LoreArc
suzaku
1 / 1
Suzaku Zobacz wszystko

Suzaku

Suzaku · 朱雀 — Święty Czerwony Ptak Południa

Suzaku (chinskie Zhuque, japonskie Suzaku, koreanskie Jujak) to decydujaca kanoniczna ikonograficzna postac swietego czerwonego ptaka strzegacego poludnia w mysli Czterech Symboli (Cztery Duchy Strazne) Azji Wschodniej. Etymologia to zlozenie chinskich znakow Zhu ('cynober, czerwony') i Que ('wrobel, ptak') — oznaczajacy 'ptak w kolorze cynobru' — decydujace kanoniczne slownictwo. Cztery Symbole to Lazurowy Smok (Qinglong) wschodu, Cynobrowy Ptak (Zhuque) poludnia, Bialy Tygrys (Baihu) zachodu i Czarny Zolw (Xuanwu) polnocy, strzegacy czterech kierunkow, czterech elementow (drewno, ogien, metal, woda) i 7 poludniowych z 28 dworow ksiezycowych — Jing, Gui, Liu, Xing, Zhang, Yi, Zhen — decydujaca kanoniczna ikonografia. Decydujacy kanon tekstowy to Ksiega Obrzedow (Liji) Quli Shang wczesniejszego Han z II wieku p.n.e. — decydujacy kanon czterokierunkowych sztandarow wojskowych — i Shiji Ksiega 27 Tianguanshu Sima Qiana (Sima Qian, 145-86 p.n.e.) z konca I wieku p.n.e. — astronomiczna klasyfikacja 28 dworow ksiezycowych — decydujacy chinsko-hanski kanon. Decydujacy kanon wizualny to fresk Czterech Symboli z konca VI wieku Grobowca Gangseo-daemyo Goguryeo (Gangseo-daemyo, Pyeongan-namdo, Korea) — ok. 575-605 — i freski Czterech Symboli Grobowca Takamatsuzuka (Takamatsuzuka kofun, odkryty 21 marca 1972 r.) i Grobowca Kitora (Kitora kofun, odkryty 7 listopada 1983 r.) z VII-VIII wieku w Japonii.

Pochodzenie

Ikonograficzne pochodzenie laczy czterokierunkowa mysl astronomiczna i 28 dworow ksiezycowych chinskiego okresu Walczacych Krolestw z ok. IV wieku p.n.e. z mysla yin-yang piec elementow dynastii Han — decydujacy kanon. Decydujacy kanon tekstowy to Ksiega Obrzedow (Liji) Quli Shang wczesniejszego Han z II wieku p.n.e. — 'Awangarda Cynobrowy Ptak, tyl Czarny Zolw, lewa Lazurowy Smok, prawa Bialy Tygrys' — decydujacy kanon czterokierunkowych sztandarow wojskowych, i Shiji Ksiega 27 Tianguanshu Sima Qiana (Sima Qian, 145-86 p.n.e.) z konca I wieku p.n.e. — astronomiczna klasyfikacja 28 dworow ksiezycowych — decydujacy chinsko-hanski kanon. Apokryficzny tekst Chunqiu Yuanmingbao z I wieku Han i Lunheng Wang Chonga (27-97) ze wschodniego Han z II wieku usystematyzowaly kanon Czterech Symboli, a Lustro Czterech Symboli (sishen jing) dynastii Han z Czterema Symbolami w koncentrycznej plaskorzezbie to decydujaca ikonografia. Decydujacy kanon wizualny to fresk Czterech Symboli z konca VI wieku — ok. 575-605 — Grobowca Gangseo-daemyo Goguryeo (Gangseo-daemyo, Pyeongan-namdo, Korea) — decydujacy koreanski kanon, a freski Czterech Symboli Grobowca Takamatsuzuka (Takamatsuzuka kofun, odkryty 21 marca 1972 r.) i Grobowca Kitora (Kitora kofun, odkryty 7 listopada 1983 r.) z okresu Asuka japonskiego z VII-VIII wieku to decydujacy japonski kanon.

