Mara

Pochodzenie

Etymologiczne pochodzenie to decydujacy kanon sanskryckiego 'Māra' oznaczajacego 'smierc, zniszczenie (death, destruction)' — decydujacy kanon wywodzacy sie z sanskryckiego rdzenia 'mṛ (umrzec)'. Decydujacy kanon pochodzenia to decydujacy kanon Padhāna Sutty (Padhāna Sutta, Sutta o Wysilku, wersety 425-449) z pali Sutta Nipāty (Sutta Nipāta) z okolo V-III wieku p.n.e. — gdy Budda Siddhārtha Gautama (Siddhārtha Gautama) zblizal sie do oswiecenia pod drzewem Bodhi (Bodhi tree), Mara wyslal swoja armie i trzy corki (Taṇhā Taṇhā, pragnienie; Aratī Aratī, niezadowolenie; Rāga Rāga, namietnosc), aby go kusic i zagrazac, ale wszystkie zawiodly — decydujacy kanon, w ktorym strzaly Mary wszystkie zamienily sie w platki kwiatow. Decydujacy kanon Buddhacarita sanskrycki to decydujacy kanon Buddhacarity (Buddhacarita) Pieśń 13 Aśvaghoṣy (Aśvaghoṣa, okolo 80-150 n.e.) z II wieku n.e. — proba armii i trzech corek Mary — i decydujacy kanon kleski armii Mary w Lalitavistara Sūtra (Lalitavistara Sūtra) Rozdzial 21 z III wieku n.e. Decydujacy kanon artystyczny to decydujacy kanon artystyczny pochodzenia sceny pokonania Mary w Stupie Bharhut (Bharhut Stupa) z Indii z II wieku p.n.e. i Stupie Sanchi (Sanchi Stupa) z I wieku p.n.e., i decydujacy kanon Jaskin Ajanta (Ajanta Caves) z Indii z V-VI wieku n.e. i Borobuduru (Borobudur) z Indonezji z IX wieku n.e. Decydujacy kanon Azji Wschodniej to decydujacy kanon ustanowiony jako chinski znak ' (mo)' — decydujacy kanon, w ktorym Kumārajīva (Kumārajīva, 344-413) z V wieku ukul chinski znak '' w swoich chinskich tlumaczeniach sutr buddyjskich (Sutra Lotosu itp.).

Cechy

• Olbrzymi i grozny demonski krol
• Dosiadajacy slonia lub dowodzacy armia
• Trzy corki — Taṇhā (Taṇhā, pragnienie), Aratī (Aratī, niezadowolenie), Rāga (Rāga, namietnosc)
• Bronie iluzji — anegdota o strzalach rzuconych w Budde zamieniajacych sie w platki kwiatow
• Glowna os Pan szostego nieba krolestwa pragnien Paranirmita-vaśavartin utrudniajacy oswiecenie
• Pseudonimy Māra Pāpīyas (Māra Pāpīyas)

Opowieści

Proba Budda-Mara pod drzewem Bodhi w Padhāna Sutta z pali Sutta Nipāty z okolo V-III wieku p.n.e. to decydujace pochodzenie, a decydujacy kanon tekstowy to Buddhacarita Pieśń 13 Aśvaghoṣy z II wieku n.e. i Lalitavistara Sūtra Rozdzial 21 z III wieku n.e. Decydujacy kanon przywolywany w buddyjskich tradycjach medytacji i praktyki jako metafora rozpoznawania i pokonywania 'wewnetrznego Mary' — wlasnych pragnien, lenistwa i watpliwosci — i decydujacy kanon, w ktorym scena pokonania Mary przez Budde (Māravijaya) jest powszechnie przedstawiana w malowidlach i rzezbach swiatyń w Azji Poludniowo-Wschodniej, Tybecie, Korei i Japonii. Decydujacy kanon artystyczny to decydujacy kanon scen pokonania Mary w Stupie Bharhut z II wieku p.n.e., Stupie Sanchi z I wieku p.n.e., Jaskiniach Ajanta z V-VI wieku n.e. i Borobudurze z IX wieku n.e., a decydujacy kanon literacki XX wieku to decydujacy kanon powiesci Siddhartha (Siddhartha) z 1922 r. niemieckiego Hermanna Hessego (Hermann Hesse, 1877-1962) — proba oswiecenia Buddy i Mary. Decydujacy kanon sztuk walki/kreatywny Azji Wschodniej to decydujacy kanon jako prototyp postaci 'Demonski Krol (Maoh)' w japonskich mangach, grach i powiesciach.

Słabość

Slabosci Mary to: (1) oswiecenie Buddy — decydujaca kanoniczna slabosc — bezsilny przed oswieceniem (bodhi) i wlasciwym pogladem Buddy, z decydujacym kanonem, ze strzaly Mary wszystkie zamienily sie w platki kwiatow przy probie drzewa Bodhi; (2) wspolczucie — decydujaca kanoniczna slabosc — bezsilny przed wspolczuciem (karuṇā) Buddy; (3) twarda medytacja — decydujaca kanoniczna slabosc — nie moze zblizyc sie do tych, ktorzy maja twarda medytacje (samādhi) i czyste postepowanie (śīla); (4) palec Buddy — decydujaca kanoniczna slabosc — decydujacy kanon, ze Mara cofnal sie po tym, jak Budda wezwal ziemie jako swiadka 'mudra dotykania ziemi (bhūmisparśa mudrā)'; (5) wlasciwy poglad — decydujaca kanoniczna slabosc — bezsilny przed wlasciwym pogladem (samyak-dṛṣṭi) Szlachetnej Osmiorakiej Sciezki; (6) wiazanie krolestwa pragnien — decydujacy kanon bycia zwiazanym jako pan szostego nieba krolestwa pragnien; (7) wiazanie swietego obszaru — decydujacy kanon; (8) wiazanie oswiecenia — decydujacy kanon jego wlasnej bezsilnosci po oswieceniu Buddy. Decydujacy kanoniczny final to decydujacy kanon mitologiczny Padhāna Sutty — 'Moje strzaly wszystkie zamieniaja sie w platki kwiatow, wiec ja, Mara, jestem pokonany'.

