Duch lodu

Jack Frost — Niższy duch lodu

Jack Frost to uosobiony duch szronu i mrozu w folklorze angielskim i skandynawskim, pojawiajacy sie jako mlody chlopiec lub psotny starzec, kanoniczna ikonograficzna postac, ktora rysuje wzory lodowych kwiatow (frost ferns, 'paprocie szronu') na oknach w zimowe poranki i szczypie ludzi w nosy i palce u nog. Etymologia to polaczenie angielskiego Jack (ogolne meskie imie) i Frost (szron, z staroangielskiego forst), a pierwszy decydujacy zapis tekstowy angielskiego Jack Frost pojawia sie w wierszu z 1734 r. A Mountain of Frost w brytyjskim London Magazine. Ikonograficzne pochodzenie to polaczenie (1) nordycko-mitologicznych olbrzymow szronu Jokulla ('lodowiec') i Frostiego ('szron') z Rozdzialu 1 Halfdanar saga svarta Heimskringli islandzkiego poety z poczatku XIII wieku Snorriego Sturlusona (1179-1241), i (2) kanonu Morozko (Morozko, 'Maly Szron') i Ded Moroz ('Dziadek Mroz') z Rosyjskich Bajek Ludowych (Narodnye Russkie Skazki) rosyjskiego folklorysty Alexandra Afanasjewa (1826-1871) z lat 1855-1863. Decydujacy nowoczesny kanon to piosenka z 1944 r. The Christmas Song amerykanskiego kompozytora Mela Torme (1925-1999) i autora tekstu Roberta Wellsa (1922-1998) — z linijka 'Jack Frost nipping at your nose' — ktora decydujaco ustanowila XX-wieczny globalny kanon Jack Frost, a glowny bohater Jack Frost filmu animowanego DreamWorks Strazinicy marzen (Rise of the Guardians, wydanego 21 listopada 2012 r. w USA, opartego na Williamie Joyce) to XXI-wieczny globalny kinowy kanon Jack Frost.