1 / 1

Książę

公爵 · Książę — Najwyższy Szlachcic, Drugi Tylko po Królu

Średniowiecze Zachodnia Epicki Szlachcic

Nazwy w innych językach

공작한국어
公爵 · Duke — 왕 다음가는 최고위 귀족
DukeEnglish
公爵 · Duke — The Highest Noble, Second Only to the King
公爵日本語
公爵 · Duke — 王に次ぐ最高位の貴族
公爵繁體中文
公爵 · Duke — 僅次於國王的最高階貴族
HerzogDeutsch
公爵 · Herzog — Der Höchste Adlige, Nur dem König Nachgeordnet
DucFrançais
公爵 · Duc — Le Noble le Plus Élevé, Juste après le Roi
DuqueEspañol
公爵 · Duque — El Noble Más Alto, Solo Segundo al Rey
DuquePortuguês
公爵 · Duque — O Nobre Mais Alto, Segundo Apenas ao Rei
ГерцогРусский
公爵 · Герцог — Высший Дворянин, Уступающий Только Королю

Najwyższy tytuł szlachecki poza rodziną królewską. Książę kontroluje znaczną część terytorium całego królestwa i stanowi pół-niezależną potęgę z własną armią, administracją i sądownictwem. Choć nominalnie w stosunku pan-wasal z królem, w praktyce często są prawie równymi przy stole negocjacyjnym. W sporach o sukcesję lojalność księcia decyduje o wyniku wojen.

Pochodzenie

Wywodzi się od łacińskiego Dux, oznaczającego 'przywódcę militarnego.' Rozwinął się od późnorzymskich regionalnych dowódców wojskowych do szczytu średniowiecznej feudalnej szlachty.

Cechy

Dowodzi największą domeną w królestwie z niezależną armią i administracją
Może sprawować de facto weto w radzie królewskiej
Sojusze małżeńskie z rodziną królewską są normą
Może bić monety i stanowić prawa niezależnie w niektórych settingach

Opowieści

Najpotężniejsza siła polityczna królestwa. W fantasy książę jest zarówno najpotężniejszym wrogiem króla, jak i jego najbardziej niezawodnym sojusznikiem.

Słabość

Nadmierna władza czyni księcia celem królewskiej czujności. Stale narażony na kryzysy sukcesji, wewnętrzne bunty i kontrole sąsiednich szlachciców.