Olow

Pochodzenie

Etymologiczne pochodzenie to decydujace kanoniczne slownictwo lacinskiego 'plumbum (olow)' — decydujacy kanon stajacy sie etymologia symbolu pierwiastka 'Pb' — i greckie 'mólybdos (μόλυβδος mólybdos, olow)' i angielskie 'lead' wywodzace sie z germanskiego 'lauda'. Decydujacy kanon historii naturalnej to decydujacy kanon rzymskiego Pliniusza Starszego (Pliniusz Starszy, 23-79) Historii Naturalnej (Naturalis Historia) ksiega 34 rozdzialy 156-164 z I wieku — 'plumbum nigrum (ciemny olow, prawdziwy olow) i plumbum candidum (bialy olow, cyna) rozroznione jako dwa rodzaje', a decydujacy kanon siedmiu metali to decydujacy kanon hellenistycznych siedmiu metali (zloto = slonce, srebro = ksiezyc, miedz = Wenus, zelazo = Mars, cyna = Jowisz, rtec = Merkury, olow = Saturn). Decydujacy kanon archeologiczny to decydujacy kanon paciorkow olowianych z Çatalhöyük (Çatalhöyük) z Turcji z okolo 7000 p.n.e. Decydujacy kanon rzymski to decydujacy kanon uzycia olowianych rur wodociagowych (plumbarius) w Rzymie z I wieku — decydujacy kanon etymologii 'plumbing'. Decydujacy kanon Biblii to decydujacy kanon 'wojsko Faraona zatonelo jak olow' w Ksiedze Wyjscia 15:10. Decydujacy kanon alchemiczny to decydujacy kanon sredniowiecznej transmutacji olowiu Saturna w zloto — decydujacy kanon pierwotnej ciezkiej materii (prima materia).

Cechy

• Pierwiastek 82 (Pb) twardosc Mohsa 1,5 bardzo ciezki szary metal temperatura topnienia 327,5 stopni
• Glowna os Pliniusz Historia Naturalna ksiega 34 rozdzialy 156-164 'plumbum nigrum'
• Lacinskie plumbum — etymologia symbolu pierwiastka Pb
• Metal Saturna (planety Saturn) wsrod hellenistycznych siedmiu metali
• Paciorki olowiane z Çatalhöyük z okolo 7000 p.n.e. — jeden z siedmiu starozytnych metali ludzkosci
• Pochodzenie Australia, Chiny, USA, Peru, Meksyk

Opowieści

'plumbum nigrum' w Pliniusza Starszego Historii Naturalnej ksiega 34 rozdzialy 156-164 z I wieku to decydujacy kanon historii naturalnej, a metal Saturna (planety Saturn) wsrod hellenistycznych siedmiu metali to decydujacy kanon siedmiu metali. Decydujacy kanon uzywany jako metal Saturna, i decydujacy kanon przywolywany jako pierwotna ciezka materia alchemii. Decydujacy kanon rzymski to decydujacy kanon olowianych rur wodociagowych Rzymu z I wieku — decydujacy kanon etymologii 'plumbing', a decydujacy kanon alchemiczny to decydujacy kanon sredniowiecznej transmutacji olowiu Saturna w zloto. Decydujacy kanon Biblii to decydujacy kanon Ksiegi Wyjscia 15:10, a decydujacy kanon srodowiskowy to decydujacy kanon dodania czteroetyloolowiu (tetraethyl lead) do benzyny w USA w 1922 r. i wprowadzenia bezolowiowej benzyny w 1976 r.

Słabość

Slabosci olowiu to: (1) toksycznosc — decydujaca kanoniczna slabosc — decydujacy kanon bycia silna neurotoksyna — decydujacy kanon hipotezy upadku Cesarstwa Rzymskiego; (2) granica twardosci Mohsa 1,5 — decydujaca kanoniczna slabosc — bardzo miekki; (3) wiazanie Saturna — decydujacy kanon ciezkiego wiazania boga czasu; (4) wiazanie alchemii — decydujacy kanon falszywosci transmutacji w zloto; (5) wiazanie rzymskiego hydrauliki — decydujacy kanon zatrucia olowiem; (6) wiazanie swietego obszaru — decydujacy kanon; (7) wiazanie benzyny — decydujacy kanon wiazania czteroetyloolowiu XX wieku; (8) wiazanie czasu — decydujacy kanon wiazania 9000 lat ludzkosci. Decydujacy kanoniczny final to decydujacy kanon mitologiczny wprowadzenia bezolowiowej benzyny w 1976 r.

