Gremlin

Pochodzenie

Ikonograficzne pochodzenie to wojskowy slang brytyjskich mechanikow samolotow RAF i pilotow w latach dwudziestych XX wieku. Najwczesniejszym zrodlem drukowanym jest pojawienie sie terminu gremlin w brytyjskim czasopismie lotniczym The Aeroplane 18 kwietnia 1929 r., a w latach trzydziestych XX wieku krazyl w RAF jako niewidzialna istota obwiniana za niewytlumaczalne awarie samolotow. Pamietnik Charlesa Gravesa The Thin Blue Line (1941) i artykul Huberta Griffitha The Gremlin Question w Royal Air Force Journal z kwietnia 1942 r. po raz pierwszy wprowadzily ikonografie gremlina do szerokiej publicznosci. Decydujacym tekstem jest ksiazka dla dzieci The Gremlins, opublikowana w kwietniu 1943 r. przez Roalda Dahla (1916-1990) za posrednictwem Random House w Stanach Zjednoczonych — autobiograficzna opowiesc dla dzieci skomponowana przez Dahla, urodzonego w Norwegii brytyjskiego pilota RAF, podczas sluzby jako Asystent Attache Lotniczego w Ambasadzie Brytyjskiej w Waszyngtonie po zranieniu w katastrofie mysliwca, ilustrowana przez samego Walta Disneya i pierwsza ilustrowana ksiazka dla dzieci Disneya — ktora ustanowila popularny kanon gremlina. Krotki film Bugs Bunny Warner Brothers Falling Hare z 12 lutego 1944 r., w ktorym Bugs Bunny pojedynkuje sie z gremlinem w hangarze samolotow wojskowych, jest kanoniczna amerykanska animacja.

Cechy

• Maly i zwinny korpus z chytrym wyrazem
• Instynkt sabotazu, potajemnie uszkadzajacy maszyny i urzadzenia
• Tendencja celowania w samoloty, silniki i elektronike
• Personifikacja niewytlumaczalnych wypadkow i pecha
• Obsesja na punkcie psot i sabotazu
• Najnowsza ikonografia yokai zrodzona z nowoczesnej industrialno-technologicznej cywilizacji

Opowieści

Ikonografia gremlina, ustanowiona w literaturze wojskowej RAF z lat 1941-1943, zostala ustanowiona jako popularny kanon przez ksiazke dla dzieci The Gremlins Roalda Dahla z kwietnia 1943 r., ilustrowana przez Walta Disneya i opublikowana przez Random House. Krotki film Bugs Bunny Warner Brothers Falling Hare z 12 lutego 1944 r. (rezyseria Bob Clampett) — w ktorym Bugs Bunny pojedynkuje sie z gremlinem trzymajacym sie bomby w hangarze samolotow wojskowych — jest kanoniczna amerykanska animacja, a kolejna kreskowka Warner Brothers Russian Rhapsody z 5 maja 1944 r., w ktorej pojawia sie Hitler-gremlin, ustanowila decydujacy kanon animacji gremlinow dwoch wojen swiatowych. Odcinek Strefy Mroku CBS Nightmare at 20,000 Feet z 11 pazdziernika 1963 r. sezon 5 (scenariusz Richard Matheson na podstawie jego opowiadania o tym samym tytule z 1961 r., z Williamem Shatnerem w glownej roli) — w ktorym fobiczny pasażer Bob Wilson, niedawno wypisany z psychiatrycznego szpitala, jest swiadkiem gremlina demontujacego silnik na skrzydle za oknem samolotu — jest kanonicznym amerykanskim gremlinem telewizyjnym. Film Gremlins Warner Brothers z 8 czerwca 1984 r. (rezyseria Joe Dante, scenariusz Chris Columbus, wyprodukowany przez Amblin Entertainment Stevena Spielberga) — w ktorym Gizmo, Mogwai, przemienia sie w zlowieszcze gremliny, gdy jest karmiony po polnocy lub mokry — dopelnil kanoniczny amerykanski gremlin filmowy, a kontynuacja Joe Dante z 1990 r. Gremlins 2: The New Batch nastapila.

