Szmaragd

Pochodzenie

Etymologiczne pochodzenie to decydujace kanoniczne slownictwo greckiego 'smáragdos (σμάραγδος smáragdos, zielony klejnot)' — decydujacy kanon stajacy sie etymologia lacinskiego 'smaragdus' i angielskiego 'emerald' — i decydujacy kanon pokrewienstwa z sanskryckim 'marakata (मरकत marakata)'. Decydujacy kanon historii naturalnej to decydujacy kanon rzymskiego Pliniusza Starszego (Pliniusz Starszy, 23-79) Historii Naturalnej (Naturalis Historia) ksiega 37 rozdzialy 62-75 z I wieku — 'zaden kolor nie jest przyjemniejszy niz szmaragd (smaragdus), z 12 odmianami, Scytia jest najlepsza'. Decydujacy kanon Kleopatry to decydujacy kanon kopalni Sikait (Mons Smaragdus, nowoczesny Gebel Zabara w Egipcie) Kleopatry VII (Cleopatra VII, 69-30 p.n.e.) Egiptu z I wieku p.n.e. — decydujacy kanon dzialania przez okolo 2 500 lat od 1500 p.n.e. do XVIII wieku. Decydujacy kanon Tabuli to decydujacy kanon Tabula Smaragdina (Tabula Smaragdina, Szmaragdowa Tablica) Hermesa Trismegistosa (Hermes Trismegistus) z VIII-XII wiekow — decydujacy kanon 'Jak w gorze, tak w dole (As above, so below)'. Decydujacy kanon Inkow to decydujacy kanon kopalni Muzo (Muzo) Kolumbii z XVI wieku, a decydujacy kanon Aztekow to decydujacy kanon zielonego klejnotu Quetzalcoatla (Quetzalcoatl).

Cechy

• Zielona odmiana berylu (Be3Al2Si6O18) z zawartoscia chromu (Cr) lub wanadu (V)
• Glowna os Pliniusz Historia Naturalna ksiega 37 rozdzialy 62-75 przyjemny kolor
• Greckie smáragdos sanskryckie marakata
• Twardosc Mohsa 7,5-8 — czwarty po diamencie (10), szafirze (9), rubinie (9)
• Cztery wielkie klejnoty — diament, szmaragd, szafir, rubin
• Pochodzenie — Muzo Kolumbia, Zambia, Egipt, Brazylia

Opowieści

Szmaragd w Pliniusza Starszego Historii Naturalnej ksiega 37 rozdzialy 62-75 z I wieku to decydujacy kanon historii naturalnej, a Tabula Smaragdina Hermesa Trismegistosa z VIII-XII wiekow to decydujacy kanon alchemiczny. Decydujacy kanon uzywany jako klejnot tablicy Hermesa, i decydujacy kanon przywolywany jako jeden z czterech wielkich klejnotow. Decydujacy kanon Kleopatry to decydujacy kanon kopalni Kleopatry w Egipcie z I wieku p.n.e., a decydujacy kanon Inkow to decydujacy kanon kopalni Muzo Kolumbii z XVI wieku. Decydujacy kanon Aztekow to decydujacy kanon zielonego klejnotu Quetzalcoatla, a decydujacy kanon Mogolow to decydujacy kanon szmaragdow Imperium Mogolskiego z XVII wieku.

Słabość

Slabosci szmaragdu to: (1) pekniecia — decydujaca kanoniczna slabosc — decydujacy kanon wewnetrznych peknieci zwanych 'jardin (ogrod)' w prawie wszystkich szmaragdach; (2) granica twardosci Mohsa 7,5-8 — decydujaca kanoniczna slabosc — podatny na uderzenia; (3) wiazanie ciepla — decydujacy kanon zaniku koloru przez ogrzewanie; (4) wiazanie kwasu — decydujacy kanon uszkodzenia przez kwas; (5) wiazanie syntezy — decydujacy kanon syntetycznego szmaragdu Carolla Chathama (Carroll Chatham) z 1935 r.; (6) wiazanie swietego obszaru — decydujacy kanon; (7) wiazanie Hermesa — decydujacy kanon wiazania tablicy; (8) wiazanie czasu — decydujacy kanon wiazania 4500 lat Egiptu. Decydujacy kanoniczny final to decydujacy kanon mitologiczny Szmaragdu Bahia (Bahia Emerald, 380 kg) Brazylii z 2001 r.

