LoreArc
banshee
1 / 1
Banshee Zobacz wszystko

Banshee

Banshee · Zawodząca zwiastunka śmierci — lament celtyckiej tradycji

Banshee (irlandzkie gaelickie bean sí, szkockie gaelickie bean sìth, 'kobieta z kopca wrozek') to kobiecy duch irlandzkiej i szkockiej tradycji celtyckiej, ktorego mrozacy nocny zawodzenie zwiastuje nadchodzaca smierc czlonka okreslonej rodziny. Nie powoduje smierci, lecz oplakuje ja z gory, wcielenie samego zalu. Slowo pochodzi z staroirlandzkiego ben síde, z angielska forma banshee ustalona w uzyciu XVIII wieku. Antropolodzy sledza postac do celtyckiej tradycji zawodzenia (caoineadh po irlandzku), w ktorej kobiety zaloszace oplakiwaly zmarlych na pogrzebach; gdy kosciol stlumil zawodzenie, jego funkcja spoleczna zostala zachowana w nadprzyrodzonej banshee. Fairy Legends and Traditions of the South of Ireland Thomasa Croftona Crokera (1825) i Fairy and Folk Tales of the Irish Peasantry W. B. Yeatsa (1888) uczynily banshee centralna postacia celtyckiego odrodzenia, a Banshee: The Irish Death Messenger Patricii Lysaght (1986) ustanowil naukowy kanon. Bohater X-Men z Marvel Comics Banshee (1967), Sylvanas Wiatrowierna Krolowa Banshee z World of Warcraft (2004) i serial telewizyjny Cinemax Banshee (2013-2016) utrzymaly postac we wspolczesnej kulturze popularnej.

Pochodzenie

Etymologia banshee to staroirlandzkie ben síde ('kobieta z sí, kopca wrozek'), ewoluujace przez srednioirlandzkie ben sí do wspolczesnego irlandzkiego bean sí. Angielska forma banshee zostala ustalona w XVIII wieku. W tradycji celtyckiej banshee jest roznorako uznawana za potomka Tuatha Dé Danann, mitycznej rasy zamieszkujacej sí (kopce wrozek), lub za widmowa pozyczeniowa kobiety caoineadh (zalobnicy), zenskiej zalobnicy gaelickiej tradycji pogrzebowej. Wsrod najwczesniejszych odniesien dokumentalnych sa irlandzka poezja XVII wieku i zapisy domowe Donougha MacCarthy'ego z 1652 r. Fairy Legends and Traditions of the South of Ireland Thomasa Croftona Crokera (1825) wprowadzil postac do anglojezycznej nauki; Fairy and Folk Tales of the Irish Peasantry W. B. Yeatsa (1888) i The Celtic Twilight (1893) uczynily ja centralna dla celtyckiego odrodzenia; Banshee: The Irish Death Messenger Patricii Lysaght (1986), praca doktorska w University College Dublin oparta na badaniu 1700 irlandzkich gospodarstw domowych, ustanowil wspolczesny naukowy kanon.

Cechy

  • Blada kobieta z dlugimi pyniacymi wlosami, ktore czesze
  • Owiniety w szare lub poplamione krwia szaty
  • Mrozace zawodzenie lub piesn zawodzenia zwiastujaca nadchodzaca smierc
  • Przywiazana do okreslonych rodzin, tradycyjnie pieciu staroyzytnych rodow irlandzkich
  • Widziana plaszczaca obok strumieni, okien lub pobliska kopcow grobowych
  • Nie wyrzadza krzywdy; tylko oglasza przeznaczona smierc

