Broń miotana

Lekki pocisk starożytności

Oszczep to lekka wlocznia o dlugosci okolo 150 do 200 cm, przeznaczona do rzucania. W odroznieniu od zwyklej wloczni trzymanej do pchniecia jego drzewce jest cienkie i lekkie, a wywazenie tak ustawione, by lecial daleko i celnie. Jego najslynniejsza odmiana jest rzymski pilum, ktorego cienki trzpien z miekkiego zelaza pod grotem zaprojektowano tak, by giel sie pod wlasnym ciezarem, gdy utkwil w tarczy wroga, i trudno bylo go wyjac: tkwiacy pilum ciagnal tarcze w dol i w koncu zmuszal wroga, by ja odrzucil. Oszczep to bron uniwersalna, ktora powstala niezaleznie u cywilizacji niemal kazdego kontynentu, a zwyczajem bylo, tuz po rzucie, siegnac po miecz lub inna wlocznie i prowadzic walke dalej.

Pradawna broń do rzucania kamieni

Proca to starozytna bron miotajaca, ktora ciska kamien lub olowiana kule sila odsrodkowa z malej kieszeni wykonanej ze skory lub tkaniny. Po bokach kieszeni przymocowane sa dwa rzemienie, a gdy obraca sie ja nad glowa lub z boku i puszcza jeden rzemien, pocisk wylatuje w tej chwili z przerazajaca predkoscia. Budowa jest nadzwyczaj prosta i niemal nic nie kosztuje w materialach, a jednak kamien ciśniety przez wprawnego procarza osiagal predkosc zdolna roztrzaskac czaszke. Zwlaszcza procarze z Balearow, dzisiejszej hiszpanskiej Majorki i Minorki, byli najlepszymi elitarnymi oddzialami procy w swiecie starozytnym i sluzyli jako najemnicy w armiach Kartaginy i Rzymu. Jest tez szeroko znana jako bron, ktora Dawid powalil olbrzyma Goliata w Biblii hebrajskiej, a z olowianymi kulami, glandes, jej zasieg i moc mocno rosly.

Broń miotana z połączonymi ciężarkami

Bola to bron miotajaca z dwoch lub trzech ciezkich obciaznikow z kamienia lub metalu polaczonych sznurami, ktora rzucona wiruje w powietrzu i owija sie wokol nog celu, by skrepowac jego ruch. Jej glowna cecha jest to, ze jest bronia chwytajaca, stworzona do pojmania, a nie do zabijania. To bron lowiecka rozwinieta przez rdzennych mieszkancow poludniowoamerykanskiej Patagonii, uzywana glownie do polowania na szybkie zwierzeta stepowe, jak nandu, poludniowoamerykanski strus, i guanako, dziki krewny lamy. Stala sie slynniejsza, gdy gauchos, poludniowoamerykanscy kowboje, uzywali jej do pedzenia bydla. Kazdy obciaznik wazy okolo 200 do 500 g, a sznury maja okolo 60 do 100 cm, i byla uzywana takze jako bron wojenna, wystawiana przez armie imperium Inkow.