Kamien ksiezycowy
Moonstone· 月長石 Klejnot swiatla ksiezyca
Kamien ksiezycowy (angielski Moonstone, lacinski selenites, grecki selēnítēs, sanskrycki chandrakanta) to klejnot swiatla ksiezyca decydujacego kanonu — wywodzony z greckiego 'selēnítēs (σεληνίτης, kamien ksiezycowy, z σελήνη selēnē 'ksiezyc' + sufiks)' — decydujace kanoniczne slownictwo — decydujacy kanon mineralogiczny skalenia potasowego (KAlSi3O8) — i decydujacy kanon indyjski sanskryckiego 'chandrakanta (umilowany przez ksiezyc)'. Pseudonimy — Kamien ksiezycowy (Moonstone), selēnítēs (grecki), chandrakanta (sanskrycki), klejnot swiatla ksiezyca, klejnot Chandry, adularia (adularia) — to decydujace kanoniczne slownictwo. Decydujacy kanon pochodzenia historii naturalnej to decydujacy kanon 'selenites to kamien, ktorego swiatlo rosnie i maleje wraz z ksiezycem' w Pliniusza Starszego (Pliniusz Starszy, 23-79) Historii Naturalnej (Naturalis Historia) ksiega 37 rozdzial 181 z I wieku. Decydujacy kanon indyjski to decydujacy kanon klejnotu boga ksiezyca Chandra (Chandra) w sanskryckim 'chandrakanta (चन्द्रकान्त chandrakanta)'.
Pochodzenie
Etymologiczne pochodzenie to decydujace kanoniczne slownictwo greckiego 'selēnítēs (σεληνίτης selēnítēs, kamien ksiezycowy, z σελήνη selēnē 'ksiezyc' + ‐ίτης ítēs 'kamien z')' — decydujacy kanon stajacy sie etymologia lacinskiego 'selenites' i angielskiego 'selenite' — i sanskryckie 'chandrakanta (चन्द्रकान्त chandrakanta, 'umilowany (kanta) przez ksiezyc (chandra)')' — i angielskie 'moonstone'. Decydujacy kanon pochodzenia historii naturalnej to decydujacy kanon rzymskiego Pliniusza Starszego (Pliniusz Starszy, 23-79) Historii Naturalnej (Naturalis Historia) ksiega 37 rozdzial 181 z I wieku — selenites to kamien, ktorego swiatlo rosnie i maleje wraz z ksiezycem, swiatlo rosnace z pelnia ksiezyca i malejace z nowiem. Decydujacy kanon indyjski to decydujacy kanon sanskryckiego 'chandrakanta (चन्द्रकान्त chandrakanta, umilowany przez ksiezyc)' — decydujacy kanon klejnotu hinduskiego boga ksiezyca Chandra (Chandra) — i decydujacy kanon bycia zestalonym swiatlem ksiezyca. Decydujacy kanon rzymski to decydujacy kanon bizuterii z kamienia ksiezycowego rzymskiego senatu z I wieku — decydujacy kanon klejnotu bogini ksiezyca Diany (Diana), a decydujacy kanon Adularii to decydujacy kanon odkrycia na gorze Adula (Adula) Szwajcarii w 1780 r. — decydujacy kanon etymologii 'adularia' (adularia, odmiana ortoklazu). Decydujacy kanon Art Nouveau to decydujacy kanon bizuterii z kamienia ksiezycowego René Lalique (René Lalique) Francji i Tiffany (Tiffany) USA z 1890-1910 r. Decydujacy kanon zrodla to decydujacy kanon Meetiyagoda (Meetiyagoda) Sri Lanki.
Cechy
- Skalen potasowy (KAlSi3O8) twardosc Mohsa 6-6,5 system jednoskosny
- Glowna os Pliniusz Historia Naturalna ksiega 37 rozdzial 181 kamien zmian ksiezyca
- Sanskryckie chandrakanta — klejnot boga ksiezyca Chandra
- Charakterystyczny niebieski polysk (adularescencja) — decydujacy kanon odbicia swiatla
- Greckie selēnítēs (kamien ksiezyca) etymologia
- Pochodzenie — Sri Lanka, Indie, Mjanma, Madagaskar, szwajcarski Adula
Opowieści
Selenites w Pliniusza Starszego Historii Naturalnej ksiega 37 rozdzial 181 z I wieku to decydujace pochodzenie historii naturalnej, a klejnot boga ksiezyca w sanskryckim chandrakanta to decydujacy kanon indyjski. Decydujacy kanon uzywany jako klejnot swiatla ksiezyca, i decydujacy kanon przywolywany jako alternatywny kamien urodzenia czerwca. Decydujacy kanon rzymski to decydujacy kanon klejnotu Diany z I wieku, a decydujacy kanon indyjski to decydujacy kanon sanskryckiego chandrakanta. Decydujacy kanon Art Nouveau to decydujacy kanon bizuterii z kamienia ksiezycowego René Lalique i Tiffany z 1890-1910 r. Decydujacy kanon zrodla to decydujacy kanon Meetiyagoda Sri Lanki, a decydujacy kanon XXI wieku to decydujacy kanon kamienia urodzenia czerwca (z perla).