Znaczenie kulturowe

Mara to nie tylko ikona demonskiego krola, lecz kanoniczna ikonograficzna postac decydujacego buddyjskiego kanonu, ktora przekracza Padhāna Sutta z pali Sutta Nipāty z okolo V-III wieku p.n.e., Buddhacarita Pieśń 13 Aśvaghoṣy z II wieku n.e., Lalitavistara Sūtra Rozdzial 21 z III wieku n.e., Stupe Bharhut z II wieku p.n.e., Stupe Sanchi z I wieku p.n.e., Jaskinie Ajanta z V-VI wieku n.e., Borobudur z IX wieku n.e., chinskie tlumaczenia sutr buddyjskich Kumārajīvy z V wieku i Siddhartha Hessego z 1922 r. Etymologiczne pochodzenie ustanowilo sie jako decydujacy kanon sanskryckiego 'Māra' oznaczajacego 'smierc, zniszczenie' — wywodzacego sie z sanskryckiego rdzenia 'mṛ (umrzec)'. Decydujacy kanon pochodzenia to decydujacy kanon Padhāna Sutty (Padhāna Sutta, Sutta o Wysilku, wersety 425-449) z pali Sutta Nipāty (Sutta Nipāta) z okolo V-III wieku p.n.e. — gdy Budda Siddhārtha Gautama (Siddhārtha Gautama, okolo 563-483 p.n.e. lub 480-400 p.n.e.) zblizal sie do oswiecenia pod drzewem Bodhi (Bodhi tree, Bodh Gaya, stan Bihar, Indie) w Uruvelā (Uruvelā), Mara wyslal swoja armie 10 (pragnienie, niezadowolenie, glod, zadza, lenistwo, strach, watpliwosc, hipokryzja, pycha, slawa) i trzy corki (Taṇhā Taṇhā, pragnienie; Aratī Aratī, niezadowolenie; Rāga Rāga, namietnosc), aby go kusic i zagrazac, ale wszystkie zawiodly — decydujacy kanon, w ktorym Budda wezwal ziemie jako swiadka 'mudra dotykania ziemi (bhūmisparśa mudrā)' i strzaly Mary wszystkie zamienily sie w platki kwiatow. Decydujacy kanon Buddhacarita sanskrycki to decydujacy kanon Buddhacarity (Buddhacarita) Pieśń 13 przez indyjskiego poete i filozofa Aśvaghoṣe (Aśvaghoṣa, okolo 80-150 n.e.) z II wieku n.e. — proba armii i trzech corek Mary — i decydujacy kanon kleski armii Mary w Lalitavistara Sūtra (Lalitavistara Sūtra) Rozdzial 21 z III wieku n.e. Decydujacy kanon artystyczny to decydujacy kanon artystyczny pochodzenia pokonania Mary (Māravijaya) w Stupie Bharhut (Bharhut Stupa, Madhya Pradesh, Indie) z II wieku p.n.e. i Stupie Sanchi (Sanchi Stupa) z I wieku p.n.e., i decydujacy kanon Jaskin Ajanta (Ajanta Caves) z Indii z V-VI wieku n.e. i Borobuduru (Borobudur) z Indonezji z IX wieku n.e. Decydujacy kanon Azji Wschodniej to decydujacy kanon chinskiego znaku ' (mo)' Kumārajīvy (Kumārajīva, 344-413) z Kuczy z V wieku, a decydujacy kanon literacki XX wieku to decydujacy kanon powiesci Siddhartha (Siddhartha) z 1922 r. niemieckiego Hermanna Hessego (Hermann Hesse, 1877-1962, Literacka Nagroda Nobla 1946) — proba oswiecenia Buddy i Mary — a decydujacy kanon sztuk walki/kreatywny Azji Wschodniej to decydujacy kanon jako prototyp postaci 'Demonski Krol (Maoh)' w japonskich mangach, grach i powiesciach.

W popkulturze

Pali Sutta Nipāta Padhāna Sutta (Padhāna Sutta) proba Mary i trzech corek (okolo V-III wieku p.n.e.) — decydujacy kanon pochodzeniaAśvaghoṣa Buddhacarita (Buddhacarita) Pieśń 13 armia Mary i trzy corki (II wiek n.e.) — decydujacy kanon sanskryckiLalitavistara Sūtra (Lalitavistara Sūtra) Rozdzial 21 kleska armii Mary (III wiek n.e.) — decydujacy kanon MahajanyStupa Bharhut scena pokonania Mary (II wiek p.n.e.) — decydujacy kanon artystyczny pochodzeniaStupa Sanchi scena pokonania Mary (I wiek p.n.e.) — decydujacy kanon artystyczny pochodzeniaJaskinie Ajanta scena pokonania Mary (V-VI wiek n.e.) — decydujacy kanon artystycznyBorobudur scena pokonania Mary (IX wiek n.e.) — decydujacy kanon artystycznyKumārajīva chinskie tlumaczenie sutr buddyjskich chinski znak ' (mo)' (V wiek) — decydujacy kanon tlumaczeniowy Azji WschodniejHermann Hesse powiesc Siddhartha (1922) — decydujacy kanon literacki XX wiekuPrototyp postaci 'Demonski Krol (Maoh)' w japonskich mangach, grach i powiesciach — decydujacy kanon sztuk walki/kreatywny Azji Wschodniej