Cechy

  • Gigantyczny cynobrowy ptak z piecioma kolorami upierzenia
  • Strzeze 7 poludniowych dworow ksiezycowych (Jing, Gui, Liu, Xing, Zhang, Yi, Zhen)
  • Bostwo lata, ognia i poludnia
  • Czesc czterokierunkowego kanonu Czterech Symboli
  • Decydujaca ikonografia Lustra Czterech Symboli dynastii Han
  • Decydujace freski Gangseo-daemyo i Takamatsuzuka

Opowieści

Ksiega Obrzedow (Liji) Quli Shang wczesniejszego Han z II wieku p.n.e. — decydujacy kanon czterokierunkowych sztandarow wojskowych — i Shiji Ksiega 27 Tianguanshu Sima Qiana z konca I wieku p.n.e. — astronomiczna klasyfikacja 28 dworow ksiezycowych — to decydujace pochodzenie, a Chunqiu Yuanmingbao z I wieku Han usystematyzowal kanon Czterech Symboli. Decydujacy kanon wizualny to fresk Czterech Symboli z konca VI wieku Grobowca Gangseo-daemyo Goguryeo (Gangseo-daemyo, Pyeongan-namdo, Korea) i freski Czterech Symboli Grobowca Takamatsuzuka i Grobowca Kitora z okresu Asuka japonskiego z VII-VIII wieku, a przy przenosinach do Heian-kyo (Heian-kyo) 22 pazdziernika 794 r. — poludniowa brama glowna Suzakumon i centralna polnocno-poludniowa aleja Suzaku-oji (okolo 84 metry szerokosci) — to decydujacy japonski kanon miejski. Decydujacy nowoczesny kanon to Zhu Que z Podrecznika Wschodnich Przygod D&D z 1985 r. Gary'ego Gygaxa z TSR w USA i wezwane stworzenie Suzaku z Final Fantasy V (Super Famicom, w rezyserii Hironobu Sakaguchi) Square'a (Square) wydane w Japonii 6 grudnia 1992 r. — decydujacy kanon gier wideo — oraz Siedem Gwiazd Suzaku (Suzaku Shichiseishi) japonskiej mangi z 1992 r. i anime Fushigi Yugi (Fushigi Yugi) z 1995-1996 r. — decydujacy japonski kanon mangi lat 90. XX wieku — i glowny bohater Suzaku Kururugi z japonskiego anime Code Geass: Lelouch z Buntu (Code Geass) z 2006-2008 r. to decydujacy japonski kanon XXI wieku.

Słabość

Slabosci Suzaku to: (1) opozycja z polnocnym Czarnym Zolwiem (Xuanwu) — decydujaca kanoniczna slabosc w kanonie hanskiego yin-yang piec elementow, ze poludniowy Suzaku (ogien) i polnocny Czarny Zolw (woda) sa we wzajemnej opozycji ogien-woda (huoshui); (2) zniszczenie czterokierunkowej rownowagi — decydujacy kanon w kanonie Czterech Symboli, ze jesli jeden z czterech kierunkow (Lazurowy Smok, Cynobrowy Ptak, Bialy Tygrys, Czarny Zolw) jest zlamany, Suzaku rowniez slabnie; (3) brak rytu taoistycznego — w kanonie taoistycznym i feng-shui, miejsca pozbawione rytow Suzaku widza drastyczny spadek wydajnosci wzywania; (4) silny przeplyw wody — w kanonie hanskim piec elementow, silna woda (Czarny Zolw) oslabia ogien Suzaku; (5) nierownowaga yin-yang — w kanonie hanskim yin-yang, yang (Suzaku) jest oslabiany przez silne yin; (6) wiazanie feng-shui — w kanonie Czterech Symboli, gdy cztery kierunki miasta sa nieprawidlowo ulozone, Suzaku slabnie — kanon Heian-kyo z 794 r.; (7) wiazanie do dworow ksiezycowych — srodowiskowo zwiazany z 7 poludniowymi dworami ksiezycowymi (Jing, Gui, Liu, Xing, Zhang, Yi, Zhen); (8) ryt pieczetowania — zwiazany przez ryt pieczetowania poteznego kaplana taoistycznego w kanonie taoistycznym. Decydujacy kanoniczny final to kanon czterokierunkowego stroza Suzaku w poludniowej czesci miasta przy przenosinach do Heian-kyo 22 pazdziernika 794 r. — decydujacy japonski kanon feng-shui.

