1 / 1

Czerwony Smok

Red Dragon · Tyran zionący ogniem

Smok zachodni Ogień Zachodnia Średniowiecze Horror

Nazwy w innych językach

레드 드래곤한국어
Red Dragon · 화염을 뿜는 폭군
Red DragonEnglish
The Tyrant of Flame
レッドドラゴン日本語
Red Dragon · 炎を吐く暴君
紅龍繁體中文
Red Dragon · 噴吐烈焰的暴君
Roter DracheDeutsch
Red Dragon · Flammenspeiender Tyrann
Dragon RougeFrançais
Red Dragon · Tyran cracheur de flammes
Dragón RojoEspañol
Red Dragon · Tirano que escupe llamas
Dragão VermelhoPortuguês
Red Dragon · Tirano que cospe chamas
Красный драконРусский
Red Dragon · Изрыгающий пламя тиран

Czerwony Smok jest szczytem pieciu chromatycznych (zlych) smokow Dungeons & Dragons i najbardziej ikoniczna postacia smoczego archetypu w zachodniej fantasy. Gary Gygax i Dave Arneson wprowadzili go w 1974 roku w broszurze 'Monsters & Treasure' z oryginalnego pudelka jako wybuchajacego ogniem wladce wulkanicznych i gorskich terytoriow, a jego charakter zostal ustalony jako chaotyczny zly od Monster Manuala AD&D (1977). W Monster Manualu piatej edycji (2014) doroslý Czerwony Smok mierzy od 25 do 30 metrow, poziom wyzwania 17, ze stozkiem szesciu metrow ogniem 18k6 obrazen, a pradawny Czerwony Smok osiaga poziom wyzwania 24 ze stozkiem 90 stop i 26k6 obrazen. Wspolczesnym kanonicznym obrazem jest Smaug, szkarlatny smok zwiniety na skarbie Samotnej Gory (Erebor) w 'Hobbicie' (1937) J.R.R. Tolkiena, a taksonomia chromatyczna AD&D jest powszechnie odczytywana jako bezposrednie zapozyczenie ikonografii Smauga. Ta sama linia ciagnie sie do Takhisis, Ciemnej Krolowej Smoczej Lancy, do Smoka Shivan z 'Magic: The Gathering' (od 1993) i do spotkan z Pradawnym Czerwonym Smokiem w Baldur's Gate 3 (2023).

Pochodzenie

Bezposrednim zrodlem jest broszura 'Monsters & Treasure' z oryginalnego pudelka Dungeons & Dragons (TSR, 1974), w ktorej Gygax i Arneson przypisali czerwonemu role smoka ogniem-szczytu wsrod pieciu zlych smokow. Monster Manual AD&D (1977) Gygaxa ustalil oddech ognia, szkarlatne luski, charakter chaotyczny zly oraz poziomy wiekowe wyrmling / dorosly / pradawny. Wspolczesny wzor wizualny to Smaug w 'Hobbicie' Tolkiena (1937); akwarela Tolkiena 'Smaug Above the Treasure Heap' (1937, Kolekcja Tolkiena Biblioteki Bodlejanskiej w Oksfordzie) bezposrednio ukazuje szkarlatne luski i zlota gora. 'Deities & Demigods' (1980) Jamesa Warda osadzil Takhisis jako matke pieciu chromatycznych smokow, a druga edycja 'Draconomicon' (1990, Nigel Findley i in.) ustalila taksonomie. Mityczna linia przodkow siega Fáfnira w sagach nordyckich, Iluyanki Hetytow w Anatolii, Ladona greckiego i Mušḫuššu mezopotamskiego.

Cechy

Dlugosci od 25 do 30 metrow, szkarlatne luski, szczyt ogniem-tchnacy taksonomii chromatycznej
Stozek ognia 60-90 stop, 18k6-26k6 obrazen w piatej edycji
Charakter chaotyczny zly, z ekstremalna pycha, chciwoscia i mscicielstwem
Owladniety zlotem i klejnotami, spi na ogromnym skarbie
Wysoce inteligentny, mowi jezykami ludzkimi i rzuca magie do dziewiatego kregu w piatej edycji
Dlugosc zycia ponad tysiac dwiescie lat; z wiekiem luski ciemnieja, a plomien sie wzmacnia

Opowieści

Standardowy obraz finalnego bossa kampanii w grach fabularnych, z gorska jaskinia, kopcem skarbu i wymuszanym trybutem od ludzkich osad jako wzorcem ustalonym od Monster Manuala 1977. Od Smauga Tolkiena to najbardziej uniwersalna matryca smoka ogniem w anglojezycznej fantasy — Drogon z 'Gry o Tron', Alduin ze 'Skyrim', smocy bossowie serii Elder Scrolls i Dragon Age czerpia z tej samej sylwetki.

Słabość

Ekstremalna pycha czyni go podatnym na pochlebstwa i taktyke 'parley'; rozmowa Bilba ze Smaugiem w 'Hobbicie' jest kanoniczna scena, a 'Draconomicon' AD&D z 1990 roku kodyfikuje te ceche jako mechaniczna slabosc. Jest podatny na magie zimna jak Stozek Zimna, a jego odpornosc na ogien nie obejmuje obrazen zimna w piatej edycji.

Znaczenie kulturowe

Obraz jest wielowarstwowa synteza germansko-nordyckiej mitologii smoka-skarbnika (Fáfnir), anatolijskiego Iluyanki, sredniowiecznych europejskich bestiariuszy (Bestiariusz Aberdeen, XII w.) i Smauga Tolkiena, przyswojona przez D&D i od lat 1980 rzucana na cala anglojezyczna fantasy jako kanoniczny obraz 'smoczego bossa'.

W popkulturze

Oryginalne pudelko TSR D&D (1974), Monster Manual AD&D (1977), Smaug w 'Hobbicie' (1937) Tolkiena, Takhisis w 'Deities & Demigods' (1980), 'Draconomicon' (1990), Kroniki Smoczej Lancy (od 1984) Margaret Weis i Tracy Hickmana, Smok Shivan w 'Magic: The Gathering' (od 1993), Monster Manual piatej edycji (2014), 'Fizban's Treasury of Dragons' (2021) i Baldur's Gate 3 (2023).

Ciekawostki

'Fizban's Treasury of Dragons' (2021) nazywa Infernusa mitycznym przodkiem czerwonych smokow, a Gary Gygax przyznal wplyw Smauga na taksonomie chromatyczna D&D w numerze 31 magazynu 'Dragon' (1979). Shivan Dragon z zestawu Alpha (1993) byl pierwszym latajacym smokiem 5/5 w historii 'Magic: The Gathering'.