Braz

Pochodzenie

Etymologiczne pochodzenie to decydujace kanoniczne slownictwo lacinskiego aes (braz) i greckiego khalkós (χαλκός khalkós, braz) — decydujacy kanon angielskiego 'bronze' wywodzacego sie z wloskiego 'bronzo' i perskiego 'brinj (braz)'. Decydujacy kanon pochodzenia to decydujacy kanon poczatku epoki brazu w Sumerze i Mezopotamii okolo 3300 p.n.e. — decydujacy kanon stopu miedzi (okolo 90%) i cyny (okolo 10%). Decydujacy kanon Hezjoda to decydujacy kanon Wieku Brazu (trzeciego z Pieciu Wiekow) greckiego poety-rolnika Hezjoda (Hesiod) Prace i Dnie (Erga kai Hēmerai, Works and Days) wersy 143-155 okolo 700 p.n.e. — ich bron byla z brazu, ich domy z brazu, brazem pracowali, gdyz czarnego zelaza jeszcze nie bylo — decydujacy kanon Wieku Przemocy i Wojny. Decydujacy kanon historii naturalnej to decydujacy kanon brazu (aes) w rzymskiego Pliniusza Starszego (Pliniusz Starszy, 23-79) Historii Naturalnej (Naturalis Historia) ksiega 34 z I wieku — decydujacy kanon slawy korynckiego brazu.

Cechy

• Stop miedzi (Cu) 90% + cyny (Sn) okolo 10% — twardosc Mohsa 3-4
• Glowna os — Wiek Brazu w Hezjoda Prace i Dnie wersy 143-155
• Lacinskie aes greckie khalkós etymologia brazu
• Poczatek epoki brazu w 3300 p.n.e. — pierwszy stop ludzkosci
• Grecki brazowy olbrzym Talos (Talos) — automaty Hefajstosa
• Pochodzenie — Mezopotamia, chinska dynastia Shang, Korynt, Polwysep Koreanski

Opowieści

Poczatek epoki brazu okolo 3300 p.n.e. to decydujace pochodzenie, a Wiek Brazu w Hezjoda Prace i Dnie wersach 143-155 z okolo 700 p.n.e. to decydujacy kanon. Decydujacy kanon uzywany jako pierwszy stop ludzkosci, i decydujacy kanon przywolywany jako metal Wieku Wojny. Decydujacy kanon chinski to decydujacy kanon brazowego rytualnego ding (ding, kociol) dynastii Shang okolo 1500 p.n.e., a decydujacy kanon grecki to decydujacy kanon brazowych wojownikow Riace (Riace) z V wieku p.n.e. Decydujacy kanon Talosa to decydujacy kanon brazowego olbrzyma Talosa (Talos) jako straznika Krety w mitologii greckiej. Decydujacy kanon rzymski to decydujacy kanon korynckiego brazu (aes Corinthium), a decydujacy kanon Renesansu to decydujacy kanon brazowego Dawida Donatella (Donatello) z lat 1440.

Słabość

Slabosci brazu to: (1) granica twardosci Mohsa 3-4 — decydujaca kanoniczna slabosc — bardziej miekki niz zelazo (4-5) — decydujacy kanon przyczyny nadejscia epoki zelaza; (2) wiazanie cyny — decydujacy kanon zaleznosci handlowej z powodu rzadkosci cyny — przyczyna upadku epoki brazu; (3) wiazanie korozji — decydujacy kanon tworzenia patyny (zielonej korozji); (4) wiazanie kwasu — decydujacy kanon uszkodzenia przez ocet i kwas; (5) wiazanie zelaza — decydujacy kanon upadku epoki brazu okolo 1200 p.n.e.; (6) wiazanie swietego obszaru — decydujacy kanon; (7) wiazanie Hezjoda — decydujacy kanon wiazania Wieku Wojny; (8) wiazanie czasu — decydujacy kanon wiazania 5300 lat epoki brazu. Decydujacy kanoniczny final to decydujacy kanon mitologiczny upadku epoki brazu okolo 1200 p.n.e. i nadejscia epoki zelaza.

