Szlachcic

男爵 · Baron — Pierwszy szczebel szlachty dziedzicznej

Najniższy z dziedzicznych tytułów szlacheckich. Baron rządzi małą domeną i przypisanymi do niej chłopami, i jest winien służbę wojskową wyższemu panu jako wasal. Baronia obejmuje zazwyczaj jedną do kilku wsi, a baron sam sprawuje pańszczyźniane prawo sądzenia. W settingach fantasy to ranga najczęściej obsadzana jako wczesny czarny charakter lub lokalna figura władzy.

伯爵 · Count / Earl — Prawdziwa Władza za Regionalnym Rządem

Kręgosłup feudalnej hierarchii szlacheckiej. Hrabia rządzi od kilku do dziesiątek domen, z wieloma wicehrabiami i baronami jako własnymi wasalami. To pierwszy rang zdolny do wywierania prawdziwego wpływu na władzę królewską poprzez niezależną siłę militarną i ekonomiczną. To także tytuł najsławniej kojarzony ze szlachtą wampiryczną — Hrabia Dracula jako najwyższy przykład.

貴婦人 · Szlachcianka / Dama — Ogólny Tytuł dla Szlachetnych Kobiet

Zbiorowy tytuł obejmujący wszystkie kobiety, które posiadają lub są związane z tytułem szlacheckim. Konkretna forma tytułowania różni się w zależności od rangi małżonka — Baronessa, Wicehrabina, Hrabina, Księżna i tak dalej. W niektórych settingach kobiety mogą dziedziczyć tytuły na własne prawo, stając się niezależnymi szlachciankami domeny we własnych imionach. W fantasy szlachcianka jest często przedstawiana jako postać ukrywająca ostry polityczny umysł za wdzięcznym wyglądem.

大公 · Wielki Książę / Arcyksiążę — Najwyższy Szlachcic, Bliski Rodziny Królewskiej

Najwyższy tytuł szlachecki, powyżej księcia ale poniżej króla. Często posiadany przez władców małych państw lub bocznych gałęzi królewskiej krwi, wielki książę rządzi terytorium faktycznie równoważnym niezależnemu narodowi. Habsburscy arcyksiążęta Austrii są głównym historycznym przykładem; w fantasy wielki książę jest często przedstawiany jako cesarski krewny rządzący centralną prowincją imperium.

公爵 · Książę — Najwyższy Szlachcic, Drugi Tylko po Królu

Najwyższy tytuł szlachecki poza rodziną królewską. Książę kontroluje znaczną część terytorium całego królestwa i stanowi pół-niezależną potęgę z własną armią, administracją i sądownictwem. Choć nominalnie w stosunku pan-wasal z królem, w praktyce często są prawie równymi przy stole negocjacyjnym. W sporach o sukcesję lojalność księcia decyduje o wyniku wojen.

令愛 · Młoda Szlachcianka — Niezamężna Córka Szlacheckiego Domu

Tytuł honorowy dla niezamężnej córki szlacheckiego domu. 'Young Lady' (令愛) pierwotnie oznacza 'twoja droga córka' — szanobliwy termin używany przy odwoływaniu się do córki innego. Jest to najczęściej pojawiający się żeński status w romance fantasy, używany obok tytułu rodzinnego jako 'Młoda Szlachcianka Domu Barona' lub 'Młoda Szlachcianka Domu Księcia.' Pozycja społeczna młodej szlachcianki zależy całkowicie od rangi jej ojca i jest to również tymczasowy status trwający tylko do zamążpójścia.

子爵 · Viscount — Szlachcic Środkowy Między Hrabią a Baronem

Tytuł środkowej rangi, powyżej barona i poniżej hrabiego. Historycznie rozwinięty z roli zastępcy hrabiego, wicehrabia rządzi kilkoma domenami i miastami. To ranga, od której zaczyna się prawdziwy udział w polityce dworskiej; wicehrabiowie i wyższe tytuły mają często prawo do uczestnictwa w królewskich ceremoniach i sesjach parlamentarnych. W fantasy ta ranga często pojawia się jako postać emanująca intrygą i politycznymi manewrami.

侯爵 · Marquess / Margrave — Szlachetny Strażnik Pogranicza

Wysoki tytuł szlachecki, klasyfikowany tuż poniżej księcia. Pierwotnie zrodzony z militarnej roli ochrony terytoriów granicznych — znany również jako Markgraf — markiz dowodzi ogromną władzą militarną jako dowódca linii frontu obrony królestwa przed obcą inwazją. W królestwie markiz liczy się wśród pięciu najpotężniejszych osób.

