Fantasma
Ghost · O espírito errante — Uma alma presa ao mundo pelo apego e uma história inacabada
O Fantasma (ingles Ghost, latim Spectrum) e a alma do morto que, devido a apego persistente, rancor ou circunstancia nao resolvida, nao pode prosseguir para o alem e permanece neste mundo, a figura iconografica canonica da crença universal mundial no alem: transparente ou translucido em forma, ligado a um lugar especifico (casas mal-assombradas, casas antigas), e manifestando-se atraves do Poltergeist (alemao para 'espirito barulhento'), corrente fria, apariçao, som e choro. O ghost ingles deriva do ingles antigo gaast (alma, espirito), e a origem iconografica abrange o gidim da Mesopotamia, o akh do antigo Egito, a psyche e o eidolon da antiga Grecia, o lar (espirito guardiao) e o lemur da antiga Roma — universalmente da crença na alma post-mortem de toda civilizaçao. O canone textual ocidental decisivo e a Carta 27 do Livro 7 das Epistulae de Plinio o Jovem (61-113 d.C.) do final do seculo I d.C. — na qual o filosofo grego Atenodoro (74 a.C. - 7 d.C.) encontra em uma casa mal-assombrada de Atenas o fantasma de um velho sacudindo correntes, e exuma seu lugar de sepultamento para conceder-lhe descanso post-mortem — o canone ocidental decisivo da primeira historia de fantasma de casa mal-assombrada. O fantasma do pai de Hamlet na tragedia Hamlet de William Shakespeare (1564-1616) (1599-1601) estabeleceu o canone fantasmal da literatura inglesa, e o Marley e os tres Espiritos do Passado, Presente e Futuro na novela Um Conto de Natal de Charles Dickens (1812-1870) (publicada em 19 de dezembro de 1843) sao a obra decisiva do canone fantasmal vitoriano.