Łuk

Łuk kompozytowy mongolskiej kawalerii

Luk mongolski to kompozytowy luk refleksyjny rozwiniety przez koczownikow Azji Srodkowej, kluczowa bron, ktora podtrzymala podboj swiata przez imperium mongolskie. Przy okolo 100 do 120 cm jest dosc maly, lecz dzieki kompozytowej budowie, rogowi i scegnu nalozonym na drewniany rdzen, daje moc dorownujaca zachodniemu lukowi dlugiemu. Z maksymalnym zasiegiem ponad 300 m i skutecznym zasiegiem okolo 150 do 200 m, decydujace bylo przede wszystkim to, ze mozna bylo z niego strzelac w kazdym kierunku, do przodu, do tylu, w lewo lub w prawo, z konia. Mongolskim chwytem, naciagajac cieciwe pierscieniem na kciuku, jezdziec wypuszczal szybko po kolei w galopie, a strzalem partyjskim, odwracajac sie, by strzelac w tyl pod pozorem ucieczki, lamal scigajacego go wroga.

Potężny łuk angielskich łuczników

Luk dlugi to reprezentatywny wielki luk sredniowiecznej Anglii, wielki luk o dlugosci okolo 180 cm, wyciety w calosci z jednego pretu cisu (yew). Wypuszcza strzaly silna moca naciagu 80 do 150 funtow (okolo 36 do 68 kg), a wprawny lucznik szczyci sie zdumiewajaca szybkoscia 10 do 12 strzalow na minute. Jego skuteczny zasieg siega okolo 200 m, a maksymalny okolo 350 m, a grotem bodkin przebijal kolczuge. Prawdziwa moc tego luku tkwila nie w jednym czlowieku, lecz w setkach strzelajacych naraz, by zaciemnic niebo deszczem strzal. W wojnie stuletniej angielscy lucznicy lamali liczniejsze francuskie armie rycerskie raz po raz tym zmasowanym ogniem.

Ciężki łuk bojowy

Luk bojowy to ciezki wojskowy luk dlugi sredniowiecznej Anglii o szczegolnie wysokiej sile naciagu, 150 funtow, okolo 68 kg, lub wiecej. Jest to luk jednolity, caly wyciety z jednego pretu cisu (yew) i wykonany grubiej i mocniej niz zwykly luk dlugi. Grotem bodkin, waskim i ostrym, wykonanym do przebijania zbroi, mogl przebic kolczuge, a z bliska nawet stosunkowo cienka plyte. By opanowac te ogromna sile naciagu, lucznik musial cwiczyc latami od dziecinstwa, a w wyniku tego cwiczenia przez cale zycie szkielety lucznikow nosza wyrazne slady: skrzywienie kregoslupa, powiekszone kosci lewego ramienia oraz deformacje stawow barku i palcow.

Łuk podwójnie wygięty ludów stepowych

Luk refleksyjny to luk, ktorego konce, czyli ramiona, w stanie nienaciagnietym wyginaja sie w strone przeciwna do lucznika. To odwrotne wygiecie sprawia, ze ramiona zatrzymuja sile az po same konce, gdy naciaga sie cieciwe, gromadzac wiecej energii niz prosty luk jednolity tej samej dlugosci i wystrzeliwujac silniejsza strzale. Pozwala to uczynic luk krotkim przy zachowaniu mocy, tak ze przy dlugosci okolo 100 do 150 cm nadaje sie do uzytku z konia. Historycznie najlepszymi lukami refleksyjnymi byly luki kompozytowe, wykonane z rogu, drewna i scegna sklejonych razem, ktorych najlepszym przykladem jest koreanski gakgung. Luk uzywany dzis w lucznictwie olimpijskim jest wlasnie tego typu refleksyjnego.