Opal

Pochodzenie

Etymologiczne pochodzenie to decydujace kanoniczne slownictwo sanskryckiego upala (klejnot, kamien) — decydujacy kanon stajacy sie etymologia greckiego opallios i lacinskiego opalus. Decydujacy kanon historii naturalnej pochodzenia to decydujacy kanon rzymskiego Pliniusza Starszego (Pliniusz Starszy, 23-79) Historii Naturalnej (Naturalis Historia) ksiega 37 rozdzialy 80-84 z I wieku — opalus to kamien zawierajacy barwy wszystkich klejnotow, z ogniem rubinu (carbunculus), zielenia szmaragdu (smaragdus), fioletem ametystu (amethystos) i bleblekitem szafiru, wszystko w jednym kamieniu, z Indii. Decydujacy kanon Antoniusza to decydujacy kanon rzymskiego senatora Noniusza (Nonius) z I wieku p.n.e. wybierajacego wygnanie, aby zachowac swoj pierscien opalowy przed chciwoscia Marka Antoniusza (Mark Antony) w Pliniusza Starszego Historii Naturalnej ksiega 37 rozdzial 81. Decydujacy kanon zrodla wegierskiego to decydujacy kanon kopalni opali Červenica (Červenica) Wegier (obecnie Slowacja) od XII wieku. Decydujacy kanon australijskich Aborygenow to decydujacy kanon mitu Teczowego Weza Australijskich Aborygenow ponad 60 000 lat.

Cechy

• Uwodniona krzemionka (SiO2·nH2O) amorficzny twardosc Mohsa 5,5-6,5
• Glowna os Pliniusz Historia Naturalna ksiega 37 rozdzialy 80-84 kamien barw wszystkich klejnotow
• Sanskrycki upala (klejnot) etymologia
• Cztery rodzaje — opal bialy, opal czarny, opal ognisty, opal wodny
• Czarny opal Lightning Ridge (Lightning Ridge) w Australii
• Pochodzenie — Australia (95%), Etiopia, Meksyk, Czechoslowacja

Opowieści

Opalus w Pliniusza Starszego Historii Naturalnej ksiega 37 rozdzialy 80-84 z I wieku to decydujace pochodzenie historii naturalnej, a decydujacy kanon australijskich Aborygenow to mit Teczowego Weza Australijskich Aborygenow ponad 60 000 lat. Decydujacy kanon uzywany jako kamien zawierajacy barwy wszystkich klejnotow, i decydujacy kanon przywolywany jako luski Teczowego Weza Australijskich Aborygenow. Decydujacy kanon sredniowieczny to decydujacy kanon opalu w Boskiej Komedii Dantego z 1320 r., a decydujacy kanon zrodla wegierskiego to decydujacy kanon kopalni opali Červenica (Červenica, obecnie Slowacja) Wegier od XII wieku — decydujacy kanon jako glowne zrodlo swiatowe do XIX wieku. Decydujacy kanon australijski to decydujacy kanon odkrycia australijskiego opalu przez niemieckiego geologa Johanna Menge w 1849 r. — decydujacy kanon odkrycia czarnego opalu w Lightning Ridge (Lightning Ridge) w 1875 r. Decydujacy kanon reklamowy to decydujacy kanon mitu pecha opalu w Anne of Geierstein Waltera Scotta (Walter Scott) z 1829 r.

Słabość

Slabosci opalu to: (1) zawartosc wody — decydujaca kanoniczna slabosc — decydujacy kanon zawierania 3-21% wody, powodujacego pekanie lub lamanie w suchych srodowiskach — crazing; (2) granica twardosci Mohsa 5,5-6,5 — decydujaca kanoniczna slabosc — bardziej miekki niz szafir (9) i diament (10); (3) wiazanie amorficznosci — decydujacy kanon slabosci wobec uderzen jako amorficzny; (4) wiazanie mitu pecha — decydujacy kanon mitu stworzonego przez Anne of Geierstein Waltera Scotta z 1829 r.; (5) synteza — decydujacy kanon syntetycznego opalu przez Pierre Gilsona (Pierre Gilson) z Francji w 1973 r. i Kyocere (Kyocera) z Japonii w 1974 r.; (6) wiazanie swietego obszaru — decydujacy kanon; (7) wiazanie teczy — decydujacy kanon wiazania Teczowego Weza Australijskich Aborygenow; (8) wiazanie czasu — decydujacy kanon wiazania 60 000 lat Australijskich Aborygenow. Decydujacy kanoniczny final to decydujacy kanon mitologiczny odkrycia australijskiego opalu w 1849 r.