Dopasowana część górna formująca kobiecy tors

Gorset zewnętrzny to dopasowane okrycie górnej części ciała noszone przez Europejki od XVI do XVIII wieku na gorsecie. Sznurowany z tyłu lub z przodu, ekstremalnie podkreślał talię i biust. Fiszbiny lub metalowe pręty utrzymywały sztywną formę, a szlacheckie egzemplarze zdobiono haftem i klejnotami.

Spodnie do kolan arystokratycznego dżentelmena

Pumpy to spodnie do kolan noszone przez europejskich mężczyzn od XVI do XIX wieku. Ewolucja średniowiecznych nohawic, zapinane pod kolanami na guziki lub klamry. W połączeniu z jedwabnymi pończochami stały się symbolem arystokracji podczas Rewolucji Francuskiej.

Konfucjańska szata ceremonialna starożytnych Chin

Shenyi to jedna z najbardziej reprezentatywnych form chińskiego hanfu — jednoczęściowa szata łącząca górę i dół, sięgająca dynastii Zhou. Z szerokimi rękawami i krzyżowym kołnierzem, jej krój ucieleśnia filozofię „okrągłego nieba i kwadratowej ziemi". Służyła jako centralna szata obrzędowa rytuałów konfucjańskich.

Drapowany symbol obywatelstwa rzymskiego

Toga była najikoniczniejszym ubiorem starożytnego Rzymu — pojedynczy półkolisty kawałek tkaniny o długości ok. 6 m, drapowany wokół ciała bez szycia. Noszenie togi było dowodem obywatelstwa rzymskiego; zakazana dla obcokrajowców i niewolników. Kolor ściśle określał rangę, a celowa niepraktyczność symbolizowała bezczynność klasy obywatelskiej.

Wystawna szata dworska późnego średniowiecza

Houppelande była szczytem późnośredniowiecznej mody dworskiej od końca XIV do XV w. Jej niezwykle szerokie „skrzydlaste rękawy" sięgające podłogi, często zakończone muszelkowym daggingiem, wysoki stojący kołnierz i luksusowe tkaniny — jedwab, aksamit, brokat z futrzaną podszewką — czyniły ją strojem o niespotykanej ekstrawagancji. Dwór burgundzki był jej centrum mody.

Krótki ozdobny płaszcz szlachty

Peleryna okrywa ramiona do pasa lub bioder, wyróżniając się od długiego płaszcza krótkością zostawiającą ręce wolne. Preferowana przez rycerzy i szlachtę, którzy musieli nosić broń i jednocześnie okazywać godność, wykonywana była z futra, aksamitu lub jedwabiu. Peleryna z gronostajów stała się ikonicznym symbolem królewskości.

Tradycyjna japońska kurtka na kimono

Haori to tradycyjna japońska kurtka noszona otwarta na kimonie, od bioder do kolan. Zapinana luźno dekoracyjnymi sznurkami (haori-himo). Wywodząca się z jinbaori noszonego przez wojowników na zbroi, stała się formalnym okryciem klasy samurajskiej w epoce Edo, z herbami rodzinnymi (mon) na plecach jako oznaką rangi.

Dopasowana kurtka europejskiego szlachcica

Dublet to dopasowana męska kurtka noszona w Europie od XIV do XVII wieku. Zapinany na guziki lub sznurowany z przodu, wyściełany, eksponował kolorowe podszewki techniką nacięć. Bufiaste rękawy i zmieniające się sylwetki definiowały modę renesansową i barokową.

Wielka suknia na bal

Suknia balowa była szczytem damskiej garderoby w XVIII i XIX wieku — z ekstremalnie ściągniętą gorsetem talią, odkrytymi ramionami i ogromną spódnicą na krynolinie lub tournure. W apogeum w epoce wiktoriańskiej symbolizowała bogactwo i status rodziny.

Długi otwarty kaftan dworu osmańskiego

Entari to otwarta z przodu szata sięgająca do kostek, główna forma rodziny kaftanu, która definiowała osmańską szlachecką tradycję od XIV do XIX wieku. W jedwabiu, aksamicie i brokacie haftowanych osmańskimi motywami kwiatowymi — granat, tulipan, róża, goździk — złotą i srebrną nicią, najwspanialsze nosili sułtan i wysocy dygnitarze. Entari nakładano warstwami, od koszuli do zewnętrznego kaftanu.