1 / 1

Lewiatan

Lewiatan · Olbrzymi morski potwór — Książę zazdrości

Kolosalny morski potwór Starego Testamentu, w tradycji chrześcijańskiej rozwinięty w księcia zazdrości. Hi 41 opisuje go jako niezwyciężoną morską bestię, którą tylko Bóg może okiełznać — łuski twardsze niż tarcze, ogień z paszczy, dym z nozdrzy. Liczony jako książę zazdrości wśród Siedmiu Grzechów Głównych.

Pochodzenie

Wywodzi się ze starokanaańskiego morskiego potwora chaosu Lotana. Występuje w Hioba, Izajaszu i Psalmach jako niezłomna bestia dowodząca twórczej mocy Boga. W późnej mistyce żydowskiej sparowany z Behemotem, bestią lądową; mit apokaliptyczny głosi, że w erze mesjańskiej oboje stoczą walkę i staną się ucztą sprawiedliwych.

Cechy

Olbrzymi morski wąż lub potwór o krokodylich łuskach
Ogień z paszczy, dym z nozdrzy
Łuski twardsze niż tarcze
Morze wre tam, gdzie przechodzi

Zastosowanie

Wzywany jako metafora niekontrolowanej siły natury i zazdrości. Lewiatan Thomasa Hobbesa (1651) używa go jako metafory absolutnego państwa, kształtując historię myśli politycznej. W eschatologii wcielenie wielkiego zła.