Astarot

Pochodzenie

Etymologiczne pochodzenie to decydujacy kanon pochodzenia mezopotamskiej bogini plodnosci, milosci i wojny Isztar (Ishtar, akadyjska) z okolo 2000 r. p.n.e. — decydujacy kanon jako potomkini sumeryjskiej Inanny (Inanna) — i decydujacy kanon przekazany jako fenicka i kananejska Astarte (Astarte). Decydujacy kanon Starego Testamentu to decydujacy kanon pochodzenia 1 Krolewskiej (1 Kings) 11:5 z okolo VI-IV wieku p.n.e. — 'Albowiem Salomon poszedl za Asztoret (Ashtoreth), boginia Sydonczykow' — i 11:33, i decydujacy kanon Sedziow (Judges) 2:13 — 'I opuscili PANA, i sluzyli Baalowi i Asztorotom (Ashtaroth)' — i 10:6 — decydujacy kanon pierwotnej bogini plodnosci i milosci wyroznionej jako bogini cudzoziemska z perspektywy zydowskiego monoteizmu. Decydujacy kanon grymuaru to decydujacy kanon Astarotha pojawiajacego sie po raz pierwszy systematycznie jako Wielki Ksiaze dowodzacy 40 legionami duchow w Pseudomonarchia Daemonum (Pseudomonarchia Daemonum) holenderskiego Johanna Weyera (Johann Weyer, 1515-1588) z 1563 r., i decydujacy kanon 29. rangi Wielkiego Ksiecia (Great Duke) 72 demonow w Ksiedze 1 Ars Goetia (Ars Goetia) Malego Klucza Salomona (Lemegeton Clavicula Salomonis) z XVII wieku — 'Astaroth jest Wielkim i Poteznym Ksieciem, i pojawia sie w postaci szkodliwego Aniola jadacego na Piekielnym Zwierzeciu jak Smok, i niosacego w prawej rece Zmije, a jego oddech powoduje straszliwy fetor, wiec zaklinacz musi trzymac magiczny srebrny pierscien przed swoja twarza, aby sie bronic'.

Cechy

• Postac olbrzymiego mezczyzny lub aniola jadacego na zlym smoku
• Trzyma zmije w jednej rece (prawej rece)
• Korona i zbroja, godnosc ksiecia
• Cuchnacy oddech, wiec zaklinacz musi trzymac magiczny srebrny pierscien przed swoja twarza
• Glowna os — 29. ranga 72 demonow Salomona — Wielki Ksiaze (Great Duke)
• Pseudonim — zrodlo Asztoret (Ashtoreth), Astarte (Astarte), Isztar (Ishtar)

Opowieści

Mezopotamska bogini Isztar z okolo 2000 r. p.n.e. to decydujace pochodzenie, a decydujacy kanon tekstowy to Astaroth w Pseudomonarchia Daemonum Johanna Weyera z 1563 r. i 29. ranga Wielkiego Ksiecia 72 demonow w Ksiedze 1 Ars Goetia Malego Klucza Salomona z XVII wieku. Decydujacy kanon jako demon przywolywany w salomonowej magii do nauczania sztuk wyzwolonych, nauk przyrodniczych i astronomii — decydujacy kanon sladow pierwotnej bogini plodnosci i milosci obiecujacej tajemna wiedze i objawienie ukrytych prawd. Decydujacy kanon mowienia prawdziwie, jak spadl z nieba i jakie byly jego grzechy, i decydujacy kanon jako Ksiecia grzechu glownego Lenistwa (Sloth, Acedia) sklasyfikowanego w Traktacie o wyznaniach czarownic i czarownikow Petera Binsfelda z 1589 r. Decydujacy kanon artystyczny XIX wieku ikonografii Astarotha na zlym smoku w Dictionnaire Infernal (Dictionnaire Infernal) z 1818 r. autorstwa francuskiego Collina de Plancy (Collin de Plancy, 1793-1881), a decydujacy kanon XXI wieku to decydujacy globalny kanon gry Astarotha (w postaci golema dzierzacego olbrzymi topor) w serii Soulcalibur (Soulcalibur) przez japonskie Namco (Namco, obecnie Bandai Namco) od grudnia 1995 r., poczynajac od Soul Edge (Soul Edge).

Słabość

Slabosci Astarotha to: (1) cuchnacy fetor — decydujaca kanoniczna slabosc — jego oddech powoduje straszliwy fetor, wiec zaklinacz musi trzymac magiczny srebrny pierscien przed swoja twarza; (2) spojrzenie z lewej — decydujaca kanoniczna slabosc — jesli patrzy z lewej, mowi klamstwa zaklinaczowi; (3) duma bogini — decydujaca kanoniczna slabosc — duma pierwotnej bogini pozostaje, zmuszajac do uznania jego prawdziwej postaci taka, jaka jest; (4) wyznanie prawdy — decydujaca kanoniczna slabosc — musi powiedziec prawdziwie, jak spadl z nieba i jakie byly jego grzechy; (5) wiazanie pieczeci Salomona — kontrolowany przez pieczec Salomona; (6) imie Boga — decydujaca kanoniczna slabosc — bezsilny przed imieniem Boga i autorytetem Chrystusa jak wszystkie inne demony; (7) wiazanie swietego obszaru — decydujacy kanon; (8) wiazanie 40 legionow — decydujacy kanon odpowiedzialnosci za dowodzenie 40 legionami. Decydujacy kanoniczny final to decydujacy kanon mitologiczny bycia jednym z 72 demonow zwiazanych pieczecia Salomona, wiecznie odpowiadajacych na wezwanie zaklinacza.

