Włócznia

Najstarsza broń ludzkości

Wlocznia to najstarsza i najbardziej uniwersalna bron w dziejach ludzkosci. Prosta rzecz z drewnianego drzewca o dlugosci okolo 150 do 250 cm z metalowym grotem, a w epoce kamienia z grotem z kamienia lub kosci, byla tak latwa i tania w wykonaniu, ze byla pierwsza bronia, ktora ujela kazda cywilizacja. Prosty ruch pchniecia wystarczal, by byc skutecznym, tak ze szkolenie bylo krotkie, a uzyta w gestym szyku pozwalala sile grupy nadrobic brak indywidualnej wprawy. Przede wszystkim istota wloczni tkwi w dystansie: dlugie drzewce siega pierwsze, zanim wrog zdola sie zblizyc, i panuje zasiegiem nad przeciwnikiem uzbrojonym w miecz lub sztylet. Od greckiej falangi przez wikinski mur tarcz po sredniowieczna milicje byla glowna bronia niemal kazdej armii w dziejach.

Broń szarżowa konnego rycerza

Kopia to główna broń średniowiecznej szarży kawalerii: włócznia wyłącznie konna, z długiego drewnianego drzewca długości około 300–400 cm ze stalowym grotem. Tarcza (vamplate, stożkowa osłona dłoni) w środku drzewca pochłania uderzenie i chroni rękę, a drzewce wkłada się w podpórkę (grapper, arrêt) zamocowaną do napierśnika. Ta technika „kopii złożonej do natarcia” (couched lance) zbiera ciężar jeźdźca i pełną prędkość konia w jednym punkcie na grocie, tworząc siłę przebicia, której żadna piechota ani jazda nie wytrzyma od frontu. Drzewce zwykle łamało się przy pierwszym zderzeniu, albo, przebiwszy wroga, porzucano je dla miecza czy buławy. W turnieju (joust) używano celowo łamliwych kopii, by zmniejszyć obrażenia.

Japońska włócznia ashigaru

Yari to japonska wlocznia o prostym ostrzu, glowna bron pola bitwy w okresie Sengoku (1467 do 1615). Jej grot to prosty, obosieczny szpic, kuty przez platnerzy mieczowych tym samym sposobem co miecz, mocno zlaczony z drzewcem dluga piesta, nakago, wbita gleboko w drewno. Wedlug ksztaltu ostrza istnieje kilka odmian: su-yari o jednym prostym ostrzu, jumonji-yari o bocznych ostrzach w ksztalcie krzyza oraz kama-yari o bocznych ostrzach wygietych jak sierp. Ostrze ma od 15 do 90 cm, a calkowita dlugosc z drzewcem okolo 250 do 650 cm, a szczegolnie dlugi nagae-yari, pika o dlugim drzewcu, byl uzywany masowo przez ashigaru, piechore. Drzewce bylo lakierowane, a ostrze okryte saya, ochronna pochwa.

Ultra-długa broń drzewcowa pikinierów

Pika to najdluzsza bron w dziejach piechoty, siegajaca okolo 400 do 600 cm. Bron tylko dla masy, trzymana oburacz i uzywana wylacznie w gestym szyku, niesie stosunkowo maly stalowy grot na drzewcu z jesionu. Czworobok pik rozwiniety przez szwajcarskich najemnikow byl ogromnym szykiem na ksztalt jeza, z setkami grotow najezonych z kazdej strony, najskuteczniejszym srodkiem zatrzymania szarzy jazdy. Ludzie z tylnych szeregow wysuwali piki ponad ramionami tych z przodu, tak ze cztery lub piec rzedow grotow stawalo naprzeciw wroga naraz. Hiszpanska tercja 16 i 17 wieku polaczyla tych pikinierow z arkebuzerami, by doskonalic najsilniejsza taktyke piechoty owczesnej Europy.