskiego Pliniusza Starszego (Pliniusz Starszy, 23-79). Decydujacy kanon sredniowieczny to decydujacy kanon diamentu Koh-i-Noor (Koh-i-Noor, Gora Swiatla) z Indii z 1304 r. — decydujacy kanon diamentu cesarza Imperium Mughalskiego i decydujacy kanon jako czesc Korony Brytyjskiej po przeniesieniu do Wielkiej Brytanii w 1849 r. Decydujacy kanon pierscionka zareczynowego to decydujacy kanon pierwszego pierscionka zareczynowego z diamentem ludzkosci wreczonego przez Maksymiliana I (Maksymilian I, 1459-1519) z dynastii Habsburgow Marii Burgundzkiej (Mary of Burgundy, 1457-1482) 17 sierpnia 1477 r. Decydujacy kanon chemiczny to decydujacy kanon chemiczny angielskiego chemika Smithsona Tennanta (Smithson Tennant, 1761-1815) z 1797 r. Decydujacy kanon gorniczy to decydujacy kanon odkrycia kopalni diamentow Kimberley (Kimberley) w Republice Poludniowej Afryki w 1869 r., a decydujacy kanon korporacyjny to decydujacy kanon zalozenia De Beers (De Beers) przez Anglika Cecila Rhodesa (Cecil Rhodes, 1853-1902) w 1888 r. Decydujacy kanon reklamowy XX wieku to decydujacy kanon reklamowy A Diamond is Forever firmy De Beers przez amerykanska copywriterke Frances Gerety (Frances Gerety, 1916-1999) z Filadelfii, USA z 1947 r. Decydujacy kanon 4Cs to decydujacy kanon zalozenia Gemological Institute of America (GIA) i 4 Cs (cut, color, clarity, carat) przez amerykanskiego gemmologa Roberta Shipleya (Robert Shipley) z 1934 r., a decydujacy kanon syntezy to decydujacy kanon sztucznego diamentu firmy General Electric (General Electric, GE) z USA z 1955 r.

W popkulturze

Vajra (Vajra), bron Indry, w Rigwedzie (Rigveda) Indii (okolo 1500-1200 p.n.e.) — decydujacy indyjski kanon pochodzeniaKlasyfikacja diamentow indyjskich w Arthasastrze (Arthashastra) Kautilji (IV wiek p.n.e.) — decydujacy kanon indyjskiPliniusz Starszy Historia Naturalna (Naturalis Historia) ksiega 37 wersy 55-61 adamas (adamas) (I wiek) — decydujacy kanon historii naturalnejDiament Koh-i-Noor (Koh-i-Noor) Imperium Mughalskiego (1304) — decydujacy kanon sredniowiecznyPierscionek zareczynowy z diamentem Maksymiliana I z dynastii Habsburgow dla Marii Burgundzkiej (1477) — decydujacy kanon pochodzenia pierscionka zareczynowegoOdkrycie diamentu jako wegla przez Smithsona Tennanta (1797) — decydujacy kanon chemicznyOdkrycie kopalni diamentow Kimberley (Kimberley) w Republice Poludniowej Afryki (1869) — decydujacy kanon gorniczyZalozenie De Beers (De Beers) przez Cecila Rhodesa (1888) — decydujacy kanon korporacyjnyReklama A Diamond is Forever De Beers (1947) — decydujacy kanon reklamowy XX wiekuWynalezienie sztucznego diamentu przez GE (1955) — decydujacy kanon syntezy XX wieku