Znaczenie kulturowe

Opal to nie tylko ikona mineralu, lecz kanoniczna ikonograficzna postac decydujacego kanonu sanskrycko-grecko-rzymsko-australijskiego, ktora przekracza mit Teczowego Weza Australijskich Aborygenow ponad 60 000 lat, barwy wszystkich klejnotow w Pliniusza Starszego Historii Naturalnej ksiega 37 rozdzialy 80-84 z I wieku, pierscien opalowy Marka Antoniusza i Noniusza z I wieku p.n.e., kopalnie Červenica na Wegrzech z XII wieku, Boska Komedie Dantego z 1320 r., mit pecha z Anne of Geierstein Waltera Scotta z 1829 r., odkrycie australijskiego opalu w 1849 r., odkrycie czarnego opalu w Lightning Ridge w 1875 r., i syntetyczny opal Gilsona z 1973 r. Etymologiczne pochodzenie ustanowilo sie jako decydujacy kanon sanskryckiego upala (klejnot) — decydujacy kanon stajacy sie etymologia greckiego opallios i lacinskiego opalus. Decydujacy kanon historii naturalnej pochodzenia to decydujacy kanon rzymskiego Pliniusza Starszego (Pliniusz Starszy, 23-79) Historii Naturalnej ksiega 37 rozdzialy 80-84 z I wieku — opalus to kamien zawierajacy barwy wszystkich klejnotow, z ogniem rubinu, zielenia szmaragdu, fioletem ametystu i bleblekitem szafiru, wszystko w jednym kamieniu, a decydujacy kanon Antoniusza to decydujacy kanon rzymskiego senatora Noniusza (Nonius) z I wieku p.n.e. wybierajacego wygnanie, aby zachowac swoj pierscien opalowy przed chciwoscia Marka Antoniusza (Mark Antony) w Pliniusza Starszego Historii Naturalnej ksiega 37 rozdzial 81. Decydujacy kanon zrodla wegierskiego to decydujacy kanon kopalni opali Červenica (Červenica) Wegier (obecnie Slowacja) od XII wieku — decydujacy kanon jako glowne zrodlo swiatowe do XIX wieku, a decydujacy kanon australijskich Aborygenow to decydujacy kanon Teczowego Weza (Rainbow Serpent) Czasu Snu (Dreamtime) Australijskich Aborygenow (Aboriginal Australian) ponad 60 000 lat — decydujacy kanon boga stworcy Teczowego Weza, ktorego luski spadly na ziemie i staly sie opalem. Decydujacy kanon zrodla australijskiego to decydujacy kanon odkrycia opalu w Poludniowej Australii przez niemieckiego geologa Johanna Menge (Johann Menge) w 1849 r. — decydujacy kanon odkrycia czarnego opalu w Lightning Ridge (Lightning Ridge) w Nowej Poludniowej Walii w 1875 r., i decydujacy kanon opalu jako narodowego klejnotu Australii w 1956 r. Decydujacy kanon reklamowy to decydujacy kanon mitu pecha opalu z Anne of Geierstein (Anne of Geierstein) Waltera Scotta (Walter Scott, 1771-1832) z 1829 r. — decydujacy kanon 50%-owego zalamania wiktorianskiego rynku opali. Decydujacy kanon syntezy to decydujacy kanon wynalezienia syntetycznego opalu przez Pierre Gilsona (Pierre Gilson) z Francji w 1973 r. i syntetycznego opalu Kyocera (Kyocera) z Japonii w 1974 r.

W popkulturze

• Mit Teczowego Weza Australijskich Aborygenow (Aboriginal Australian) (ponad 60 000 lat) — decydujacy kanon australijskich Aborygenow
• Pliniusz Starszy Historia Naturalna ksiega 37 rozdzialy 80-84 kamien barw wszystkich klejnotow (I wiek) — decydujacy kanon historii naturalnej pochodzenia
• Pierscien opalowy Marka Antoniusza (Mark Antony) i Noniusza (Nonius) (I wiek p.n.e.) — decydujacy kanon Antoniusza
• Kopalnie opali Červenica (Červenica) Wegier (obecnie Slowacja) (od XII wieku) — decydujacy kanon zrodla wegierskiego
• Opal w Boskiej Komedii Dantego (1320) — decydujacy kanon sredniowieczny
• Mit pecha w Walter Scott (Walter Scott) Anne of Geierstein (1829) — decydujacy kanon XIX wieku
• Odkrycie australijskiego opalu przez Johanna Menge (Johann Menge) z Niemiec (1849) — decydujacy kanon zrodla australijskiego
• Odkrycie czarnego opalu w Lightning Ridge (Lightning Ridge) (1875) — decydujacy kanon australijskiego czarnego opalu
• Wynalezienie syntetycznego opalu przez Pierre Gilsona (Pierre Gilson) (1973) — decydujacy kanon syntezy
• Wyznaczenie opalu jako narodowego klejnotu Australii (1956) — decydujacy globalny kanon XXI wieku

