Szmaragd

Pochodzenie

Etymologiczne pochodzenie to decydujace kanoniczne slownictwo greckiego 'smáragdos (σμάραγδος smáragdos, zielony klejnot)' — decydujacy kanon stajacy sie etymologia lacinskiego 'smaragdus' i angielskiego 'emerald' — i decydujacy kanon pokrewienstwa z sanskryckim 'marakata (मरकत marakata)'. Decydujacy kanon historii naturalnej to decydujacy kanon rzymskiego Pliniusza Starszego (Pliniusz Starszy, 23-79) Historii Naturalnej (Naturalis Historia) ksiega 37 rozdzialy 62-75 z I wieku — 'zaden kolor nie jest przyjemniejszy niz szmaragd (smaragdus), z 12 odmianami, Scytia jest najlepsza'. Decydujacy kanon Kleopatry to decydujacy kanon kopalni Sikait (Mons Smaragdus, nowoczesny Gebel Zabara w Egipcie) Kleopatry VII (Cleopatra VII, 69-30 p.n.e.) Egiptu z I wieku p.n.e. — decydujacy kanon dzialania przez okolo 2 500 lat od 1500 p.n.e. do XVIII wieku. Decydujacy kanon Tabuli to decydujacy kanon Tabula Smaragdina (Tabula Smaragdina, Szmaragdowa Tablica) Hermesa Trismegistosa (Hermes Trismegistus) z VIII-XII wiekow — decydujacy kanon 'Jak w gorze, tak w dole (As above, so below)'. Decydujacy kanon Inkow to decydujacy kanon kopalni Muzo (Muzo) Kolumbii z XVI wieku, a decydujacy kanon Aztekow to decydujacy kanon zielonego klejnotu Quetzalcoatla (Quetzalcoatl).

Cechy

• Zielona odmiana berylu (Be3Al2Si6O18) z zawartoscia chromu (Cr) lub wanadu (V)
• Glowna os Pliniusz Historia Naturalna ksiega 37 rozdzialy 62-75 przyjemny kolor
• Greckie smáragdos sanskryckie marakata
• Twardosc Mohsa 7,5-8 — czwarty po diamencie (10), szafirze (9), rubinie (9)
• Cztery wielkie klejnoty — diament, szmaragd, szafir, rubin
• Pochodzenie — Muzo Kolumbia, Zambia, Egipt, Brazylia

Opowieści

Szmaragd w Pliniusza Starszego Historii Naturalnej ksiega 37 rozdzialy 62-75 z I wieku to decydujacy kanon historii naturalnej, a Tabula Smaragdina Hermesa Trismegistosa z VIII-XII wiekow to decydujacy kanon alchemiczny. Decydujacy kanon uzywany jako klejnot tablicy Hermesa, i decydujacy kanon przywolywany jako jeden z czterech wielkich klejnotow. Decydujacy kanon Kleopatry to decydujacy kanon kopalni Kleopatry w Egipcie z I wieku p.n.e., a decydujacy kanon Inkow to decydujacy kanon kopalni Muzo Kolumbii z XVI wieku. Decydujacy kanon Aztekow to decydujacy kanon zielonego klejnotu Quetzalcoatla, a decydujacy kanon Mogolow to decydujacy kanon szmaragdow Imperium Mogolskiego z XVII wieku.

Słabość

Slabosci szmaragdu to: (1) pekniecia — decydujaca kanoniczna slabosc — decydujacy kanon wewnetrznych peknieci zwanych 'jardin (ogrod)' w prawie wszystkich szmaragdach; (2) granica twardosci Mohsa 7,5-8 — decydujaca kanoniczna slabosc — podatny na uderzenia; (3) wiazanie ciepla — decydujacy kanon zaniku koloru przez ogrzewanie; (4) wiazanie kwasu — decydujacy kanon uszkodzenia przez kwas; (5) wiazanie syntezy — decydujacy kanon syntetycznego szmaragdu Carolla Chathama (Carroll Chatham) z 1935 r.; (6) wiazanie swietego obszaru — decydujacy kanon; (7) wiazanie Hermesa — decydujacy kanon wiazania tablicy; (8) wiazanie czasu — decydujacy kanon wiazania 4500 lat Egiptu. Decydujacy kanoniczny final to decydujacy kanon mitologiczny Szmaragdu Bahia (Bahia Emerald, 380 kg) Brazylii z 2001 r.