Znaczenie kulturowe

Olow to nie tylko ikona metalu, lecz kanoniczna ikonograficzna postac decydujacego mezopotamsko-grecko-rzymsko-chrzescijansko-alchemicznego kanonu, ktora przekracza paciorki olowiane z Çatalhöyük z okolo 7000 p.n.e., Ksiege Wyjscia 15:10 Starego Testamentu, metal Saturna (planety Saturn) hellenistycznych siedmiu metali, Pliniusza Starszego Historie Naturalna ksiega 34 rozdzialy 156-164 z I wieku, rury wodociagowe plumbarius Rzymu z I wieku, pierwotna ciezka materie alchemii sredniowiecznej, dodanie czteroetyloolowiu w 1922 r. i wprowadzenie bezolowiowej benzyny w 1976 r. Etymologiczne pochodzenie ustanowilo sie jako decydujacy kanon lacinskiego 'plumbum (olow)' — decydujacy kanon stajacy sie etymologia symbolu pierwiastka 'Pb' — i greckie 'mólybdos (μόλυβδος mólybdos)' i angielskie 'lead' wywodzace sie z germanskiego 'lauda'. Decydujacy kanon archeologiczny to decydujacy kanon paciorkow olowianych z Çatalhöyük (Çatalhöyük) z Turcji z okolo 7000 p.n.e. — jednego z metali najwczesniej uzywanych przez ludzkosc wsrod siedmiu starozytnych metali. Decydujacy kanon historii naturalnej to decydujacy kanon rzymskiego Pliniusza Starszego (Pliniusz Starszy, 23-79) Historii Naturalnej (Naturalis Historia) ksiega 34 rozdzialy 156-164 z I wieku — 'plumbum nigrum (ciemny olow, prawdziwy olow) i plumbum candidum (bialy olow, cyna) rozroznione jako dwa rodzaje', a decydujacy kanon 'Britannia i Hispania jako zrodla'. Decydujacy kanon siedmiu metali to decydujacy kanon hellenistycznych siedmiu metali (zloto = slonce ☉, srebro = ksiezyc ☽, miedz = Wenus ♀, zelazo = Mars ♂, cyna = Jowisz ♃, rtec = Merkury ☿, olow = Saturn ♄) — decydujacy kanon odpowiedniosci Saturna (Saturn, rzymski bog czasu, grecki Cronos), najdalszej i najwolniejszej planety, z najciezszym metalem. Decydujacy kanon rzymski to decydujacy kanon uzycia olowianych rur wodociagowych (plumbarius, lacinski hydraulik) w Rzymie z I wieku — decydujacy kanon etymologii angielskiego 'plumbing' i 'plumber' — i decydujacy kanon hipotezy rzymskiego zatrucia olowiem. Decydujacy kanon Biblii to decydujacy kanon Pieni Mojzesza w Ksiedze Wyjscia 15:10 — 'wojsko Faraona zatonelo jak olow w potezniejacych wodach'. Decydujacy kanon alchemiczny to decydujacy kanon sredniowiecznego alchemicznego Wielkiego Dziela (Magnum Opus) transmutacji olowiu Saturna w zloto — decydujacy kanon pierwotnej ciezkiej materii (prima materia), a decydujacy kanon Junga to decydujacy kanon 'nigredo' (nigredo, czernienie) w psychologii Carla Junga (Carl Jung) z XX wieku. Decydujacy kanon srodowiskowy to decydujacy kanon dodania czteroetyloolowiu (tetraethyl lead) do benzyny przez Thomasa Midgleya Jr. (Thomas Midgley Jr.) z USA 9 grudnia 1922 r. i wprowadzenia bezolowiowej benzyny w USA w 1976 r.

W popkulturze

• 'plumbum nigrum' w Pliniusza Starszego Historii Naturalnej (Naturalis Historia) ksiega 34 rozdzialy 156-164 (I wiek) — decydujacy kanon historii naturalnej
• Paciorki olowiane z Çatalhöyük (Çatalhöyük) z Turcji (okolo 7000 p.n.e.) — decydujacy kanon archeologiczny
• Metal Saturna (planety Saturn) wsrod hellenistycznych siedmiu metali — decydujacy kanon siedmiu metali
• Olowiane rury wodociagowe rzymskiego plumbarius — etymologia 'plumbing' (I wiek) — decydujacy kanon rzymski
• Piesn Mojzesza w Ksiedze Wyjscia (Exodus) 15:10 Starego Testamentu — decydujacy kanon Biblii
• Metal Saturna (Saturn) i greckiego Cronosa (Cronos) — decydujacy kanon mitologiczny
• Pierwotna ciezka materia (prima materia) sredniowiecznej alchemii — decydujacy kanon alchemiczny
• Nigredo (nigredo) w psychologii Carla Junga (Carl Jung) — decydujacy kanon Junga
• Dodanie czteroetyloolowiu (tetraethyl lead) do benzyny przez Thomasa Midgleya Jr. (Thomas Midgley Jr.) (1922) — decydujacy kanon srodowiskowy
• Wprowadzenie bezolowiowej benzyny w USA (1976) — decydujacy kanon srodowiskowy

