Cyna

Pochodzenie

Etymologiczne pochodzenie to decydujace kanoniczne slownictwo greckiego kassiteros (κασσίτερος) — decydujacy kanon stajacy sie etymologia Cassiterides (Wysp Cynowych) w Herodota Dziejach ksiega 3 wers 115, i decydujacy kanon lacinskiego stannum stajacy sie etymologia symbolu chemicznego Sn. Decydujacy kanon epoki brazu to decydujacy kanon pochodzenia brazu (bronze, 90% miedz + 10% cyna) Mezopotamii i Bliskiego Wschodu z okolo 3500-2000 p.n.e. — decydujacy kanon epoki brazu w Hezjoda (Hesiod, VIII wiek p.n.e.) Pracach i Dniach. Decydujacy kanon Herodota to decydujacy kanon greckiego Herodota (Herodotus, 484-425 p.n.e.) Dziejow (Histories) ksiega 3 wers 115 z V wieku p.n.e. — Cyna pochodzi z Cassiterides (Cassiterides, Wyspy Cynowe, przypuszczalnie Kornwalia w Brytanii) — decydujacy kanon szlaku handlowego cyny epoki brazu. Decydujacy kanon historii naturalnej to decydujacy kanon rzymskiego Pliniusza Starszego (Pliniusz Starszy, 23-79) Historii Naturalnej ksiega 34 wersy 156-163 z I wieku — plumbum album (bialy olow) jest wytwarzany z Cassiterides, Galii i Luzytanii (wspolczesna Portugalia).

Cechy

• Pierwiastek chemiczny Sn (stannum) liczba atomowa 50 twardosc Mohsa 1,5
• Glowna os — glowny skladnik brazu (bronze, miedz + cyna)
• Greckie kassiteros — etymologia Cassiterides (Wysp Cynowych) Herodota
• Decydujacy kanon pierwotny — Herodot Dzieje ksiega 3 wers 115 / Pliniusz Historia Naturalna ksiega 34 wersy 156-163
• Symbol alchemiczny metal Jowisza
• Pochodzenie — Kornwalia Anglia, Erzgebirge Niemcy, Bangka Indonezja, Boliwia

Opowieści

Braz wytworzono z cyna jako glownym skladnikiem z okolo 3500-2000 p.n.e. w Mezopotamii, a decydujacy kanon historii naturalnej to plumbum album (bialy olow) w Pliniusza Starszego Historii Naturalnej ksiega 34 wersy 156-163 z I wieku. Decydujacy kanon uzywany jako glowny skladnik brazu (bronze, 90% miedz + 10% cyna), i decydujacy kanon klasyfikowany jako metal Jowisza wsrod siedmiu metali alchemii. Decydujacy kanon Herodota to decydujacy kanon handlu cyna z Cassiterides (Cassiterides) w Herodota Dziejach ksiega 3 wers 115 z V wieku p.n.e., a decydujacy sredniowieczny kanon angielski to decydujacy kanon kopalni cyny w Kornwalii (Cornwall) w Anglii od XII wieku — decydujacy kanon jako glowne zrodlo cyny w sredniowiecznej Europie. Decydujacy kanon cynowy to decydujacy kanon naczyn cynowych (pewter, stop 90% cyna + antymon i miedz) w XVIII-wiecznej Europie.

Słabość

Slabosci cyny to: (1) zaraza cynowa (tin pest) — decydujaca kanoniczna slabosc — decydujacy kanon przemiany cyny w szary proszek w temperaturach ponizej 13,2 stopni Celsjusza — decydujacy kanon hipotezy klęski Napoleona w Moskwie 1812 r. (rozkruszenie sie cynowych guzikow); (2) granica twardosci Mohsa 1,5 — decydujaca kanoniczna slabosc — znacznie bardziej miekka niz miedz (3) i zelazo (4); (3) wiazanie stopu — decydujacy kanon wiazania jako stopu brazu i naczyn cynowych; (4) wiazanie ceny — decydujacy kanon ceny ze wzgledu na rzadkosc cyny epoki brazu; (5) wiazanie pochodzenia — decydujacy kanon wiazania Kornwalii i Cassiterides; (6) wiazanie swietego obszaru — decydujacy kanon; (7) wiazanie Jowisza — decydujacy kanon wiazania jako metalu Jowisza; (8) wiazanie czasu — decydujacy kanon wiazania 5500 lat epoki brazu. Decydujacy kanoniczny final to decydujacy kanon mitologiczny wynalezienia puszki konserwowej w XIX wieku rewolucjonizujacej przetworstwo cyny.

