Uzdrowiciel
治癒師 · Uzdrowiciel — Serce drużyny, które przywraca życie
Klasa specjalizująca się w magii leczniczej. Przywraca obrażenia członków drużyny i usuwa negatywne stany; uzdrowiciele najwyższego szczebla posiadają także zdolność wskrzeszania poległych. Niska zdolność ataku, ale dopóki drużyna żyje, walka trwa — mówi się, że z uzdrowicielem w drużynie nie można przegrać.
Pochodzenie
We wszystkich starożytnych cywilizacjach rola uzdrowiciela była uważana za świętą profesję. Asklepios z Grecji, Izyda z Egiptu oraz wschodnia koncepcja Niebiańskiego Lekarza (醫仙) są pierwowzorami uzdrowiciela w fantasy.
Cechy
- Magia lecznicza: zamykanie ran, regeneracja, leczenie trucizn i usuwanie negatywnych stanów
- Magia wskrzeszenia: ożywianie poległych członków drużyny (uzdrowiciele najwyższego szczebla)
- Buffy obronne: wzmacnianie obrony i odporności magicznej całej drużyny
- Więź życia: ekstremalna technika dzielenia własnych PŻ z członkami drużyny
Zastosowanie
Absolutny rdzeń przetrwania drużyny. Jedna decyzja uzdrowiciela może przesądzić o wyniku całej bitwy.
Słabość
Prawie żadna zdolność ataku. Jeśli uzdrowiciel zostanie skupiony, cała drużyna się rozpada.
Images (1)
Powiązane elementy
Paladyn
聖騎士 · Paladin — Wojownik światła pobłogosławiony boską łaską
Klasa hybrydowa, która jednocześnie posługuje się świętą magią i walką wręcz. Łącząc siłę bojową wojownika z leczeniem i świętą magią kapłana, paladyn pełni najbardziej wszechstronną rolę w każdej drużynie. Ceni sprawiedliwość, wiarę i przysięgi — złamanie przysięgi może przemienić go w 'Upadłego Paladyna', który traci boskie zdolności.
Kleryk
聖職者 · Kleryk — Kapłan-wojownik walczący i leczący mocą boską
Klasa, która modli się do bóstwa i otrzymuje świętą magię do użytku w walce. Bardziej ofensywny niż uzdrowiciel, łącząc świętą magię ataku i leczenie w hybrydową rolę bojowo-wspomagającą. Szczególnie niszczycielski przeciwko nieumarłym i demonom. Styl walki i dostępna magia zmieniają się całkowicie w zależności od czczonego bóstwa.
Druid
自然祭司 · Druid — Starożytny kapłan, który stał się jednością z naturą
Starożytna klasa kapłańska, która traktuje zjawiska naturalne i cykl życia jako swoją wiarę, posługując się magią natury. Obsługuje całą magię związaną z naturą — od leczenia, przemiany kształtu i przywoływania roślin i zwierząt po wywoływanie klęsk żywiołowych. Absolutny autorytet w lasach, górach i nadmorskich regionach przyrodniczych.