LoreArc
beelzebub
1 / 1
Belzebub Zobacz wszystko

Belzebub

Belzebub · Pan Much — Książę obżarstwa

Belzebub (hebrajskie Baʿal-Zəvuv, greckie Beelzeboul, lacinskie Beelzebub) to wielki demon tradycji judeochrzescijanskiej — decydujacy kanon — wywodzacy sie z hebrajskiego Baal-zebub oznaczajacego 'Pan Much' — decydujaca kanoniczna ikonograficzna postac kananickiego boga 'Baal-Zebul (Baal-Zebul, ksiazecy Baal)', pierwotnie czczonego w miescie Ekron Filistynow, przy czym Zydzi zmienili nazwe na 'Pan Much (zebub = mucha)' w sposob pogardliwy. Pseudonimy — Beelzeboul, Pan Much, ksiaze demonow i Arcyksiaze 'Lakomstwa (Gula, Gluttony)' wsrod Siedmiu Grzechow Glownych — to decydujace kanoniczne slownictwo. Decydujacy kanon tekstowy to decydujacy kanon pochodzenia 2 Krolewskiej 1:2-16 z okolo VI-IV wieku p.n.e., w ktorej krol Izraela Achazjasz (Ahaziah) zachorowal i wyslal poslancow, aby skonsultowac sie z Belzebubem z Ekronu, ale zostal upomniany przez Eliasza (Elijah), a decydujacy kanon Ewangelii Mateusza (Matthew) 12:24-27, Ewangelii Lukasza (Luke) 11:15-19 i Ewangelii Marka (Mark) 3:22 I wieku n.e., w ktorej faryzeusze oczernili Chrystusa, mowiac 'wyrzuca demony przez Belzebuba, ksiecia demonow'. Decydujacy kanon literacki angielski XVII wieku Raju utraconego (Paradise Lost) Ksiega 1 wersety 78-81 Johna Miltona (John Milton) z 1667 r. — upadly aniol po Lucyferze — i decydujacy kanon literacki angielski XX wieku powiesci Wladca Much (Lord of the Flies) Williama Goldinga (William Golding) z 1954 r.

Pochodzenie

Etymologiczne pochodzenie to decydujacy kanon pochodzenia hebrajskiego Baal-zebub — 'Pan Much' — decydujacy kanon kananickiego boga 'Baal-Zebul (Baal-Zebul, ksiazecy Baal)', pierwotnie czczonego w miescie Ekron (Ekron, dzisiejszy Tel Miqne w Izraelu) Filistynow. Decydujacy kanon, w ktorym Zydzi zmienili nazwe tego poganskiego boga z 'Zebul (ksiazecy)' na 'Zebub (mucha)' w sposob pogardliwy, a decydujacy kanon tekstowy to decydujacy kanon pochodzenia 2 Krolewskiej 1:2-16 z okolo VI-IV wieku p.n.e., w ktorej krol Izraela Achazjasz (Ahaziah) spadl z kraty swojej gornej komnaty i zachorowal, wyslal poslancow, aby skonsultowac sie z Belzebubem (Baal-zebub) z Ekronu, czy wyzdrowieje, zostal upomniany przez aniola JHWH i Eliasza (Elijah) i zmarl. Decydujacy nowotestamentowy kanon to decydujacy kanon Ewangelii Mateusza (Matthew) 12:24-27, Ewangelii Lukasza (Luke) 11:15-19 i Ewangelii Marka (Mark) 3:22 I wieku n.e., w ktorej faryzeusze oczernili Chrystusa, mowiac 'wyrzuca demony przez Belzebuba, ksiecia demonow', a Chrystus odparl ich mowiac 'Jesli szatan szatana wyrzuca, sam ze soba jest podzielony; jakze wiec ostanie sie jego krolestwo?' — decydujacy kanon, w ktorym Belzebub zostal ustanowiony jako 'ksiaze demonow' w Nowym Testamencie. Decydujacy kanon Testamentu Salomona (Testament of Solomon) z I-III wieku n.e., w ktorym Beelzeboul twierdzil, ze jest glowa wszystkich demonow.

