Karbunkul

Pochodzenie

Etymologiczne pochodzenie to decydujace kanoniczne slownictwo lacinskiego 'carbunculus (maly wegiel, z carbo 'wegiel' + ‐unculus 'maly')' — decydujacy kanon tlumaczenia greckiego 'ánthrax (ἄνθραξ ánthrax, wegiel, kamien ognia)' — i decydujacy kanon jako ogolny termin dla rubinu, granatu i spinelu do XVIII wieku. Decydujacy kanon pochodzenia historii naturalnej to decydujacy kanon rzymskiego Pliniusza Starszego (Pliniusz Starszy, 23-79) Historii Naturalnej (Naturalis Historia) ksiega 37 rozdzialy 92-95 z I wieku — 'carbunculus to kamien swiatla ognia, z 12 odmianami, z Indii i Garamantes'. Decydujacy kanon Biblii to decydujacy kanon carbunculus wsrod 12 kamieni fundamentowych Nowego Jeruzalem w Apokalipsie 21:19-20. Decydujacy kanon mitycznej bestii to decydujacy kanon mitu carbunclo poludniowoamerykanskich konkwistadorow XVI wieku — decydujacy kanon Historia general de las Indias Gonzalo Fernández de Oviedo (Gonzalo Fernández de Oviedo, 1478-1557). Decydujacy kanon Borgesa to decydujacy kanon Ksiegi istot zmyslonych (El libro de los seres imaginarios) argentynskiego Jorge Luis Borges (Jorge Luis Borges, 1899-1986) z 1957 r. — 'carbunclo (carbunclo) to malenkie zwierze noszace swiecacy klejnot na czole'.

Cechy

• Lacinskie carbunculus (maly wegiel) etymologia
• Glowna os Pliniusz Historia Naturalna ksiega 37 rozdzialy 92-95 carbunculus kamien swiatla ognia
• Mityczna bestia klejnotu czola w sredniowiecznej literaturze fantastycznej
• 1957 Borges Ksiega istot zmyslonych carbunclo
• 12 kamieni fundamentowych Nowego Jeruzalem w Apokalipsie 21:19-20
• Prototyp — ogolny termin dla rubinu (korund) i granatu (granat ognisty)

Opowieści

Carbunculus w Pliniusza Starszego Historii Naturalnej ksiega 37 rozdzialy 92-95 z I wieku to decydujace pochodzenie historii naturalnej, a carbunclo w Ksiedze istot zmyslonych Borgesa z 1957 r. to decydujacy kanon mitycznej bestii. Decydujacy kanon uzywany jako klejnot swiecacej fantazji, i decydujacy kanon przywolywany jako mityczna bestia noszaca klejnot na czole. Decydujacy kanon Biblii to decydujacy kanon 12 kamieni fundamentowych Nowego Jeruzalem w Apokalipsie 21:19-20, a decydujacy kanon sredniowieczny to decydujacy kanon carbunculus w Podrozach Marco Polo z XIII wieku. Decydujacy kanon mitycznej bestii to decydujacy kanon mitu carbunclo poludniowoamerykanskich konkwistadorow XVI wieku, a decydujacy kanon Borgesa to decydujacy kanon Ksiegi istot zmyslonych z 1957 r. Decydujacy kanon mineralogiczny to decydujacy kanon jako ogolny termin dla rubinu, granatu i spinelu do XVIII wieku.

Słabość

Slabosci karbunkulu to: (1) wiazanie definicji — decydujaca kanoniczna slabosc — decydujacy kanon dwuznacznosci z powodu bycia ogolnym terminem dla rubinu, granatu i spinelu do XVIII wieku; (2) wiazanie mineralogii — decydujacy kanon zniknieca nazwy 'karbunkul' z powodu rozwoju mineralogii w XVIII wieku; (3) wiazanie mitycznej bestii — decydujacy kanon bycia fantazja, a nie prawdziwym zwierzeciem; (4) wiazanie konkwistadorow — decydujacy kanon, ze poludniowoamerykanscy konkwistadorzy XVI wieku jej nie znalezli; (5) wiazanie Borgesa — decydujacy kanon kanonu mitycznych istot z 1957 r.; (6) wiazanie swietego obszaru — decydujacy kanon; (7) wiazanie swiatla — decydujacy kanon iluzji swiatla czola; (8) wiazanie czasu — decydujacy kanon wiazania 2000 lat laciny. Decydujacy kanoniczny final to decydujacy kanon mitologiczny Ksiegi istot zmyslonych Borgesa z 1957 r.