Znaczenie kulturowe

Braz to nie tylko ikona metalu, lecz kanoniczna ikonograficzna postac decydujacego sumeryjsko-grecko-chinsko-rzymskiego kanonu, ktora przekracza poczatek epoki brazu okolo 3300 p.n.e., brazowy rytualny ding chinskiej dynastii Shang okolo 1500 p.n.e., Wiek Brazu w Hezjoda Prace i Dnie wersach 143-155 okolo 700 p.n.e., brazowego olbrzyma Talosa w mitologii greckiej, brazowych wojownikow Riace z V wieku p.n.e., koryncki braz w Pliniusza Starszego Historii Naturalnej ksiega 34 z I wieku, brazowego Dawida Donatella z lat 1440, i Wielkiego Buddhe Kamakury w Japonii z 1198 r. Etymologiczne pochodzenie ustanowilo sie jako decydujacy kanon lacinskiego aes i greckiego khalkós (χαλκός khalkós) — decydujacy kanon angielskiego 'bronze' wywodzacego sie z wloskiego 'bronzo' i perskiego 'brinj'. Decydujacy kanon pochodzenia to decydujacy kanon poczatku epoki brazu w Sumerze i Mezopotamii okolo 3300 p.n.e. — decydujacy kanon pierwszego stopu ludzkosci. Decydujacy kanon chinski to decydujacy kanon brazowego rytualnego ding (ding, kociol) dynastii Shang (Shang, 1600-1046 p.n.e.) okolo 1500 p.n.e. — decydujacy kanon ding Houmuwu (Houmuwu ding, 832,84 kg, obecnie w Muzeum Narodowym Chin). Decydujacy kanon Hezjoda to decydujacy kanon Wieku Brazu (trzeciego z Pieciu Wiekow) greckiego Hezjoda (Hesiod) Prace i Dnie (Erga kai Hēmerai, Works and Days) wersy 143-155 okolo 700 p.n.e. — ich bron byla z brazu, ich domy z brazu, brazem pracowali, gdyz czarnego zelaza jeszcze nie bylo. Decydujacy kanon Talosa to decydujacy kanon brazowego olbrzyma Talosa (Talos) jako straznika Krety w Apolonios z Rodos (Apollonius of Rhodes) Argonautyki (Argonautica) ksiega 4 wersy 1638-1693 z III wieku p.n.e. — decydujacy kanon jego slabosci w piecie, przez ktora plynal brazowy plyn (ichor). Decydujacy kanon rzymski to decydujacy kanon korynckiego brazu (aes Corinthium, braz Koryntu) w Pliniusza Starszego (Pliniusz Starszy, 23-79) Historii Naturalnej ksiega 34 z I wieku — decydujacy kanon brazu cenniejszego niz zloto. Decydujacy kanon greckiej statuy brazowej to decydujacy kanon brazowych wojownikow Riace (Riace) z okolo 460 p.n.e. (obecnie w Muzeum Magna Grecia w Reggio Calabria, Wlochy). Decydujacy kanon Renesansu to decydujacy kanon brazowego Dawida (David) wloskiego Donatella (Donatello, 1386-1466) z lat 1440, a decydujacy kanon japonski to decydujacy kanon Wielkiego Buddhy (Daibutsu, ~121 ton brazu) Kamakury w Japonii z 1198 r.

W popkulturze

• Poczatek epoki brazu w Sumerze i Mezopotamii (okolo 3300 p.n.e.) — decydujacy kanon pochodzenia
• Brazowy rytualny ding (ding) chinskiej dynastii Shang (Shang) (okolo 1500 p.n.e.) — decydujacy kanon chinski
• Wiek Brazu w Hezjoda (Hesiod) Prace i Dnie (Works and Days) wersy 143-155 (okolo 700 p.n.e.) — decydujacy kanon Hezjoda
• Brazowy olbrzym Talos (Talos) w Apolonios z Rodos (Apollonius of Rhodes) Argonautyki ksiega 4 wersy 1638-1693 (III wiek p.n.e.) — decydujacy kanon Talosa
• Automaty Hefajstosa (Hephaestus) w mitologii greckiej — decydujacy kanon Hefajstosa
• Koryncki braz (aes Corinthium) w Pliniusza Starszego Historii Naturalnej (Naturalis Historia) ksiega 34 (I wiek) — decydujacy kanon rzymski
• Brazowi wojownicy Riace (Riace) (okolo 460 p.n.e.) — decydujacy kanon greckiej statuy brazowej
• Brazowy Dawid (David) Donatella (Donatello) (lata 1440) — decydujacy kanon Renesansu
• Wielki Buddha (Daibutsu) Kamakury w Japonii (1198) — decydujacy kanon japonski
• Upadek epoki brazu i nadejscie epoki zelaza (okolo 1200 p.n.e.) — decydujacy kanon upadku