Słabość

Slabosci gremlina to: (1) wykrycie — z natury opetany sabotazem gremlin jest latwo wypedzany, gdy zostanie wykryty, ikonografia kanoniczna dla wojskowej tradycji RAF; (2) slabosc pojedynczego okazu — w filmie Gremlins Joe Dante z 1984 r. pojawia sie horda gremlinow, ale pojedyncze gremliny sa latwo pokonywane przez ludzi i stanowia zagrozenie tylko w liczbach; (3) bezradnosc w srodowiskach niemechanicznych — kanonicznym celem gremlina jest samolot, silnik i urzadzenia elektroniczne, i jest bezradny w srodowiskach naturalnych bez cywilizacji mechanicznej; (4) swiatlo sloneczne — decydujaca slabosc w filmie Gremlins Joe Dante z 1984 r., kanoniczny motyw, ze gremliny wystawione na swiatlo sloneczne natychmiast rozpuszczaja sie i umieraja; w kulminacji filmu glowny bohater Billy (Zach Galligan) rozbija swietlik domu towarowego, aby zniszczyc horde gremlinow swiatlem slonecznym; (5) woda — Mogwai/gremlin z filmu z 1984 r. rozmnaza sie bezplciowo przy kontakcie z woda, wiec nie jest to scisle slabosc, ale mechanizm rozmnazania, ale dziala jako slabosc-mechanizm zamykania; (6) jedzenie po polnocy — trzecie z kanonicznych trzech tabu filmu ('nie wystawiac na jasne swiatlo, nie pozwalac wodzie dotknac, nie karmic po polnocy') jest kanoniczna ikonografia slabosci-tabu, ktorej zlamanie sprawia, ze Mogwai przemienia sie w gremlina.

Znaczenie kulturowe

Gremlin nie jest po prostu yokai, lecz najnowsza ikonografia yokai industrialno-technologicznej cywilizacji XX wieku, historii wojny i kultury popularnej. Gremlin, wywodzacy sie z brytyjskiego wojskowego slangu RAF z lat 1920-1930, jest modernistyczna kondensacja mitu ery industrialnej, ktory personifikowal awarie samolotow RAF podczas dwoch Wojen Swiatowych, niezglebionosc maszyn poza kontrola ludzka. Ksiazka dla dzieci The Gremlins Roalda Dahla z 1943 r. i wspolczesny projekt krotkometrazowego filmu animowanego o tym samym tytule Walta Disneya (niedokonczony, produkcja wstrzymana w 1944 r.) — Disney probowal sfilmowac ksiazke po publikacji we wspolpracy z RAF, ale produkcja zostala wstrzymana z powodu sporu o prawa autorskie z RAF — jest zarejestrowany jako najwiekszy niedokonczony projekt Disneya. Gremlins Joe Dante z 1984 r., wraz z Indiana Jones i Swiatynia Zaglady Stevena Spielberga z tego samego roku, byl wydarzeniem w historii kina amerykanskiego, ktore sklonilo MPAA do stworzenia nowej kategorii PG-13 miedzy PG i R — pierwszym oficjalnym filmem PG-13 byl Red Dawn (1985), ale Gremlins i Swiatynia Zaglady sa zapisani jako dwa filmy, ktore wywolaly powstanie PG-13. Od lat 2010-tych gremlin zostal zreinterpretowany jako ikonografia, ktora personifikuje bledy systemu ery cyfrowej i wypadki cybernetyczne, uzywany jako metafora bledow AI w dokumentach BBC, takich jak Gremliny sztucznej inteligencji (2017).

W popkulturze

The Aeroplane (kwiecien 1929) — najwczesniejsze drukowane pojawienie sie gremlinaCharles Graves, The Thin Blue Line (1941) — kanon wojskowych wspomnien RAF gremlinaHubert Griffith, The Gremlin Question (1942) — wprowadzenie gremlina do szerokiej publicznosci za posrednictwem brytyjskiego czasopisma lotniczegoRoald Dahl, The Gremlins (1943) — popularny kanon ksiazki dla dzieci gremlina (ilustrowanej przez Walta Disneya)Warner Brothers, Falling Hare (1944) — kanon animacji Bugs Bunny gremlinaRichard Matheson, Nightmare at 20,000 Feet, opowiadanie (1961) — amerykanski kanon opowiadania grozyCBS Twilight Zone, Nightmare at 20,000 Feet (1963) — amerykanski telewizyjny kanon gremlina (z Williamem Shatnerem)Joe Dante, Gremlins (1984) — decydujacy amerykanski filmowy kanon gremlinaJoe Dante, Gremlins 2: The New Batch (1990) — kanoniczny sequel