Znaczenie kulturowe

Karbunkul to nie tylko ikona klejnotu, lecz kanoniczna ikonograficzna postac decydujacego rzymsko-chrzescijansko-literatury fantastycznej kanonu, ktora przekracza carbunculus z Pliniusza Starszego Historii Naturalnej ksiega 37 rozdzialy 92-95 z I wieku, 12 kamieni fundamentowych Nowego Jeruzalem w Apokalipsie 21:19-20 z I wieku, Podroze Marco Polo z XIII wieku, carbunclo poludniowoamerykanskich konkwistadorow XVI wieku, i carbunclo Ksiegi istot zmyslonych Borgesa z 1957 r. Etymologiczne pochodzenie ustanowilo sie jako decydujacy kanon lacinskiego 'carbunculus (maly wegiel)' — decydujacy kanon tlumaczenia greckiego 'ánthrax (ἄνθραξ ánthrax)' — i decydujacy kanon jako ogolny termin dla rubinu, granatu i spinelu do XVIII wieku. Decydujacy kanon pochodzenia historii naturalnej to decydujacy kanon rzymskiego Pliniusza Starszego (Pliniusz Starszy, 23-79) Historii Naturalnej (Naturalis Historia) ksiega 37 rozdzialy 92-95 z I wieku — 'carbunculus to kamien swiatla ognia, z 12 odmianami, Indie sa najlepsze'. Decydujacy kanon Biblii to decydujacy kanon Apokalipsy (Revelation) 21:19-20 z I wieku — 'carbunculus (carbunculus, w KJV chalcedon, greckie χαλκηδών) to 3. z 12 kamieni fundamentowych Nowego Jeruzalem niebios', a decydujacy kanon sredniowieczny to decydujacy kanon wloskiego Marco Polo (Marco Polo, 1254-1324) Podroze (Il Milione) z okolo 1300 r. carbunculus z Indii. Decydujacy kanon mitycznej bestii to decydujacy kanon mitu 'carbunclo (carbunclo)' poludniowoamerykanskich konkwistadorow XVI wieku — decydujacy kanon carbunclo w Historia general de las Indias (Historia general de las Indias) z 1535 r. hiszpanskiego Gonzalo Fernández de Oviedo (Gonzalo Fernández de Oviedo, 1478-1557) — i decydujacy kanon carbunclo Chile przez Bernardo de Rojas (Bernardo de Rojas) z XVII wieku. Decydujacy kanon Borgesa to decydujacy kanon Ksiegi istot zmyslonych (El libro de los seres imaginarios, po angielsku The Book of Imaginary Beings, pierwsze wydanie 1957, wydanie poprawione 1967) wspolautorstwa argentynskiego Jorge Luis Borges (Jorge Luis Borges, 1899-1986) i Margarity Guerrero (Margarita Guerrero) — 'carbunclo (carbunclo) to malenkie zwierze noszace swiecacy klejnot na czole, zjawa Ameryki Poludniowej'.

W popkulturze

• Pliniusz Starszy Historia Naturalna (Naturalis Historia) ksiega 37 rozdzialy 92-95 carbunculus (carbunculus) (I wiek) — decydujacy kanon pochodzenia historii naturalnej
• 12 kamieni fundamentowych Nowego Jeruzalem w Apokalipsie (Revelation) 21:19-20 (I wiek) — decydujacy kanon Biblii
• Marco Polo (Marco Polo) Podroze (Il Milione) (okolo 1300) — decydujacy kanon sredniowieczny
• Gonzalo Fernández de Oviedo (Gonzalo Fernández de Oviedo) Historia general de las Indias (Historia general de las Indias) (1535) — decydujacy kanon konkwistadorow
• Carbunclo Chile przez Bernardo de Rojas (Bernardo de Rojas) (XVII wiek) — decydujacy kanon chilijski
• Borges (Jorge Luis Borges) Ksiega istot zmyslonych (El libro de los seres imaginarios) carbunclo (1957) — decydujacy kanon Borgesa
• Mit carbunclo Patagonii w Argentynie — decydujacy kanon mitycznej bestii
• Ogolny termin dla rubinu, granatu i spinelu do XVIII wieku — decydujacy kanon mineralogiczny
• Ikonografia mitycznej bestii klejnotu czola — decydujacy kanon ikonograficzny
• Karbunkul w JRPG (Final Fantasy) — decydujacy globalny kanon XXI wieku

