Łuk mongolski
Łuk kompozytowy · Broń kawalerii — Symbol mongolskich łuczników konnych
Łuk mongolski to łuk kompozytowy używany w czasach Imperium Mongolskiego. Krótka, mocno wygięta konstrukcja zapewniała mu dużą moc i zasięg. Został stworzony z myślą o łucznikach konnych.
Pochodzenie
Rozwijany w XII i XIII wieku, łuk powstawał z drewna, rogu, ścięgien i kości, łączonych klejem dla wytrzymałości.
Cechy
- Krótka, mocno wygięta forma
- Konstrukcja kompozytowa (drewno, róg, ścięgna, kość)
- Długi zasięg i wysoka przebijalność
- Przystosowany do walki konnej
Zastosowanie
Stosowany głównie przez łuczników konnych do szybkiego strzelania podczas jazdy.
Słabość
Wrażliwy na wilgoć; skomplikowana i czasochłonna produkcja.
