Bineno
Starożytny instrument strunowy · Rzadka azjatycka lutnia
Bineno to starożytny instrument strunowy używany w Korei i Azji Centralnej, wydający dźwięk poprzez szarpanie strun. Wykonany z drewna, skóry zwierzęcej i włókien jedwabnych lub roślinnych, wykorzystywany był głównie w muzyce dworskiej i podczas ceremonii. Charakteryzuje się unikatowym brzmieniem i konstrukcją.
Pochodzenie
Bineno rozwinęło się od okresu Trzech Królestw do wczesnego Goryeo, gdy strunowe instrumenty z Bliskiego Wschodu i Azji Centralnej dotarły na Półwysep Koreański dzięki Jedwabnemu Szlakowi. Potwierdzają to malowidła i znaleziska archeologiczne z Goguryeo i Silli.
Cechy
- Wykonany z drewna i skóry zwierzęcej
- Zwykle 4 lub 5 strun
- Grany palcami lub małym kostkiem
- Wygięty korpus i krótka szyjka
Zastosowanie
Wykorzystywany w muzyce dworskiej, rytuałach i tańcach, solo lub w zespole.
Słabość
Wrażliwy na wilgoć i temperaturę, trudny w konserwacji.