Słabość
Slabosci kamienia ksiezycowego to: (1) granica twardosci Mohsa 6-6,5 — decydujaca kanoniczna slabosc — bardziej miekki niz szafir (9) i diament (10); (2) wiazanie lupliwosci — decydujacy kanon dwukierunkowej lupliwosci skalenia; (3) wiazanie uderzenia — decydujacy kanon bycia slabym wobec uderzen; (4) wiazanie kwasu — decydujacy kanon uszkodzenia przez kwas; (5) wiazanie syntezy — decydujacy kanon falszowania przez mleczne szklo; (6) wiazanie swietego obszaru — decydujacy kanon; (7) wiazanie ksiezyca — decydujacy kanon wzrastania i malenia z ksiezycem; (8) wiazanie czasu — decydujacy kanon wiazania 2000 lat Indii. Decydujacy kanoniczny final to decydujacy kanon mitologiczny Art Nouveau z 1890-1910 r.
Znaczenie kulturowe
Kamien ksiezycowy to nie tylko ikona mineralu, lecz kanoniczna ikonograficzna postac decydujacego indyjsko-grecko-rzymskiego kanonu, ktora przekracza klejnot boga ksiezyca Chandra w sanskryckim chandrakanta, kamien zmian ksiezyca w Pliniusza Starszego Historii Naturalnej ksiega 37 rozdzial 181 z I wieku, klejnot Diany z I wieku rzymskiego, odkrycie szwajcarskiego Adula w 1780 r., Art Nouveau kamien ksiezycowy René Lalique i Tiffany z 1890-1910 r. i zrodlo Meetiyagoda Sri Lanki. Etymologiczne pochodzenie ustanowilo sie jako decydujacy kanon greckiego 'selēnítēs (σεληνίτης selēnítēs, kamien ksiezyca)' — decydujacy kanon sanskryckiego 'chandrakanta (umilowany przez ksiezyc)' i angielskiego 'moonstone'. Decydujacy kanon pochodzenia historii naturalnej to decydujacy kanon rzymskiego Pliniusza Starszego (Pliniusz Starszy, 23-79) Historii Naturalnej (Naturalis Historia) ksiega 37 rozdzial 181 z I wieku — selenites to kamien, ktorego swiatlo rosnie i maleje wraz z ksiezycem. Decydujacy kanon indyjski to decydujacy kanon sanskryckiego 'chandrakanta (चन्द्रकान्त chandrakanta, 'chandra (ksiezyc) + kanta (umilowany)')' — decydujacy kanon klejnotu hinduskiego boga ksiezyca Chandra (Chandra) — i decydujacy kanon zestalonego swiatla ksiezyca. Decydujacy kanon rzymski to decydujacy kanon bizuterii z kamienia ksiezycowego rzymskiego senatu z I wieku — decydujacy kanon klejnotu bogini ksiezyca Diany (Diana) i greckiej Selene (Selene). Decydujacy kanon Adularii to decydujacy kanon odkrycia na gorze Adula (Adula) Szwajcarii w 1780 r. — decydujacy kanon etymologii mineralogicznej 'adularia (adularia, odmiana ortoklazu)'. Decydujacy kanon Art Nouveau to decydujacy kanon bizuterii z kamienia ksiezycowego francuskiego René Lalique (René Lalique, 1860-1945) i amerykanskiego Tiffany (Tiffany, Louis Comfort Tiffany, 1848-1933) z 1890-1910 r., a decydujacy kanon zrodla to decydujacy kanon Meetiyagoda (Meetiyagoda) Sri Lanki (Sri Lanka) — decydujacy kanon najlepszego zrodla niebieskiego kamienia ksiezycowego. Decydujacy kanon XXI wieku to decydujacy kanon wyznaczenia kamienia ksiezycowego jako kamienia urodzenia czerwca (z perla) przez amerykanskie stowarzyszenie jubilerskie w 1912 r.
W popkulturze
Sanskryckie chandrakanta (चन्द्रकान्त chandrakanta) klejnot boga ksiezyca Chandra (Chandra) — decydujacy kanon indyjskiPliniusz Starszy Historia Naturalna (Naturalis Historia) ksiega 37 rozdzial 181 selenites — kamien zmian ksiezyca (I wiek) — decydujacy kanon pochodzenia historii naturalnejBizuteria z kamienia ksiezycowego rzymskiego senatu — klejnot Diany (Diana) (I wiek) — decydujacy kanon rzymskiKlejnot greckiej Selene (Selene) — decydujacy kanon greckiOdkrycie na gorze Adula (Adula) Szwajcarii (1780) — decydujacy kanon AdulariiArt Nouveau kamien ksiezycowy René Lalique (René Lalique) (1890-1910) — decydujacy kanon Art NouveauArt Nouveau kamien ksiezycowy Tiffany (Tiffany Louis Comfort Tiffany) (1890-1910) — decydujacy kanon TiffanyZrodlo Meetiyagoda (Meetiyagoda) Sri Lanki — decydujacy kanon zrodlaWyznaczenie kamienia ksiezycowego jako kamienia urodzenia czerwca (z perla) przez USA (1912) — decydujacy kanon XXI wiekuCharakterystyczny niebieski polysk (adularescencja) — decydujacy kanon mineralogiczny
