1 / 1

Serafini

Serafini · Najwyższy z dziewięciu chórów anielskich — Płonący wokół Boga

Najwyższy chór wśród Dziewięciu Chórów Anielskich w judeochrześcijańskiej angelologii. Nazwa pochodzi od hebrajskiego 'płonący' (שָׂרָף, saraf). W Księdze Izajasza 6 widziani są z sześcioma skrzydłami, latający wokół boskiego tronu i wołający 'Święty, święty, święty'. Stoją najbliżej boskiej miłości i czystej jasności.

Pochodzenie

Wywodzi się z wizji Izajasza 6. Usystematyzowani jako najwyższy z dziewięciu chórów w 'Hierarchii niebiańskiej' (De Coelesti Hierarchia, ok. V w.) Pseudo-Dionizego Areopagity. Rdzeń ortodoksyjnej angelologii przyjętej przez katolicyzm, prawosławie i większość tradycji protestanckich.

Cechy

Sześć skrzydeł — dwa zasłaniają twarz, dwa stopy, dwa służą do lotu
Czysty płomień, nie ludzki ani zwierzęcy
Zasłaniają twarze, gdyż nie mogą wprost patrzeć na Boga
Wieczyście śpiewają 'Święty, święty, święty'

Opowieści

Wzywani w medytacjach o boskiej miłości, oczyszczeniu i świętym uwielbieniu. W tradycji mistycznej miłość Serafinów porównuje się do boskiego płomienia oczyszczającego duszę — temat głęboko podjęty przez Tomasza z Akwinu.