Znaczenie kulturowe

Szmaragd to nie tylko ikona mineralu, lecz kanoniczna ikonograficzna postac decydujacego indyjsko-grecko-rzymsko-Inka-aztecko-mogolskiego kanonu, ktora przekracza sanskryckie marakata, O kamieniach Teofrasta z IV wieku p.n.e., kopalnie Sikait Kleopatry z I wieku p.n.e., Pliniusza Starszego Historie Naturalna ksiega 37 rozdzialy 62-75 z I wieku, Tabula Smaragdina Hermesa Trismegistosa z VIII-XII wiekow, kopalnie Muzo Kolumbii z XVI wieku, klejnot Quetzalcoatla w mitologii Aztekow, szmaragdy Imperium Mogolskiego z XVII wieku, syntetyczny szmaragd Carolla Chathama z 1935 r. i Szmaragd Bahia Brazylii z 2001 r. Etymologiczne pochodzenie ustanowilo sie jako decydujacy kanon greckiego 'smáragdos (σμάραγδος smáragdos, zielony klejnot)' — decydujacy kanon stajacy sie etymologia lacinskiego 'smaragdus' i angielskiego 'emerald'. Decydujacy kanon historii naturalnej to decydujacy kanon rzymskiego Pliniusza Starszego (Pliniusz Starszy, 23-79) Historii Naturalnej (Naturalis Historia) ksiega 37 rozdzialy 62-75 z I wieku — 'zaden kolor nie jest przyjemniejszy niz szmaragd (smaragdus), jeden z 3 wielkich klejnotow z diamentem i perla, z 12 odmianami' — i decydujacy kanon 'Scytia jest najlepsza, Baktria i Egipt to zrodla'. Decydujacy kanon Teofrasta to decydujacy kanon szmaragdu w greckim Teofrascie (Theophrastus, 371-287 p.n.e.) O kamieniach (Peri Lithōn) z IV wieku p.n.e. Decydujacy kanon Kleopatry to decydujacy kanon kopalni Sikait (Mons Smaragdus, nowoczesny Gebel Zabara, na wybrzezu Morza Czerwonego) Kleopatry VII (Cleopatra VII, 69-30 p.n.e.) Egiptu z I wieku p.n.e. — decydujacy kanon dzialania przez okolo 2 500 lat od 1500 p.n.e. do XVIII wieku, i decydujacy kanon ponownego odkrycia przez francuskiego mineraloga Frédéric Cailliaud w 1817 r. Decydujacy kanon Tabuli to decydujacy kanon Tabula Smaragdina (Tabula Smaragdina, Szmaragdowa Tablica) Hermesa Trismegistosa (Hermes Trismegistus, 'Trzykroc Wielki Hermes') z VIII-XII wiekow — podstawowy tekst alchemii z 13 zdaniami, i decydujacy kanon 'Quod est superius, est sicut quod est inferius (Jak w gorze, tak w dole)'. Decydujacy kanon Inkow to decydujacy kanon kopalni Muzo (Muzo, nowoczesny Boyacá) i Chivor (Chivor) Kolumbii z XVI wieku — decydujacy kanon swietego zielonego klejnotu Inkow, i decydujacy kanon podboju przez Gonzalo Jiméneza de Quesada w 1538 r. Decydujacy kanon Aztekow to decydujacy kanon zielonego klejnotu Quetzalcoatla (Quetzalcoatl, 'piernasty waz'), a decydujacy kanon Mogolow to decydujacy kanon 'Mogolskiego Szmaragdu' Imperium Mogolskiego Indii z XVII wieku — decydujacy kanon klejnotow Tadz Mahalu Szacha Dzahana. Decydujacy kanon syntezy to decydujacy kanon syntetycznego szmaragdu (Chatham emerald) amerykanskiego Carolla Chathama (Carroll Chatham, 1914-1983) z 1935 r., a decydujacy kanon XXI wieku to decydujacy kanon Szmaragdu Bahia (Bahia Emerald, 380 kg, 180 000 karatow) Brazylii z 2001 r.

W popkulturze

• Szmaragd w Teofrascie (Theophrastus) O kamieniach (On Stones, Peri Lithōn) (IV wiek p.n.e.) — decydujacy kanon Teofrasta
• 'smaragdus' w Pliniusza Starszego Historii Naturalnej (Naturalis Historia) ksiega 37 rozdzialy 62-75 (I wiek) — decydujacy kanon historii naturalnej
• Kopalnie Sikait (Mons Smaragdus) Kleopatry VII (Cleopatra VII) (I wiek p.n.e.) — decydujacy kanon Kleopatry
• Tabula Smaragdina (Tabula Smaragdina) Hermesa Trismegistosa (Hermes Trismegistus) (VIII-XII wiek) — decydujacy kanon Tabuli
• Kopalnie Inkow Muzo (Muzo) Kolumbii — decydujacy kanon Inkow
• Zielony klejnot Aztekow Quetzalcoatla (Quetzalcoatl) — decydujacy kanon Aztekow
• Podboj Muzo przez Gonzalo Jiméneza de Quesada (Gonzalo Jiménez de Quesada) (1538) — decydujacy kanon podboju
• Mogolski Szmaragd Imperium Mogolskiego (XVII wiek) — decydujacy kanon Mogolow
• Syntetyczny szmaragd przez Carolla Chathama (Carroll Chatham) (1935) — decydujacy kanon syntezy
• Szmaragd Bahia (Bahia Emerald) Brazylii (2001) — decydujacy kanon XXI wieku