Znaczenie kulturowe

Suzaku nie jest po prostu ikona poludniowego ptaka, lecz kanoniczna ikonograficzna postacia decydujacego wschodnio-azjatyckiego kanonu Czterech Symboli, ktora przekracza Ksiege Obrzedow (Liji) wczesniejszego Han z II wieku p.n.e., Shiji Sima Qiana z konca I wieku p.n.e., Chunqiu Yuanmingbao z I wieku Han, fresk Grobowca Gangseo-daemyo Goguryeo z konca VI wieku, freski Grobowca Takamatsuzuka i Grobowca Kitora japonskich z VII-VIII wieku, Suzaku-oji japonskiego Heian-kyo z 794 r., Podrecznik Wschodnich Przygod D&D z 1985 r., Final Fantasy V Square'a z 1992 r., japonska mange Fushigi Yugi z 1992 r. i japonskie anime Code Geass z 2006 r. Czterokierunkowa mysl astronomiczna i 28 dworow ksiezycowych chinskiego okresu Walczacych Krolestw z ok. IV wieku p.n.e. polaczona z mysla yin-yang piec elementow dynastii Han stala sie decydujacym kanonem Czterech Symboli, a decydujacy kanon wizualny to fresk Czterech Symboli z konca VI wieku — ok. 575-605 — Grobowca Gangseo-daemyo Goguryeo (Gangseo-daemyo, Pyeongan-namdo, Korea) — decydujacy koreanski kanon. Freski Czterech Symboli Grobowca Takamatsuzuka (Takamatsuzuka kofun, odkryty 21 marca 1972 r.) i Grobowca Kitora (Kitora kofun, odkryty 7 listopada 1983 r.) z okresu Asuka japonskiego z VII-VIII wieku to decydujacy japonski kanon, a przy przenosinach do Heian-kyo (Heian-kyo) przez cesarza Kanmu (cesarz Kanmu, 737-806) 22 pazdziernika 794 r. — poludniowa brama glowna Suzakumon i centralna polnocno-poludniowa aleja Suzaku-oji (okolo 84 metry szerokosci, okolo 3,8 kilometra dlugosci) — to decydujacy japonski kanon miejski. Decydujacy nowoczesny kanon to Zhu Que z Podrecznika Wschodnich Przygod D&D z 1985 r. Gary'ego Gygaxa z TSR w USA i wezwane stworzenie Suzaku z Final Fantasy V (Super Famicom, w rezyserii Hironobu Sakaguchi) Square'a wydane w Japonii 6 grudnia 1992 r. — decydujacy kanon gier wideo.

W popkulturze

Ksiega Obrzedow (Liji) Quli Shang (II wiek p.n.e.) — decydujacy kanon czterokierunkowego sztandaruSima Qian, Shiji Ksiega 27 Tianguanshu (koniec I wieku p.n.e.) — decydujacy kanon 28 dworow ksiezycowychLustro Czterech Symboli dynastii Han (sishen jing) (I-III wiek) — decydujacy ikonograficzny kanonFresk Czterech Symboli Grobowca Gangseo-daemyo Goguryeo (koniec VI wieku) — decydujacy koreanski wizualny kanonFresk Czterech Symboli Grobowca Takamatsuzuka japonskiego (VII-VIII wiek) — decydujacy japonski wizualny kanonFresk Czterech Symboli Grobowca Kitora japonskiego (VII-VIII wiek) — decydujacy japonski wizualny kanonHeian-kyo Suzakumon i Suzaku-oji (794) — decydujacy japonski kanon miejskiGygax, Podrecznik Wschodnich Przygod D&D, Zhu Que (1985) — decydujacy kanon fantasy RPGSquare, Final Fantasy V, wezwane stworzenie Suzaku (1992) — decydujacy kanon gier wideoManga Watase Yuu Fushigi Yugi, Siedem Gwiazd Suzaku (1992) — decydujacy japonski kanon mangi

