1 / 1

Miecz długi

Oburęczny miecz średniowiecznej Europy

Miecz długi to prosty obosieczny miecz z XIII–XVII w. o ostrzu 90–130 cm. Uniwersalny w cięciu i pchnięciu, był centralną bronią rycerskiej sztuki fechtunku.

Cechy

Chwyt półtoraręczny lub oburęczny
Proste obosieczne ostrze
Krzyżowa garda i głowica
Skuteczny w cięciu i pchnięciu

Zastosowanie

Główna broń rycerzy na polu bitwy i w pojedynkach.

Gwiazda zaranna

Kolczasta buława

Zweihänder

Ogromny miecz oburęczny Landsknechtów

Claymore

Wielki miecz szkockich górali

Halabarda

Wszechstronna broń drzewcowa Szwajcarów

Topór bojowy

Topór zoptymalizowany do walki

Lanca

Broń szarżowa konnego rycerza

Falszjon

Średniowieczny miecz jednoosieczny do cięć

Młot bojowy

Broń niszcząca zbroje

Pika

Ultra-długa broń drzewcowa pikinierów

Glewia

Broń drzewcowa z jednoosiecznym ostrzem

Cep bojowy

Broń łańcuchowa średniowiecza

Włócznia

Najstarsza broń ludzkości

Miecz długi

Related