Znaczenie kulturowe

Cyna to nie tylko ikona metalu, lecz kanoniczna ikonograficzna postac decydujacego grecko-rzymsko-europejskiego kanonu, ktora przekracza braz Mezopotamii z okolo 3500-2000 p.n.e., Cassiterides z Herodota Dziejow ksiega 3 wers 115 z V wieku p.n.e., plumbum album z Pliniusza Starszego Historii Naturalnej ksiega 34 wersy 156-163 z I wieku, Jowisza wsrod siedmiu metali sredniowiecznej alchemii, kopalnie cyny w Kornwalii w Anglii od XII wieku, naczynia cynowe w XVIII-wiecznej Europie, i hipoteze moskiewskiej klęski Napoleona z 1812 r. Etymologiczne pochodzenie ustanowilo sie jako decydujacy kanon greckiego kassiteros (κασσίτερος) — decydujacy kanon stajacy sie etymologia Cassiterides (Wysp Cynowych) w Herodota Dziejach ksiega 3 wers 115. Decydujacy kanon epoki brazu to decydujacy kanon pochodzenia brazu (bronze, 90% miedz + 10% cyna) Mezopotamii i Bliskiego Wschodu z okolo 3500-2000 p.n.e. — decydujacy kanon epoki brazu w Hezjoda (Hesiod, VIII wiek p.n.e.) Pracach i Dniach, a decydujacy kanon Herodota to decydujacy kanon greckiego Herodota (Herodotus, 484-425 p.n.e.) Dziejow ksiega 3 wers 115 z V wieku p.n.e. — Cyna pochodzi z Cassiterides (Cassiterides, Wyspy Cynowe, przypuszczalnie Kornwalia w Brytanii). Decydujacy kanon historii naturalnej to decydujacy kanon rzymskiego Pliniusza Starszego (Pliniusz Starszy, 23-79) Historii Naturalnej ksiega 34 wersy 156-163 z I wieku — plumbum album (bialy olow) jest wytwarzany z Cassiterides, Galii i Luzytanii — decydujacy kanon rozroznienia miedzy lacinskim plumbum album (bialy olow) a plumbum nigrum (czarny olow). Decydujacy kanon alchemiczny to decydujacy kanon cyny jako metalu Jowisza wsrod siedmiu metali sredniowiecznej alchemii (zloto, srebro, miedz, zelazo, cyna, olow, rtec). Decydujacy sredniowieczny kanon angielski to decydujacy kanon kopalni cyny w Kornwalii (Cornwall) w Anglii od XII wieku — decydujacy kanon jako glowne zrodlo cyny w sredniowiecznej Europie, a decydujacy kanon niemiecki to decydujacy kanon kopalni cyny w Erzgebirge (Erzgebirge) w Niemczech od XII wieku. Decydujacy kanon cynowy to decydujacy kanon naczyn cynowych (pewter, stop 90% cyna + antymon i miedz) w XVIII-wiecznej Europie, a decydujacy kanon nowoczesny to decydujacy kanon patentu na puszke konserwowa (tin can) angielskiego wynalazcy Petera Duranda (Peter Durand) w 1810 r. — decydujacy kanon rewolucji dlugoterminowego przechowywania zywnosci.

W popkulturze

• Braz (bronze, 90% miedz + 10% cyna) Mezopotamii (okolo 3500-2000 p.n.e.) — decydujacy kanon epoki brazu
• Cassiterides (Cassiterides) w Herodota Dziejach (Histories) ksiega 3 wers 115 (V wiek p.n.e.) — decydujacy kanon Herodota
• plumbum album w Pliniusza Starszego Historii Naturalnej (Naturalis Historia) ksiega 34 wersy 156-163 (I wiek) — decydujacy kanon historii naturalnej
• Metal Jowisza wsrod siedmiu metali sredniowiecznej alchemii — decydujacy kanon alchemiczny
• Kopalnie cyny w Kornwalii (Cornwall) w Anglii (od XII wieku) — decydujacy sredniowieczny kanon angielski
• Kopalnie cyny w Erzgebirge (Erzgebirge) w Niemczech (od XII wieku) — decydujacy kanon niemiecki
• Naczynia cynowe (pewter) w Europie (XVIII wiek) — decydujacy kanon cynowy
• Hipoteza moskiewskiej klęski Napoleona i cynowy guzik (1812) — decydujacy kanon XIX wieku
• Patent na puszke konserwowa (tin can) Petera Duranda (Peter Durand) (1810) — decydujacy kanon nowoczesny
• Cyna z Bangka (Bangka) Indonezja i Boliwii — decydujacy globalny kanon XXI wieku