Cechy

  • Forma olbrzymiej muchy lub olbrzym otoczony przez muchy
  • Ukoronowana postac na tronie — 'Pan Much'
  • Zgnilizne jedzenia i smrod rozkladu towarzysza mu
  • Reka, ktora rozprzestrzenia choroby i zarazy
  • Glowna os — Arcyksiaze 'Lakomstwa (Gluttony)' wsrod Siedmiu Grzechow Glownych
  • Nowy Testament — 'ksiaze demonow (prince of devils)'

Opowieści

Belzebub z Ekronu w 2 Krolewskiej 1:2-16 z okolo VI-IV wieku p.n.e. to decydujace pochodzenie, a decydujacy kanon tekstowy to Ewangelia Mateusza 12:24-27, Ewangelia Lukasza 11:15-19 i Ewangelia Marka 3:22 I wieku n.e., Testament Salomona z I-III wieku n.e., 'Siedmiu ksiazat piekla' Petera Binsfelda z 1589 r. i Raj utracony Ksiega 1 wersety 78-81 Miltona z 1667 r. Decydujacy kanon przywolywany jako symbol lakomstwa, rozkladu i zarazy, a decydujacy kanon demona kojarzonego z uzaleznieniem od jedzenia i kompulsywnym zachowaniem zywieniowym wypędzanego w egzorcyzmie. Decydujacy kanon literacki angielski XX wieku, w ktorym tytul powiesci Wladca Much (Lord of the Flies) z 1954 r. Williama Goldinga (William Golding) pochodzi od jego imienia, symbolizujacy zepsucie ludzkosci, ktora stracila kontrole. Decydujacy kanon grymuaru Belzebuba w The Magus z 1801 r. autorstwa angielskiego Francisa Barretta (Francis Barrett), i decydujacy kanon artystyczny ikonografii Belzebuba jako olbrzymiej muchy w Dictionnaire Infernal (Dictionnaire Infernal) z 1818 r. autorstwa Collina de Plancy (Collin de Plancy). Decydujacy kanon muzyczny XX wieku tekstu 'Beelzebub has a devil put aside for me' w 'Bohemian Rhapsody' angielskiego zespolu rockowego Queen z 1975 r., a decydujacy kanon XXI wieku to decydujacy kanon fantasy RPG Belzebuba w 1977 USA TSR Podreczniku Potworow, i decydujacy globalny kanon video Belzebuba (przedstawionego jako brat Lucyfera) w serialu telewizyjnym Lucyfer (Lucifer) sezony 5-6 przez USA Fox i Netflix od 2016 do 2021 — decydujacy globalny kanon video XXI wieku.

Słabość

Slabosci Belzebuba to: (1) bog brudu i rozkladu — decydujaca kanoniczna slabosc — slaby wobec rytualow czystosci i postu; (2) imie Boga — decydujaca kanoniczna slabosc — poddaje sie jak wszystkie inne demony przed imieniem Boga i autorytetem Chrystusa; (3) oczyszczone srodowisko — decydujaca kanoniczna slabosc — traci moc w oczyszczonym srodowisku; (4) upomnienie aniola JHWH i Eliasza — decydujaca kanoniczna slabosc — decydujacy kanon 2 Krolewskiej 1 z okolo VI-IV wieku p.n.e., w ktorej Achazjasz zmarl od upomnienia aniola JHWH i Eliasza; (5) odparcie Chrystusa — decydujaca kanoniczna slabosc — decydujacy kanon Ewangelii Mateusza 12:25-27 I wieku n.e. — 'Jesli szatan szatana wyrzuca, sam ze soba jest podzielony' — odparcie Chrystusa; (6) wiazanie muchy — decydujacy kanon formy olbrzymiej muchy; (7) wiazanie swietego obszaru — decydujacy kanon; (8) wiazanie lakomstwa Siedmiu Grzechow Glownych — decydujacy kanon. Decydujacy kanoniczny final to decydujacy kanon mitologiczny przedstawienia jako upadly aniol po Lucyferze w Raju utraconym Ksiega 1 wersety 78-81 Miltona z 1667 r.