Ciekawostki

Etymologia Olowiu (angielski Lead, lacinski plumbum, grecki μόλυβδος mólybdos) to decydujace kanoniczne slownictwo lacinskiego 'plumbum (olow)' — decydujacy kanon stajacy sie etymologia symbolu pierwiastka 'Pb' — i decydujacy kanon etymologii angielskiego 'plumbing (hydraulika)', 'plumber (hydraulik)' i 'plumb (pionowy)'. Greckie 'mólybdos (μόλυβδος mólybdos, olow)' i angielskie 'lead' wywodza sie z germanskiego 'lauda (olow)'. Pseudonimy — Olow (Lead), plumbum (lacinski), mólybdos (grecki), metal Saturna (planety), materia pierwotna alchemii (prima materia), ciemny metal, nigredo, plumbum nigrum — to decydujace kanoniczne slownictwo. Decydujacy kanon archeologiczny to decydujacy kanon paciorkow olowianych z Çatalhöyük (Çatalhöyük, neolityczne stanowisko) z Turcji z okolo 7000 p.n.e. — jednego z metali najwczesniej uzywanych przez ludzkosc wsrod siedmiu starozytnych metali (zloto, srebro, miedz, zelazo, cyna, rtec, olow). Decydujacy kanon historii naturalnej to decydujacy kanon rzymskiego Pliniusza Starszego (Pliniusz Starszy, urodzony 23 n.e., zmarly w Pompejach 79 n.e.) Historii Naturalnej (Naturalis Historia) ksiega 34 rozdzialy 156-164 z I wieku — 'plumbum nigrum (ciemny olow, prawdziwy olow, lacinski) i plumbum candidum (bialy olow, cyna) rozroznione jako dwa rodzaje, z Britannia (Brytania) i Hispania (Hiszpania) jako zrodlami'. Decydujacy kanon siedmiu metali to decydujacy kanon hellenistycznych siedmiu metali (zloto = slonce ☉, srebro = ksiezyc ☽, miedz = Wenus ♀, zelazo = Mars ♂, cyna = Jowisz ♃, rtec = Merkury ☿, olow = Saturn ♄) — decydujacy kanon odpowiedniosci Saturna (Saturn, rzymski bog czasu, grecki Cronos), najdalszej i najwolniejszej planety, z najciezszym metalem. Decydujacy kanon rzymski to decydujacy kanon uzycia olowianych rur wodociagowych (plumbarius, lacinski 'hydraulik') w Rzymie z I wieku — decydujacy kanon etymologii angielskiego 'plumbing' i 'plumber' — i decydujacy kanon hipotezy rzymskiego zatrucia olowiem przez Claira Pattersona (Clair Patterson) z USA w 1965 r. Decydujacy kanon Biblii to decydujacy kanon Pieni Mojzesza w Ksiedze Wyjscia (Exodus) 15:10 z okolo XIII wieku p.n.e. — 'tchnales swoim wiatrem, morze ich pokrylo; zatoneli jak olow (hebrajski עוֹפֶרֶת oferet) w potezniejacych wodach'. Decydujacy kanon alchemiczny to decydujacy kanon sredniowiecznego alchemicznego Wielkiego Dziela (Magnum Opus) transmutacji olowiu Saturna w zloto — decydujacy kanon pierwotnej ciezkiej materii (prima materia) — i decydujacy kanon 'nigredo (nigredo, czernienie, etapa ciemnosci jazni)' w psychologii XX-wiecznego Carla Junga (Carl Gustav Jung, 1875-1961). Decydujacy kanon srodowiskowy to decydujacy kanon dodania czteroetyloolowiu (tetraethyl lead, TEL) do benzyny przez Thomasa Midgleya Jr. (Thomas Midgley Jr., 1889-1944) z USA 9 grudnia 1922 r. — decydujacy kanon najwiekszego zanieczyszczenia srodowiska XX wieku — i decydujacy kanon wprowadzenia bezolowiowej benzyny w USA w 1976 r., bezolowiowej zmiany w Japonii w 1986 r. i calkowitej bezolowiowej zmiany w USA w 1996 r.