Suknia

Konfucjańska szata ceremonialna starożytnych Chin

Shenyi to jedna z najbardziej reprezentatywnych form chińskiego hanfu — jednoczęściowa szata łącząca górę i dół, sięgająca dynastii Zhou. Z szerokimi rękawami i krzyżowym kołnierzem, jej krój ucieleśnia filozofię „okrągłego nieba i kwadratowej ziemi". Służyła jako centralna szata obrzędowa rytuałów konfucjańskich.

Podstawowa szata starożytnej Greczynki

Peplos był najbardziej podstawową szatą starożytnych Greczyniek — pojedynczy prostokąt tkaniny mocowany na ramionach fibulami bez szycia. Zagięcie górne (apoptygma) różniło się regionalnie; peplos dorycki używał grubej wełny, joński lekkiego lnu. Rozmiar i jakość tkaniny wskazywały na zamożność.

Codzienna suknia kobiety średniowiecznej

Kirtle była najpowszechniejszą odzieżą kobiecą w Europie od XII do XVI w. — jednoczęściowa suknia z dopasowanym stanikiem i obszerną spódnicą, noszona na koszuli. Uniwersalna dla wszystkich stanów, jakość tkaniny i barwienie różnicowały pozycję.

Wielka suknia na bal

Suknia balowa była szczytem damskiej garderoby w XVIII i XIX wieku — z ekstremalnie ściągniętą gorsetem talią, odkrytymi ramionami i ogromną spódnicą na krynolinie lub tournure. W apogeum w epoce wiktoriańskiej symbolizowała bogactwo i status rodziny.