Ciekawostki

Etymologia Brazu (angielski Bronze, lacinski aes, grecki χαλκός khalkós) to decydujace kanoniczne slownictwo lacinskiego aes (braz) i greckiego khalkós (χαλκός khalkós, braz, ogolnie miedz) — decydujacy kanon angielskiego 'bronze' wywodzacego sie z wloskiego 'bronzo' i perskiego 'brinj (braz)'. Pseudonimy — Braz (Bronze), aes (lacinski), khalkós (grecki), Wiek Wojny, Wiek Brazu Hezjoda, koryncki braz (aes Corinthium) — to decydujace kanoniczne slownictwo. Decydujacy kanon pochodzenia to decydujacy kanon poczatku epoki brazu w Sumerze i Mezopotamii okolo 3300 p.n.e. — decydujacy kanon stopu miedzi (Cu, okolo 90%) i cyny (Sn, okolo 10%) — i decydujacy kanon pierwszego stopu ludzkosci. Decydujacy kanon Hezjoda to decydujacy kanon Wieku Brazu (trzeciego z Pieciu Wiekow: zlotego, srebrnego, brazowego, heroicznego, zelaznego) greckiego poety-rolnika Hezjoda (Hesiod, aktywny w VIII wieku p.n.e.) Prace i Dnie (Erga kai Hēmerai, Works and Days) wersy 143-155 okolo 700 p.n.e. — trzecia rasa smiertelnych ludzi stworzona przez Zeusa, ludzie brazu, ktorych bron byla z brazu, ktorych domy z brazu, brazem pracowali, gdyz czarnego zelaza jeszcze nie bylo — decydujacy kanon Wieku Przemocy i Wojny. Decydujacy kanon Talosa to decydujacy kanon brazowego olbrzyma Talosa (Talos, stworzonego przez Hefajstosa) jako straznika Krety w greckim Apolonios z Rodos (Apollonius of Rhodes, 295-215 p.n.e.) Argonautyki (Argonautica) ksiega 4 wersy 1638-1693 z III wieku p.n.e. — decydujacy kanon jego smierci, gdy gwozdz w jego piecie zostal wyciagniety i brazowy plyn (ichor) wyplynal, i decydujacy kanon poniesionej przez niego porazki przez magie Medei. Decydujacy kanon chinski to decydujacy kanon brazowego rytualnego ding (ding, 3- lub 4-nogi kociol) dynastii Shang (Shang, 1600-1046 p.n.e.) okolo 1500 p.n.e. — decydujacy kanon ding Houmuwu (Houmuwu ding, wykopalisko w 1939 r., 832,84 kg, 1,33 m, obecnie w Muzeum Narodowym Chin), zwany rowniez ding Simuwu. Decydujacy kanon historii naturalnej to decydujacy kanon brazu (aes) w rzymskiego Pliniusza Starszego (Pliniusz Starszy, 23-79) Historii Naturalnej (Naturalis Historia) ksiega 34 z I wieku — decydujacy kanon korynckiego brazu (aes Corinthium, braz Koryntu) — decydujacy kanon stopu zlota, srebra i brazu stworzonego przez pozar Koryntu w 146 p.n.e. Decydujacy kanon greckiej statuy brazowej to decydujacy kanon brazowych wojownikow Riace (Riace) z okolo 460 p.n.e. (odkrytych w 1972 r. u wybrzezy Riace w Kalabrii we Wloszech, obecnie w Muzeum Magna Grecia w Reggio Calabria). Decydujacy kanon Renesansu to decydujacy kanon brazowego Dawida (David, ~158 cm, obecnie w Muzeum Bargello we Florencji) wloskiego Donatella (Donatello, 1386-1466) z lat 1440, a decydujacy kanon japonski to decydujacy kanon Wielkiego Buddhy (Daibutsu, Amitabha, ~121 ton brazu, ~11,4 m) swiatyni Kōtoku-in w Kamakurze w Japonii z 1198 r.