Pospólstwo

平民 — Wolni ludzie tworzący większość społeczeństwa

Wolna klasa usytuowana między szlachtą a wygnańcami. Obejmuje rolników, rzemieślników, kupców i rybaków, wśród wielu innych. Pospólstwo może posiadać lub dzierżawić ziemię i korzysta z podstawowych praw, obok obowiązku płacenia podatków. Światy fantasy często przedstawiają pospólitych urodzonych przygodników i magów, którzy wznoszą się, by stanąć obok szlachty — świadectwo tego, jak często bohaterowie wywodzą się z tej klasy.

最下層民 — Najniższa warstwa społeczna

Najniższa warstwa porządku społecznego. Niewolnicy, potomkowie skazanych przestępców oraz członkowie napiętnowanych zawodów — rzeźnicy, błaźni, zbieracze zwłok — należą do tej klasy. Otrzymują niemal żadnej ochrony prawnej i mają zakaz posiadania ziemi, zdobywania wykształcenia lub wykonywania pewnych zajęć. W settingach fantasy mogą mieć zakaz używania magii lub być przymusowo werbowani.

貢女 · Córka Księcia / Dama Trybutu — Tytuł o Dwóch Obliczach

Termin niesie dwa zupełnie różne znaczenia. ①**Córka Księcia**: Córka księcia — kobieta najwyższej szlacheckiej krwi, bliska rodzinie królewskiej w pozycji. Najwyższa ze wszystkich Młodych Szlachcianek, jest kandydatką do małżeństwa z księciem lub następcą tronu. ②**Dama Trybutu**: Kobieta wysłana przez państwo wasalne do wielkiego mocarstwa jako zakładnik, postać pocieszenia lub dyplomatyczna oferta. Diametralnie przeciwne znaczenie — w tym przypadku Gongnye jest polityczną ofiarą. W fantasy dwa znaczenia są często przeplatane, by stworzyć charakterystyczne dramatyczne napięcie.

使用人 — Ci, którzy służą szlacheckim dworom

Klasa zatrudniona przez szlacheckie lub zamożne kupieckie domostwa do pomocy w codziennym życiu. W przeciwieństwie do chłopów pańszczyźnianych, służący otrzymują wynagrodzenie i zakwaterowanie na podstawie umowy o pracę, a ich pozycja społeczna zmienia się stosownie do prestiżu pana. Główny kamerdyner dużej posiadłości może mieć więcej praktycznego wpływu niż drobny szlachcic. Role są podzielone na lokai, kamerdynerów, kucharzy, stajennych, ochroniarzy i innych.

Uniwersalny strój w kształcie T ze średniowiecznego świata

Tunika była najpowszechniejszym strojem średniowiecznej Europy — prosta odzież w kształcie T noszona przez mężczyzn i kobiety wszystkich stanów. Przepasana paskiem, jakość tkaniny i długość wskazywały pozycję społeczną: krótka i szorstka dla pracujących, długa i delikatna dla szlachty.

Podstawowa szata starożytnej Greczynki

Peplos był najbardziej podstawową szatą starożytnych Greczyniek — pojedynczy prostokąt tkaniny mocowany na ramionach fibulami bez szycia. Zagięcie górne (apoptygma) różniło się regionalnie; peplos dorycki używał grubej wełny, joński lekkiego lnu. Rozmiar i jakość tkaniny wskazywały na zamożność.

Codzienna suknia kobiety średniowiecznej

Kirtle była najpowszechniejszą odzieżą kobiecą w Europie od XII do XVI w. — jednoczęściowa suknia z dopasowanym stanikiem i obszerną spódnicą, noszona na koszuli. Uniwersalna dla wszystkich stanów, jakość tkaniny i barwienie różnicowały pozycję.

Uniwersalny drapowany wierzchni strój wszystkich epok

Płaszcz to najbardziej podstawowy wierzchni strój — szeroki kawałek tkaniny narzucany na ramiona i mocowany na szyi broszą lub sznurkiem. Noszony od starożytności po nowożytność na całym świecie, służył głównie ochronie przed zimnem i deszczem. Wersja z kapturem stała się symbolem podróżników i mnichów, a w literaturze fantasy — tajemniczych postaci.