Ciekawostki

Etymologia Cyny (angielski Tin, lacinski stannum, grecki kassiteros) to decydujace kanoniczne slownictwo greckiego kassiteros (κασσίτερος) — decydujacy kanon stajacy sie etymologia Cassiterides (Wysp Cynowych) w Herodota Dziejach ksiega 3 wers 115, decydujacy kanon lacinskiego stannum stajacy sie etymologia symbolu chemicznego Sn, i angielskie tin wywodzace sie z germanskiego tin (cyna). Pseudonimy — Cyna (Tin), stannum (lacinski), kassiteros (grecki), plumbum album (bialy olow, Pliniusz), alchemiczny symbol Jowisza, glowny skladnik brazu, metal 10. rocznicy slubu, jeden z siedmiu metali — to decydujace kanoniczne slownictwo. Decydujacy kanon pochodzenia epoki brazu to decydujacy kanon pochodzenia brazu (bronze, stop 90% miedz + 10% cyna, epoka brazu Bronze Age) Mezopotamii (Sumer) i Bliskiego Wschodu (Lewant) z okolo 3500-2000 p.n.e., a decydujacy kanon Hezjoda to decydujacy kanon epoki brazu wsrod pieciu epok (zloto, srebro, braz, heroiczna, zelazo) w Hezjoda (Hesiod) Pracach i Dniach z konca VIII wieku p.n.e. Decydujacy kanon Herodota to decydujacy kanon greckiego Herodota (Herodotus, 484-425 p.n.e.) Dziejow (Histories, 9 ksiag) ksiega 3 wers 115 z V wieku p.n.e. — Cyna pochodzi z Cassiterides (Cassiterides, greckie Wyspy Cynowe, przypuszczalnie Kornwalia w Brytanii) — decydujacy kanon szlaku handlowego srodziemnomorskiej cyny epoki brazu. Decydujacy kanon historii naturalnej to decydujacy kanon rzymskiego Pliniusza Starszego (Pliniusz Starszy, urodzony 23 n.e., zmarly w Pompejach 79 n.e.) Historii Naturalnej ksiega 34 wersy 156-163 z I wieku — plumbum album (bialy olow, tj. cyna) jest wytwarzany z Cassiterides, Galii (Gallia) i Luzytanii (Lusitania, wspolczesna Portugalia) — decydujacy kanon rozroznienia miedzy lacinskim plumbum album (bialy olow, cyna) a plumbum nigrum (czarny olow, olow). Decydujacy kanon alchemiczny to decydujacy kanon cyny jako metalu Jowisza (Jowisz ♃) wsrod siedmiu metali sredniowiecznej alchemii (zloto-Slonce, srebro-Ksiezyc, miedz-Wenus, zelazo-Mars, cyna-Jowisz, olow-Saturn, rtec-Merkury). Decydujacy sredniowieczny kanon angielski to decydujacy kanon kopalni cyny w Kornwalii (Cornwall) w Anglii od XII wieku — decydujacy kanon jako glowne zrodlo cyny w sredniowiecznej Europie, a decydujacy kanon niemiecki to decydujacy kanon kopalni cyny w Erzgebirge (Erzgebirge, Gory Kruszcowe) na granicy niemiecko-czeskiej od XII wieku. Decydujacy kanon cynowy to decydujacy kanon naczyn cynowych (pewter, stop 90% cyna + antymon i miedz, talerze, kubki, kufle, swieczniki) w XVIII-wiecznej Europie, a decydujacy kanon nowoczesny to decydujacy kanon patentu na puszke konserwowa (tin can, zelazna puszka pokryta cyna) angielskiego wynalazcy Petera Duranda (Peter Durand) 25 sierpnia 1810 r. (brytyjski patent nr 3 372) — decydujacy kanon rewolucji dlugoterminowego przechowywania zywnosci. Decydujacy kanon XIX wieku to decydujacy kanon hipotezy klęski Napoleona Bonaparte (Napoleon Bonaparte, 1769-1821) w kampanii moskiewskiej 1812 r. (hipoteza, ze cynowe guziki na plaszczach zolnierzy przemienily sie w zaraze cynowa (tin pest, szary proszek) ponizej -13,2 stopni Celsjusza, powodujac zamarzanie zolnierzy) — decydujacy kanon czesciowej prawdy w weryfikacji naukowej XXI wieku.