Znaczenie kulturowe

Astaroth nie jest po prostu ikona demona, lecz kanoniczna ikonograficzna postacia decydujacego semicko-judeochrzescijanskiego kanonu, ktora przekracza mezopotamska bogini Isztar z okolo 2000 r. p.n.e., fenicka i kananejska Astarte, 1 Krolewska 11:5 i 33, Sedziowie 2:13 i 10:6 z okolo VI-IV wieku p.n.e., Pseudomonarchia Daemonum Johanna Weyera z 1563 r., 29. ranga 72 demonow w Ksiedze 1 Ars Goetia Malego Klucza Salomona z XVII wieku, Traktat o wyznaniach czarownic i czarownikow Petera Binsfelda z 1589 r., Dictionnaire Infernal Collina de Plancy z 1818 r., i serie Soulcalibur od 1995 r. Etymologiczne pochodzenie ustanowilo sie jako decydujacy kanon mezopotamskiej bogini plodnosci, milosci i wojny Isztar (Ishtar, akadyjska) z okolo 2000 r. p.n.e. — potomkini sumeryjskiej Inanny. Decydujacy kanon Starego Testamentu to decydujacy kanon pochodzenia 1 Krolewskiej 11:5 z okolo VI-IV wieku p.n.e. — 'Albowiem Salomon poszedl za Asztoret (Ashtoreth), boginia Sydonczykow' — i 11:33, i decydujacy kanon Sedziow 2:13 — 'I opuscili PANA, i sluzyli Baalowi i Asztorotom (Ashtaroth)' — decydujacy kanon pierwotnej bogini plodnosci i milosci wyroznionej jako bogini cudzoziemska z perspektywy zydowskiego monoteizmu. Decydujacy kanon grymuaru to decydujacy kanon Astarotha pojawiajacego sie po raz pierwszy systematycznie jako Wielki Ksiaze dowodzacy 40 legionami duchow w Pseudomonarchia Daemonum (Pseudomonarchia Daemonum) holenderskiego Johanna Weyera (Johann Weyer) z 1563 r., i decydujacy kanon 29. rangi Wielkiego Ksiecia (Great Duke) 72 demonow w Ksiedze 1 Ars Goetia (Ars Goetia) Malego Klucza Salomona (Lemegeton Clavicula Salomonis) z XVII wieku — 'Astaroth jest Wielkim i Poteznym Ksieciem, i pojawia sie w postaci szkodliwego Aniola jadacego na Piekielnym Zwierzeciu jak Smok, i niosacego w prawej rece Zmije, i uczy zaklinacza Nauk Wyzwolonych, Nauk Przyrodniczych i Astronomii'. Decydujacy kanon artystyczny XIX wieku ikonografii Astarotha na zlym smoku w Dictionnaire Infernal (Dictionnaire Infernal) z 1818 r. autorstwa francuskiego Collina de Plancy (Collin de Plancy, 1793-1881) to decydujacy kanon, a decydujacy kanon XXI wieku to decydujacy globalny kanon gry Astarotha (w postaci golema dzierzacego olbrzymi topor) w serii Soulcalibur (Soulcalibur) przez japonskie Namco (Namco, obecnie Bandai Namco) od grudnia 1995 r., poczynajac od Soul Edge (Soul Edge).

W popkulturze

Mezopotamska bogini Isztar (Ishtar) (okolo 2000 r. p.n.e.) — decydujacy kanon pochodzeniaFenicka i kananejska Astarte (Astarte) (okolo 1500-500 p.n.e.) — decydujacy kanon semicki1 Krolewska 11:5 i 33, Sedziowie 2:13 i 10:6 Asztoret/Asztoroth (okolo VI-IV wieku p.n.e.) — decydujacy kanon Starego TestamentuJohann Weyer Pseudomonarchia Daemonum Astaroth (1563) — decydujacy kanon pochodzenia grymuaruMaly Klucz Salomona Ksiega 1 Ars Goetia 29. ranga Wielki Ksiaze 72 demonow (XVII wiek) — decydujacy kanon grymuaruCollin de Plancy Dictionnaire Infernal Astaroth na zlym smoku (1818) — decydujacy kanon artystyczny XIX wiekuGra wideo seria Soulcalibur (Soulcalibur) Astaroth (od 1995 r.) — decydujacy globalny kanon gry XXI wieku