Znaczenie kulturowe

Belzebub nie jest po prostu ikona demona lakomstwa, lecz kanoniczna ikonograficzna postacia decydujacego judeochrzescijanskiego kanonu, ktora przekracza 2 Krolewska 1:2-16 z okolo VI-IV wieku p.n.e., Ewangelie Mateusza 12:24-27, Lukasza 11:15-19 i Marka 3:22 I wieku n.e., Testament Salomona z I-III wieku n.e., 'Siedmiu ksiazat piekla' Petera Binsfelda z 1589 r., Raj utracony Miltona Ksiega 1 wersety 78-81 z 1667 r., Dictionnaire Infernal Collina de Plancy z 1818 r., Wladca Much Williama Goldinga z 1954 r., 'Bohemian Rhapsody' Queen z 1975 r. i Fox/Netflix Lucyfer z 2016-2021 r. Etymologiczne pochodzenie ustanowilo sie jako decydujacy kanon pochodzenia, w ktorym Zydzi zmienili nazwe kananickiego boga 'Baal-Zebul (ksiazecy Baal)', pierwotnie czczonego w miescie Ekron Filistynow, z 'Zebul (ksiazecy)' na 'Zebub (mucha)' w sposob pogardliwy. Decydujacy kanon mitologiczny to decydujacy kanon pochodzenia 2 Krolewskiej 1:2-16 z okolo VI-IV wieku p.n.e., w ktorej krol Izraela Achazjasz spadl z kraty swojej gornej komnaty i zachorowal, wyslal poslancow, aby skonsultowac sie z Belzebubem z Ekronu, zostal upomniany przez aniola JHWH i Eliasza i zmarl, a decydujacy kanon Ewangelii Mateusza 12:24-27 I wieku n.e., w ktorej faryzeusze oczernili Chrystusa, mowiac 'wyrzuca demony przez Belzebuba, ksiecia demonow', a Chrystus odparl ich mowiac 'Jesli szatan szatana wyrzuca, sam ze soba jest podzielony' — decydujace odparcie — decydujacy kanon. Decydujacy kanon literacki angielski XVII wieku to decydujacy kanon upadlego aniola po Lucyferze w Raju utraconym (Paradise Lost) Ksiega 1 wersety 78-81 angielskiego Johna Miltona (John Milton, 1608-1674) z 1667 r. — 'ten, ktory za nim w mocy i za nim w zbrodni, dlugo potem znany w Palestynie, i nazywany Belzebubem' — przedstawiony jako porucznik Szatana. Decydujacy kanon literacki angielski XX wieku to decydujacy kanon, w ktorym tytul powiesci Wladca Much (Lord of the Flies) z 1954 r. Williama Goldinga (William Golding, 1911-1993, Nagroda Nobla w dziedzinie literatury 1983) pochodzi od jego imienia, symbolizujacy zepsucie ludzkosci, ktora stracila kontrole. Decydujacy kanon XXI wieku to decydujacy kanon fantasy RPG Belzebuba w 1977 USA TSR Podreczniku Potworow, i decydujacy globalny kanon video Belzebuba (przedstawionego jako brat Lucyfera) w serialu telewizyjnym Lucyfer (Lucifer) sezony 5-6 (stworzonym przez Toma Kapinosa) przez USA Fox (Fox) do Netflix od 25 stycznia 2016 r. do 10 wrzesnia 2021 r.

W popkulturze

2 Krolewska 1:2-16 Belzebub z Ekronu (okolo VI-IV wieku p.n.e.) — decydujacy kanon pochodzeniaEwangelia Mateusza 12:24-27, Ewangelia Lukasza 11:15-19, Ewangelia Marka 3:22 'ksiaze demonow Belzebub' (I wiek n.e.) — decydujacy kanon pochodzeniaTestament Salomona (I-III wiek n.e.) — decydujacy kanon apokryfowyPeter Binsfeld 'Siedmiu ksiazat piekla' Belzebub=Lakomstwo (1589) — decydujacy kanon grymuaruJohn Milton Raj utracony Ksiega 1 wersety 78-81 (1667) — decydujacy kanon literacki angielski XVII wiekuFrancis Barrett The Magus (1801) — decydujacy kanon grymuaruCollin de Plancy Dictionnaire Infernal forma olbrzymiej muchy (1818) — decydujacy kanon artystycznyWilliam Golding Wladca Much (1954) — decydujacy kanon literacki angielski XX wiekuQueen 'Bohemian Rhapsody' (1975) — decydujacy kanon muzycznyTSR D&D Podrecznik Potworow (1977) — decydujacy kanon fantasy RPGFox/Netflix Lucyfer sezony 5-6 (2016-2021) — decydujacy kanon telewizyjny XXI wieku