Opowieści

Banshee stala sie centralna dla celtyckiego odrodzenia XIX wieku przez Crokera (1825) i Yeatsa (1888, 1893), przy czym ten ostatni uczynil ja kluczowym wizualnym symbolem irlandzkiej tozsamosci narodowej. Banshee Patricii Lysaght (1986) ustanowil akademicki kanon. We wspolczesnej kulturze popularnej Marvel Comics wprowadzil bohatera X-Men Banshee (Sean Cassidy, irlandzki mutant z mocami dzwiekowymi) w 1967 r., World of Warcraft Blizzarda (od 2004) uczynil Sylvanas Wiatrowierna 'Krolowa Banshee', serial Cinemax Banshee (2013-2016) wykorzystal nazwe dla dramatu akcji, a pierwsze wydanie Dungeons and Dragons (1974) i jego potomne skanonizowaly banshee jako standardowego niematerialnego nieumarlego potwora. Film Darkness Falls z 2003 r. i wiele kolejnych filmow grozy zachowuja postac jako staly element wspolczesnej fikcji nadprzyrodzonej.

Słabość

Poniewaz banshee tylko zwiastuje smierc i nie powoduje jej, konwencjonalna kategoria 'slabosci' jest dla niej niewygodna. Folklor celtycki obejmuje lokalne warianty, w ktorych osoba, ktora uslyszala banshee, moze opozyc lub odwrocic przeznaczona smierc przez natychmiastowa wizyte na rodzinnym kopcu grobowym i modlitwe do przodkow. Banshee jest takze tradycyjnie ograniczona do pieciu staroyzytnych rodzin gaelickich (O'Neill, O'Brien, O'Connor, O'Grady, Kavanagh), a inne linie byly pierwotnie poza jej zasiegiem; badanie Patricii Lysaght z 1986 r. argumentuje, ze uogolnienie z XIX wieku na wszystkie rodziny irlandzkie wynika z romantycznego rozszerzenia literackiego. Wspolczesne gry fantasy dodaly podatnosci na magie swiatla, srebrne bronie i swieta magie, ale sa to dodatki Dungeons and Dragons po 1974 r. nieobecne w oryginale celtyckim.

Znaczenie kulturowe

Banshee nie jest po prostu duchem-zwiastunem smierci, lecz nadprzyrodzonym ucielesnieniem celtyckiej tradycji zawodzenia. Caoineadh, zawodzenie zalobnic na gaelickich pogrzebach, zostalo stlumione przez katolicki kosciol XIX wieku i stopniowo znikalo; Patricia Lysaght argumentuje, ze spoleczna funkcja zawodzenia zostala zachowana w nadprzyrodzonej postaci banshee. Fairy and Folk Tales of the Irish Peasantry W. B. Yeatsa (1888) wynioslo banshee do centralnej postaci irlandzkiej tozsamosci narodowej, a ruch celtyckiego odrodzenia uczynil ja kluczowym wizualnym symbolem. Irlandzki bohater mutant Banshee z Marvel Comics (Sean Cassidy, debiut 1967) jest przypadkiem celtyckiej postaci wkraczajacej do glownonurtowej anglojezycznej kultury popularnej; tytul 'Krolowa Banshee' Sylvanas Wiatrowiernej w World of Warcraft (od 2004), dramat akcji Cinemax Banshee (2013-2016) i film grozy Darkness Falls z 2003 r. rozszerzaja ikonografie.

W popkulturze

Thomas Crofton Croker, Fairy Legends and Traditions of the South of Ireland (1825) — pierwsze rozpowszechnienie w jezyku angielskimW. B. Yeats, Fairy and Folk Tales of the Irish Peasantry (1888) i The Celtic Twilight (1893) — kanon celtyckiego odrodzeniaMarvel Comics, X-Men nr 28 (1967) — Banshee (Sean Cassidy) jako irlandzki super-bohater mutantGary Gygax, pierwsze wydanie Dungeons and Dragons w pudelku (1974) — banshee skanonizowana jako potwor nieumarlyPatricia Lysaght, Banshee: The Irish Death Messenger (1986) — kanon akademickiBlizzard, World of Warcraft (od 2004) — Sylvanas Wiatrowierna 'Krolowa Banshee'Cinemax, serial telewizyjny Banshee (2013-2016) — wspolczesne przywlaszczenie dramatu akcji