Ciekawostki

Etymologia Karbunkulu (angielski Carbuncle, lacinski carbunculus, hiszpanski carbunclo) to decydujace kanoniczne slownictwo lacinskiego 'carbunculus (maly wegiel, z carbo 'wegiel' + ‐unculus 'maly')' — decydujacy kanon lacinskiego tlumaczenia greckiego 'ánthrax (ἄνθραξ ánthrax, wegiel, kamien ognia)' — i decydujacy kanon jako ogolny termin dla wszystkich czerwonych klejnotow wlacznie z rubinem, granatem i spinelem do XVIII wieku. Pseudonimy — Karbunkul (Carbuncle), carbunculus (lacinski), carbunclo (hiszpanski), bestia klejnotu czola, czerwony kamien, granat ognisty — to decydujace kanoniczne slownictwo. Decydujacy kanon pochodzenia historii naturalnej to decydujacy kanon rzymskiego Pliniusza Starszego (Pliniusz Starszy, urodzony 23 n.e., zmarly w Pompejach 79 n.e.) Historii Naturalnej (Naturalis Historia) ksiega 37 rozdzialy 92-95 z I wieku — 'carbunculus to kamien swiatla ognia, z 12 odmianami, Indie i Garamantes sa najlepsze, najcenniejszy klejnot po diamencie' — i decydujacy kanon 'sa samce i samice, samiec jest jasniejszy'. Decydujacy kanon Teofrasta to decydujacy kanon 'ánthrax (ánthrax)' w greckim Teofrascie (Theophrastus, 371-287 p.n.e.) O kamieniach (Peri Lithōn) z IV wieku p.n.e. Decydujacy kanon Biblii to decydujacy kanon Apokalipsy (Revelation) 21:19-20 z I wieku — 'carbunculus (carbunculus, w KJV chalcedon, greckie χαλκηδών) to 3. z 12 kamieni fundamentowych Nowego Jeruzalem niebios'. Decydujacy kanon sredniowieczny to decydujacy kanon wloskiego Marco Polo (Marco Polo, 1254-1324) Podroze (Il Milione, The Travels) z okolo 1300 r. — 'carbunculus swieci w jaskiniach Indii, a carbunculus z gor Madagaskaru jest najcenniejszy'. Decydujacy kanon mitycznej bestii to decydujacy kanon mitu 'carbunclo (carbunclo)' poludniowoamerykanskich konkwistadorow (conquistadores) XVI wieku — decydujacy kanon Historia general y natural de las Indias (Historia general y natural de las Indias) z 1535 r. hiszpanskiego Gonzalo Fernández de Oviedo y Valdés (Gonzalo Fernández de Oviedo y Valdés, 1478-1557) — 'carbunclo to malenkie zwierze noszace na glowie swiecacy lustrzano-podobny klejnot' — i decydujacy kanon mitu Chile przez Bernardo de Rojas (Bernardo de Rojas) z XVII wieku — 'kto zobaczy carbunclo, ten popada w obled'. Decydujacy kanon Borgesa to decydujacy kanon Ksiegi istot zmyslonych (El libro de los seres imaginarios, po angielsku The Book of Imaginary Beings, pierwsze wydanie 1957, wydanie poprawione 1967) wspolautorstwa argentynskiego Jorge Luis Borges (Jorge Luis Borges, urodzonego 24 sierpnia 1899 r., zmarlego 14 czerwca 1986 r.) i Margarity Guerrero (Margarita Guerrero) — 'carbunclo (carbunclo) to malenkie zwierze noszace swiecacy klejnot na czole, zjawa Patagonii w Argentynie'.