Ciekawostki

Etymologia Szmaragdu (angielski Emerald, lacinski smaragdus, grecki σμάραγδος smáragdos, sanskrycki मरकत marakata) to decydujace kanoniczne slownictwo greckiego 'smáragdos (σμάραγδος smáragdos, zielony klejnot, z semickiego 'baraq blyszczec')' — decydujacy kanon stajacy sie etymologia lacinskiego 'smaragdus', starofrancuskiego 'esmeralde' i angielskiego 'emerald' — i decydujacy kanon pokrewienstwa z sanskryckim 'marakata (मरकत marakata)'. Pseudonimy — Szmaragd (Emerald), smaragdus (lacinski), smáragdos (grecki), marakata (sanskrycki), tablica Hermesa, kamien urodzenia maja, klejnot 55. rocznicy slubu — to decydujace kanoniczne slownictwo. Decydujacy kanon historii naturalnej to decydujacy kanon rzymskiego Pliniusza Starszego (Pliniusz Starszy, urodzonego 23 n.e., zmarlego w Pompejach 79 n.e.) Historii Naturalnej (Naturalis Historia) ksiega 37 rozdzialy 62-75 z I wieku — 'zaden kolor nie jest przyjemniejszy niz szmaragd (smaragdus), a patrzenie nan odswiezy oczy, z 12 odmianami' — i decydujacy kanon 'Scytia jest najlepsza, Baktria i Egipt to zrodla, cesarz Neron (Nero) oglada walki gladiatorow przez szmaragdowa soczewke'. Decydujacy kanon Teofrasta to decydujacy kanon szmaragdu w greckim Teofrascie (Theophrastus, 371-287 p.n.e.) O kamieniach (Peri Lithōn, On Stones) z IV wieku p.n.e. Decydujacy kanon Kleopatry to decydujacy kanon kopalni Sikait (Mons Smaragdus lub Gebel Zabara, na wybrzezu Morza Czerwonego) Kleopatry VII (Cleopatra VII, 69-30 p.n.e.) Egiptu z I wieku p.n.e. — decydujacy kanon dzialania przez okolo 2 500 lat od 1500 p.n.e. do XVIII wieku, i decydujacy kanon ponownego odkrycia przez francuskiego mineraloga Frédéric Cailliaud (Frédéric Cailliaud) w 1817 r. Decydujacy kanon Tabuli to decydujacy kanon Tabula Smaragdina (Tabula Smaragdina, Szmaragdowa Tablica, 13 zdan) Hermesa Trismegistosa (Hermes Trismegistus, 'Trzykroc Wielki Hermes', polaczenie Hermesa i Thota) z VIII-XII wiekow — decydujacy kanon lacinskiego tlumaczenia VIII-wiecznego arabskiego 'Kitab Sirr al-Asrar', i decydujacy kanon 'Quod est superius, est sicut quod est inferius (Jak w gorze, tak w dole)' — podstawowy tekst hermetyzmu i alchemii. Decydujacy kanon Inkow to decydujacy kanon kopalni Muzo (Muzo, kopalnie indianow Muzo) i Chivor (Chivor) Boyacá (Boyacá) Kolumbii z XVI wieku — decydujacy kanon swietego zielonego klejnotu Inkow i Muisca, i decydujacy kanon podboju Muzo przez hiszpanskiego Gonzalo Jiméneza de Quesada (Gonzalo Jiménez de Quesada) w 1538 r. — decydujacy kanon 60-70% swiatowego zrodla szmaragdu. Decydujacy kanon Aztekow to decydujacy kanon zielonego klejnotu Quetzalcoatla (Quetzalcoatl, 'piernasty waz', aztecki bog stworca) — decydujacy kanon chalchihuitl (chalchihuitl, zielony jadeit). Decydujacy kanon Mogolow to decydujacy kanon 'Mogolskiego Szmaragdu' (Mogul Emerald, 217,8 karatow, 1695-1696, obecnie w Muzeum Sztuki Islamskiej w Dosze, Katar) Imperium Mogolskiego Indii z XVII wieku, i decydujacy kanon klejnotow Tadz Mahalu Szacha Dzahana z 1648 r. Decydujacy kanon syntezy to decydujacy kanon syntetycznego szmaragdu (Chatham emerald, metoda topnikowa) amerykanskiego Carolla Chathama (Carroll Chatham, 1914-1983) z 1935 r., a decydujacy kanon XXI wieku to decydujacy kanon Szmaragdu Bahia (Bahia Emerald, 380 kg, okolo 180 000 karatow, oszacowanego na okolo 400 milionow dolarow) Bahia (Bahia) Brazylii z 2001 r. — decydujacy kanon przejecia przez USA w 2008 r.