Powiązane elementy

kagutsuchi

Kagutsuchi

Król duchów

Kagutsuchi · 軻遇突智 — Król Niszczącego Płomienia

Kagutsuchi (Kagutsuchi, Hi-no-Kagutsuchi) to decydujacy kanoniczny bog ognia japonskiej mitologii. Etymologia to japonskie zlozenie kagu ('jasny, promienny') i tsuchi ('duch, dusza') — oznaczajace 'jasna dusza' — decydujace kanoniczne slownictwo, a pseudonim Hi-no-Kagutsuchi ('ogien-Kagutsuchi') wskazuje, ze jest on wcieleniem ognia — decydujacy kanon. Decydujacy kanon tekstowy to Tom 1 Kojiki (Kojiki) — najstarsza zachowana japonska kronika historyczna skompilowana przez Ono no Yasumaro (660-ok. 723) w erze Nara i przedstawiona 43. cesarzowej Genmei (cesarzowa Genmei, 661-721) 28 stycznia 712 n.e. — japonska mitologia kreacyjna — decydujacy kanon, w ktorym bogini matka Izanami (Izanami) umiera od oparzen podczas porodu Kagutsuchiego, a rozwscieczony bog ojciec Izanagi (Izanagi) scina Kagutsuchiego swoim Totsuka-no-Tsurugi (Totsuka-no-Tsurugi, mieczem dziesieciu dlonu) — decydujacy tragiczny kanon mitologiczny. Nihon Shoki (Nihon Shoki) Tom 1 Gorny Rozdzial Ery Bogow, przedstawiony przez ksiecia Toneriego (ksiazke Toneri, 676-735) 44. cesarzowej Gensho w 720 n.e., rowniez decydujaco to rejestruje — decydujacy kanon. Z krwi i fragmentow cial Kagutsuchiego narodzily sie dziesiatki nowych bogow — decydujacy kanon — a Kagutsuchi jest czczony w Fujisan Hongu Sengen Taisha (Fujisan Hongu Sengen Taisha, miasto Fujinomiya, prefektura Shizuoka) — decydujacy japonski kanon wiary wulkanicznej.

phoenix-spirit
📸 2

Feniks

Król duchów

Feniks · Sallion — Król Duchów Ognia

Duch Feniksa (greckie Phoinix, lacinskie Phoenix, angielskie Phoenix) to kanoniczna ikonograficzna postac niesmiertelnego plomiennego ptaka — adaptujaca egipskiego Bennu (Bennu) i grecka tradycje Feniksa do kategorii ducha — ktory dokonuje samospalenia co 500 lub 1000 lat i odradza sie z popiolow. Etymologia jest przypuszczalnie z greckiego Phoinix (greckie 'karmazyn' lub 'feniccy ptak'), a bennu ('ten, ktory sie wznosi') starozytnego Egiptu — kanoniczny swiety ptak zmartwychwstania boga slonca Ra i Ozyrysa z Heliopolis — to decydujace pochodzenie greckiej ikonografii Feniksa. Decydujacy kanon tekstowy to Rozdzial 73 Ksiegi 2 Historii (Historiai) greckiego historyka Herodota (Herodotus, ok. 484-425 p.n.e.) z V wieku p.n.e. — swiadectwo egipskich kaplanow o tym, ze widzieli Feniksa w Swiatyni Slonca w Heliopolis, i kanon, ze co 500 lat Feniks przybywa z Arabii do Heliopolis, niosac zwloki swojego ojca Feniksa w jajku mirry — decydujacy kanon, a decydujacy lacinski literacki kanon to kanon linii 392-407 Ksiegi 15 Metamorfoz rzymskiego poety Owidiusza (Publius Ovidius Naso, 43 p.n.e. - 17 n.e.) okolo 8 n.e. — cykliczne tysiacletnie samospalenie i odrodzenie z popiolow — decydujacy kanon. Decydujacy nowoczesny kanon to feniks Fawkes Dyrektora Dumbledore'a z serii Harry Potter (Harry Potter) brytyjskiej autorki J. K. Rowling (J. K. Rowling, ur. 1965) z 1997-2007 — pojawiajacy sie po raz pierwszy w Rozdziale 12 Harry Potter i Komnata Tajemnic z 1998 r. — decydujace kulminacyjne dzielo globalnego kanonu Feniksa XXI wieku.