Sitar
Indyjski lutnia · Tradycyjny instrument strunowy — Południowoazjatycka lutnia o głębokim brzmieniu
Sitar to charakterystyczny instrument strunowy wywodzący się z Indii i południowej Azji. Charakteryzuje się długą szyjką, dużym pudłem rezonansowym oraz oddzielnymi strunami melodycznymi i rezonansowymi, co daje mu bogate, złożone brzmienie. Wykorzystywany jest głównie w muzyce klasycznej i ludowej.
Pochodzenie
Sitar powstał w XIII wieku w czasach Imperium Mogołów, przez połączenie perskiej tār z lokalnymi instrumentami indyjskimi, stając się podstawowym instrumentem muzyki klasycznej Indii.
Cechy
- Długa szyjka i duże pudło rezonansowe
- Oddzielne struny melodyczne i rezonansowe
- Głębokie, złożone brzmienie
- Możliwość gry palcami i plektronem
Zastosowanie
Sitar używany jest jako instrument solowy lub akompaniujący w muzyce klasycznej Indii, pozwalając na skomplikowane rag i improwizacje.
Słabość
Liczba strun rezonansowych utrudnia strojenie, a instrument jest wrażliwy na wilgotność i temperaturę.
