Bizantyjskie mury Konstantynopola
Mury Teodozjusza · Fortyfikacje bizantyjskie — Średniowieczny cud obronny Cesarstwa Wschodniorzymskiego
Bizantyjskie mury Konstantynopola to masywne kamienne fortyfikacje zbudowane w celu ochrony stolicy Cesarstwa Wschodniorzymskiego. Przez wieki rozbudowywane i naprawiane skutecznie broniły miasta przed niezliczonymi oblężeniami. Szczególnie znana jest podwójna linia murów ukończona za panowania Teodozjusza II.
Pochodzenie
Pierwsze mury powstały pod koniec IV i na początku V wieku, a ich znaczna rozbudowa nastąpiła w latach 413–447 z rozkazu Teodozjusza II. Do czasu podboju osmańskiego były symbolem europejskiej obrony średniowiecznej.
Cechy
- Podwójne lub potrójne linie obrony
- Główny mur ponad 12 metrów wysokości
- Fosy i wieże
- Konstrukcja z kamienia i cegły
- Wiele bram i bastionów
Zastosowanie
Służyły jako twierdza militarna chroniąca miasto i jego mieszkańców przed najazdami.
Słabość
Wynalezienie prochu i ciężkiej artylerii osłabiło skuteczność murów.