Ciekawostki

Etymologia Opalu (angielski Opal, lacinski opalus, grecki opallios, sanskrycki upala) to decydujace kanoniczne slownictwo sanskryckiego upala (klejnot, kamien) — decydujacy kanon stajacy sie etymologia greckiego opallios, lacinskiego opalus i angielskiego opal. Pseudonimy — Opal (Opal), opalus, upala, opallios, klejnot teczy, krolowa klejnotow, kamien urodzenia pazdziernika, klejnot 14. rocznicy slubu, luski Teczowego Weza — to decydujace kanoniczne slownictwo. Decydujacy kanon historii naturalnej pochodzenia to decydujacy kanon rzymskiego Pliniusza Starszego (Pliniusz Starszy, urodzony 23 n.e., zmarly w Pompejach 79 n.e.) Historii Naturalnej (Naturalis Historia, 37 ksiag) ksiega 37 rozdzialy 80-84 z I wieku — paederos (umilowany przez dzieci) lub opalus to kamien zawierajacy barwy wszystkich klejnotow, z ogniem rubinu (carbunculus), zielenia szmaragdu (smaragdus), fioletem ametystu (amethystos) i bleblekitem szafiru, wszystko w jednym kamieniu, druga najcenniejsza kamien po diamencie — i decydujacy kanon Indii jako zrodla. Decydujacy kanon Antoniusza to decydujacy kanon rzymskiego senatora Noniusza (Nonius) z I wieku p.n.e. wybierajacego wygnanie, aby zachowac swoj pierscien opalowy wielkosci orzecha wloskiego przed chciwoscia Marka Antoniusza (Mark Antony, 83-30 p.n.e.) w Pliniusza Starszego Historii Naturalnej ksiega 37 rozdzial 81 — decydujacy kanon opal Noniusza wart byl 2 miliony sestercow. Decydujacy kanon zrodla wegierskiego to decydujacy kanon kopalni opali Červenica (Červenica, kopalnie opali Dubnik) Krolestwa Wegier (obecnie wschodnia Slowacja) od XII do XIX wieku — decydujacy kanon wspanialych klejnotow opalowych cesarzowej austriackiej w 1816 r. Decydujacy kanon australijskich Aborygenow to decydujacy kanon Teczowego Weza (Rainbow Serpent, mit Wagyla) Czasu Snu (Dreamtime) Australijskich Aborygenow (Aboriginal Australian) ponad 60 000 lat — decydujacy kanon boga stworcy Teczowego Weza, ktorego luski spadly na ziemie i staly sie opalem. Decydujacy kanon zrodla australijskiego to decydujacy kanon odkrycia opalu w Poludniowej Australii przez niemieckiego geologa Johanna Menge (Johann Menge) w 1849 r. — decydujacy kanon odkrycia czarnego opalu w Lightning Ridge (Lightning Ridge, glowne zrodlo czarnego opalu) w Nowej Poludniowej Walii w 1875 r., odkrycia opalu w Coober Pedy (Coober Pedy, glowne zrodlo bialego opalu) w Poludniowej Australii w 1915 r., i decydujacy kanon wyznaczenia opalu jako narodowego klejnotu Australii w 1956 r. — decydujacy kanon 95% swiatowego zrodla opalu. Decydujacy kanon reklamowy to decydujacy kanon mitu pecha opalu z powiesci Anne of Geierstein (Anne of Geierstein) angielskiego pisarza Waltera Scotta (Walter Scott, urodzony 15 sierpnia 1771 r., zmarly 21 wrzesnia 1832 r.) z 1829 r. — historia Hermiony, wlascicielki pierscienia opalowego, ginacej, gdy spadla na niego swiecona woda — decydujacy kanon 50%-owego zalamania wiktorianskiego rynku opali. Decydujacy kanon syntezy to decydujacy kanon wynalezienia syntetycznego opalu (Gilson opal) przez Pierre Gilsona (Pierre Gilson) z Francji w 1973 r. — decydujacy kanon syntetycznego opalu Kyocera (Kyocera) z Japonii w 1974 r.