Opancerzony koń
Koń w zbroi · Koń bojowy — Wierzchowiec chroniony zbroją w walce
Opancerzony koń to koń wojenny wyposażony w zbroję, która chroniła go podczas walki. W średniowieczu wykorzystywany był głównie przez rycerzy i ciężką jazdę. Zbroja wykonana z metalu lub skóry obejmowała głowę, szyję i korpus zwierzęcia.
Pochodzenie
Opancerzone konie pojawiły się wraz z rozwojem klasy rycerskiej w średniowiecznej Europie. Tworzono różne typy zbroi, by zwiększyć przeżywalność koni na polu bitwy.
Cechy
- Zbroja z metalu lub skóry
- Ochrona głowy, szyi i tułowia
- Trenowany koń bojowy
- Używany przez rycerzy i ciężką kawalerię
Zastosowanie
Wykorzystywany głównie w bitwie do noszenia uzbrojonych jeźdźców i ochrony konia przed atakami.
Słabość
Waga zbroi ograniczała zwrotność i powodowała szybkie zmęczenie, zwłaszcza podczas upałów lub długich marszów.