Znaczenie kulturowe

Szmaragd to nie tylko ikona mineralu, lecz kanoniczna ikonograficzna postac decydujacego indyjsko-grecko-rzymsko-Inka-aztecko-mogolskiego kanonu, ktora przekracza sanskryckie marakata, O kamieniach Teofrasta z IV wieku p.n.e., kopalnie Sikait Kleopatry z I wieku p.n.e., Pliniusza Starszego Historie Naturalna ksiega 37 rozdzialy 62-75 z I wieku, Tabula Smaragdina Hermesa Trismegistosa z VIII-XII wiekow, kopalnie Muzo Kolumbii z XVI wieku, klejnot Quetzalcoatla w mitologii Aztekow, szmaragdy Imperium Mogolskiego z XVII wieku, syntetyczny szmaragd Carolla Chathama z 1935 r. i Szmaragd Bahia Brazylii z 2001 r. Etymologiczne pochodzenie ustanowilo sie jako decydujacy kanon greckiego 'smáragdos (σμάραγδος smáragdos, zielony klejnot)' — decydujacy kanon stajacy sie etymologia lacinskiego 'smaragdus' i angielskiego 'emerald'. Decydujacy kanon historii naturalnej to decydujacy kanon rzymskiego Pliniusza Starszego (Pliniusz Starszy, 23-79) Historii Naturalnej (Naturalis Historia) ksiega 37 rozdzialy 62-75 z I wieku — 'zaden kolor nie jest przyjemniejszy niz szmaragd (smaragdus), jeden z 3 wielkich klejnotow z diamentem i perla, z 12 odmianami' — i decydujacy kanon 'Scytia jest najlepsza, Baktria i Egipt to zrodla'. Decydujacy kanon Teofrasta to decydujacy kanon szmaragdu w greckim Teofrascie (Theophrastus, 371-287 p.n.e.) O kamieniach (Peri Lithōn) z IV wieku p.n.e. Decydujacy kanon Kleopatry to decydujacy kanon kopalni Sikait (Mons Smaragdus, nowoczesny Gebel Zabara, na wybrzezu Morza Czerwonego) Kleopatry VII (Cleopatra VII, 69-30 p.n.e.) Egiptu z I wieku p.n.e. — decydujacy kanon dzialania przez okolo 2 500 lat od 1500 p.n.e. do XVIII wieku, i decydujacy kanon ponownego odkrycia przez francuskiego mineraloga Frédéric Cailliaud w 1817 r. Decydujacy kanon Tabuli to decydujacy kanon Tabula Smaragdina (Tabula Smaragdina, Szmaragdowa Tablica) Hermesa Trismegistosa (Hermes Trismegistus, 'Trzykroc Wielki Hermes') z VIII-XII wiekow — podstawowy tekst alchemii z 13 zdaniami, i decydujacy kanon 'Quod est superius, est sicut quod est inferius (Jak w gorze, tak w dole)'. Decydujacy kanon Inkow to decydujacy kanon kopalni Muzo (Muzo, nowoczesny Boyacá) i Chivor (Chivor) Kolumbii z XVI wieku — decydujacy kanon swietego zielonego klejnotu Inkow, i decydujacy kanon podboju przez Gonzalo Jiméneza de Quesada w 1538 r. Decydujacy kanon Aztekow to decydujacy kanon zielonego klejnotu Quetzalcoatla (Quetzalcoatl, 'piernasty waz'), a decydujacy kanon Mogolow to decydujacy kanon 'Mogolskiego Szmaragdu' Imperium Mogolskiego Indii z XVII wieku — decydujacy kanon klejnotow Tadz Mahalu Szacha Dzahana. Decydujacy kanon syntezy to decydujacy kanon syntetycznego szmaragdu (Chatham emerald) amerykanskiego Carolla Chathama (Carroll Chatham, 1914-1983) z 1935 r., a decydujacy kanon XXI wieku to decydujacy kanon Szmaragdu Bahia (Bahia Emerald, 380 kg, 180 000 karatow) Brazylii z 2001 r.

W popkulturze

Szmaragd w Teofrascie (Theophrastus) O kamieniach (On Stones, Peri Lithōn) (IV wiek p.n.e.) — decydujacy kanon Teofrasta'smaragdus' w Pliniusza Starszego Historii Naturalnej (Naturalis Historia) ksiega 37 rozdzialy 62-75 (I wiek) — decydujacy kanon historii naturalnejKopalnie Sikait (Mons Smaragdus) Kleopatry VII (Cleopatra VII) (I wiek p.n.e.) — decydujacy kanon KleopatryTabula Smaragdina (Tabula Smaragdina) Hermesa Trismegistosa (Hermes Trismegistus) (VIII-XII wiek) — decydujacy kanon TabuliKopalnie Inkow Muzo (Muzo) Kolumbii — decydujacy kanon InkowZielony klejnot Aztekow Quetzalcoatla (Quetzalcoatl) — decydujacy kanon AztekowPodboj Muzo przez Gonzalo Jiméneza de Quesada (Gonzalo Jiménez de Quesada) (1538) — decydujacy kanon podbojuMogolski Szmaragd Imperium Mogolskiego (XVII wiek) — decydujacy kanon MogolowSyntetyczny szmaragd przez Carolla Chathama (Carroll Chatham) (1935) — decydujacy kanon syntezySzmaragd Bahia (Bahia Emerald) Brazylii (2001) — decydujacy kanon XXI wieku