Bahamut laczy dwie niezalezne tradycje pod jednym imieniem. Pierwsza to kolosalna kosmiczna ryba sredniowiecznej kosmografii arabskiej, poswiadczona w 'ʿAjāʾib al-makhlūqāt' z trzynastego wieku Zakarii al-Kazwiniego (1203-1283) oraz w 'Perle cudow' Ibn al-Wardiego; plywa pod bykiem Kujusza (Kuyūthā) i dzwiga siedem warstw ziemi. Jorge Luis Borges przekazal te tradycje swiatu hiszpanskojezycznemu i anglojezycznemu przez 'Manual de zoología fantástica' (Manuel Peña, Buenos Aires, 1957), pozniej rozszerzone jako 'Ksiega istot zmyslonych'. Druga to Platynowy Smok z Dungeons & Dragons, wprowadzony przez Gary'ego Gygaxa w 'Supplement III: Eldritch Wizardry' (TSR, 1976) i rozwijany w 'Monster Manual' AD&D (1977), 'Deities & Demigods' (1980), 'Draconomicon' (1990), 'Monster Manual' piatej edycji (2014) i 'Fizban's Treasury of Dragons' (2021). Bahamut z D&D to bog-smok o platynowych luskach, opiekun sprawiedliwosci, honoru i prawdy, krol pieciu metalicznych smokow (zloto, srebro, miedz, braz, mosiadz), eskortowany przez siedmiu pradawnych zlotych smokow, przemierzajacy swiat w postaci skromnego starca i wiecznie przeciwstawiony Tiamat, krolowej smokow chromatycznych.
Pochodzenie
Bezposrednim zrodlem jest kosmografia al-Kazwiniego z trzynastego wieku, w ktorej Bahamut to gigantyczna ryba o arabskim imieniu pochodzacym od 'baḥr' (morze); postac oddzielila sie od biblijnego Behemota z Ksiegi Hioba 40 i utrwalila jako morski olbrzym kosmologii arabskiej. Borges wlaczyl haslo do 'Manual de zoología fantástica' (1957) i przeniosl je do hiszpanskiej i angielskiej literatury XX wieku; angielski przeklad Normana Thomasa di Giovanniego ukazal sie w 1969 roku. Bahamut z D&D zostal nazwany w suplemencie Gygaxa 'Eldritch Wizardry' (1976) i utrwalony jako smoczy bog sprawiedliwosci i honoru w 'Deities & Demigods' Jamesa Warda (1980); 'Fizban's Treasury of Dragons' (2021) podniosl go do rangi metalicznego praprzodka pierwotnego swiata, ktory podtrzymywal kosmos.
Cechy
- Platynowe luski na ciele dluzszym niz szescdziesiat metrow
- Krol pieciu metalicznych smokow — zloto, srebro, miedz, braz i mosiadz
- Eskorta z siedmiu pradawnych zlotych smokow stanowi jego osobista straz
- Przemierza swiat przebrany za skromnego ludzkiego starca
- Wiecznie przeciwstawiony Tiamat, krolowej pieciu chromatycznych smokow
- Kanonizowany jako bog sprawiedliwosci, honoru i prawdy od 'Eldritch Wizardry' (1976)
Opowieści
W grach fabularnych pelni role patrona i ostatecznego mentora praworzadnych dobrych bohaterow; platynowe luski i siedmiu zlotych smokow to standardowa ikonografia objawienia konczacego kampanie. Warstwa arabska bywa cytowana w literaturze fantastycznej w linii Borgesa i Italo Calvino.
Słabość
'Deities & Demigods' zaznacza, ze ostre poczucie sprawiedliwosci Bahamuta moze byc wykorzystane przez udawany zal, a kosmiczne pakty rownowagi w D&D ograniczaja jego bezposrednia interwencje do momentow decydujacego kryzysu.
Znaczenie kulturowe
Imie laczy cztery warstwy kulturowe — biblijny Behemot, kosmografia arabska, fantastyka borgesowska i mitologia D&D — i bywa cytowane jako podrecznikowy przyklad transmisji religijno-literacko-ludycznej.
W popkulturze
'ʿAjāʾib al-makhlūqāt' al-Kazwiniego (XIII w.), 'Manual de zoología fantástica' Borgesa (1957), D&D 'Eldritch Wizardry' (1976), 'Deities & Demigods' (1980), 'Draconomicon' (1990), Monster Manual piatej edycji (2014), 'Fizban's Treasury of Dragons' (2021) oraz powracajacy przyzywany 'Bahamut' z serii 'Final Fantasy' od 'III' z Famicoma (1990).
